QGIS – wolny system informacji geograficznej

Tak. QGIS to wolne oprogramowanie o otwartym kodzie źródłowym na licencji GNU General Public License; tekst licencji odpowiada wersji 2, uzupełniony o wyjątek dotyczący łączenia z biblioteką Qt. QGIS pobrany z qgis.org jest bezpłatny; darowizna jest dobrowolna i nie jest warunkiem pobrania.

QGIS jest dostępny na stronie pobierania QGIS.ORG. SEMPERDEAL prezentuje QGIS wyłącznie informacyjnie, nie oferuje go samodzielnie i nie jest ani wydawcą, ani partnerem projektu.

QGIS.ORG udostępnia dwie linie: wersję długoterminową (LTR) dla osób, które cenią stabilność bardziej niż najnowsze funkcje, oraz najnowszą wersję. W razie wątpliwości należy zainstalować LTR.

Planowo nowa wersja ukazuje się co cztery miesiące; co trzecia staje się wersją LTR i jest utrzymywana do czasu wydania następnej LTR. W systemie Windows do aktualizowania QGIS i równoległego używania kilku wersji nadaje się instalator sieciowy OSGeo4W; instalatory offline są przeznaczone do przekazywania pobranego pliku dalej, na przykład na pamięci USB.

Istnieją dwa sposoby. Pojedynczą warstwę można wyeksportować do dowolnego formatu wektorowego, który potrafi zapisać biblioteka GDAL, m.in. AutoCAD DXF, GeoPackage, ESRI Shapefile, GML, KML i CSV.

Dla wielu warstw służy eksport całego projektu do DXF (menu Projekt). Wybiera się w nim docelowy układ współrzędnych, kodowanie i tryb symbolizacji; obiekty można rozdzielić na kilka warstw DXF według pola atrybutu, a etykiety są eksportowane jako MTEXT lub TEXT. Ustawienia można zapisać w pliku XML i używać ponownie. Domyślnym formatem danych wektorowych w QGIS jest GeoPackage.

Według QGIS.ORG QGIS jest dostępny dla systemów Windows, macOS, Linux, Android i iOS. Pakiety instalacyjne na komputery stacjonarne projekt udostępnia dla Windows, macOS, Linux i BSD, a także jako obrazy kontenerów.

Do pracy w terenie na tabletach i smartfonach QGIS.ORG odsyła do niezależnych aplikacji innych firm, przystosowanych do obsługi dotykowej: QField (Android, iOS, Windows, macOS, Linux), aplikacji mobilnej Mergin Maps (Android, iOS, Windows) oraz IntraMaps Roam. Aplikacje te nie są wydawane przez QGIS.ORG.

Tak. QGIS umożliwia kartowanie w terenie z podłączonym odbiornikiem GPS/GNSS za pomocą paska narzędzi GPS: punkty powstają w bieżącej pozycji, a linie i poligony z zarejestrowanego śladu.

• Odbiornik Bluetooth najpierw paruje się z komputerem, a następnie łączy przez przypisany mu port COM; w systemie Linux możliwe jest także połączenie przez gpsd.
• Wszystkie odbierane pozycje wraz z prędkością, kierunkiem, wysokością i dokładnością można zapisywać do pliku GeoPackage lub SpatiaLite, a surowe dane NMEA do pliku tekstowego.
• Panel informacji GPS pokazuje m.in. HDOP, VDOP i PDOP oraz dokładność poziomą i pionową w metrach.

QGIS obsługuje około 7000 standardowych układów współrzędnych (CRS) zdefiniowanych przez EPSG i IGNF, udostępnianych przez bibliotekę PROJ. Warstwy w innym układzie są automatycznie przeliczane do układu projektu („w locie”).

• QGIS stosuje najdokładniejszą dostępną transformację; jeśli brakuje potrzebnych plików siatek, wyświetla komunikat i zwykle proponuje pobranie pakietu i zapisanie go w profilu użytkownika.
• Własny plik NTv2 (.gsb) umieszcza się w folderze PROJ i dołącza do definicji niestandardowego układu współrzędnych za pomocą parametru +nadgrids.
• Jeśli możliwych jest kilka transformacji, QGIS może zapytać o wybór lub stosować stałe ustawienia dla danej pary układu źródłowego i docelowego.
• Instalatory offline dla Windows nie zawierają opcjonalnych siatek transformacji.