Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Jeśli kilka przewodów przebiega równolegle i nie ma możliwości podłączenia nadajnika, każdy z nich można zlokalizować osobno. Należy postępować w następujący sposób:

1. Przeprowadzić przegląd terenu w celu ustalenia położenia i liczby przewodów w danym obszarze.
2. Należy sporządzić mapę kierunku przebiegu przewodów.

Aby zlokalizować przewody:

1. Włącz nadajnik.
2. Wybrać częstotliwość w nadajniku i ustawić tę samą częstotliwość w lokalizatorze.
3. Umieść nadajnik na boku, w linii z przewodem.
4. Upewnij się, że przewód znajduje się bezpośrednio pod nadajnikiem.
5. Spowoduje to „wyzerowanie” sygnału bezpośrednio pod nadajnikiem, co spowoduje brak sygnału na tym przewodzie i umożliwi zlokalizowanie pozostałych przewodów.
6. Zlokalizuj każdy przewód i zaznacz jego położenie.
7. Przesuń nadajnik wzdłuż trasy i kontynuuj lokalizację oraz oznaczanie.
8. Proszę śledzić przebieg każdego przewodu poza obszarem poszukiwań, aż do momentu dokładnego zlokalizowania celu.

Niepożądane sprzężenie sygnału z linii docelowej z inną pobliską linią stanowi jeden z najczęstszych problemów związanych z lokalizacją. Prowadzi to albo do błędu w zaznaczonej pozycji i głębokości linii docelowej, albo do zaznaczenia niewłaściwej linii. W wielu sytuacjach pewien stopień sprzężenia jest nieunikniony, jednak istnieją sposoby, dzięki którym ostrożny użytkownik może ograniczyć sprzężenie i zwiększyć niezawodność lokalizacji.

• Należy unikać podawania sygnału metodą indukcyjną. Sygnał może sprzęgać się z więcej niż jedną linią bezpośrednio z nadajnika. W miarę możliwości należy stosować cęgi sygnałowe.
• Zidentyfikuj punkty, w których przewody mogą być połączone lub znajdować się w bliskim sąsiedztwie. Pracuj w kierunku tych punktów, a nie od nich. Na przykład, jeśli rury gazowe i wodociągowe są połączone wewnątrz budynku, należy podawać sygnał przy zaworach lub punktach dostępu na drodze, a nie w samym budynku.
• Należy ograniczyć sprzężenie z linią równoległą, stosując sygnał o niskiej częstotliwości, o ile jest to możliwe.
• Sygnał powrotny przepływa po innej linii. Jeśli to możliwe, należy zastosować połączenie dwustronne w celu ominięcia powrotu do uziemienia. 
• Należy wybrać punkt podania sygnału, w którym linia znajduje się najdalej od innych linii i nie leży w obszarze o dużym zagęszczeniu. 
• W przypadku stosowania połączenia jednostronnego należy umieścić kołek uziemiający jak najdalej od linii docelowej oraz z dala od innych linii podziemnych. 
• Należy unikać wykorzystywania istniejących konstrukcji do połączeń uziemiających; inne linie podziemne mogą być z nimi połączone. 
• Niewłaściwe połączenie uziemiające lub po prostu ułożenie przewodu uziemiającego na powierzchni pod kątem prostym do linii może skutkować słabszym sprzężeniem niż w przypadku dobrego uziemienia, o ile nie jest wymagane śledzenie na dużą odległość.

Lokalizator MRX SG można skonfigurować tak, aby został wyłączony po upływie przewidywanej daty przeglądu lub kalibracji.

Gdy do terminu przeglądu pozostało mniej niż 31 dni, urządzenie wyświetli podczas uruchamiania liczbę pozostałych dni. Lokalizator przestanie działać w dniu upływu terminu przeglądu.
Funkcja CALSafe™ jest domyślnie wyłączona. Termin przeglądu funkcji CALSafe można edytować, a samą
funkcję włączyć lub wyłączyć za pomocą pakietu oprogramowania RD Manager Online na komputerze PC.

Więcej informacji można znaleźć w instrukcji obsługi RD Manager Online.

Flexitrace to wykrywalny pręt z włókna szklanego pokryty tworzywem sztucznym, zawierający przewody drutowe, służący do lokalizowania rur niemetalowych o małej średnicy na głębokości do 3 metrów. FlexiTrace można wprowadzić do rury lub kanału o średnicy wewnętrznej zaledwie 9 mm / 3/8” i o minimalnym promieniu gięcia wynoszącym 250 mm. Nie wymaga baterii, ponieważ FlexiTrace jest zasilany przez dowolny nadajnik firmy Radiodetection.

Maksymalna moc znamionowa FlexiTrace wynosi 1 W. Podczas korzystania z FlexiTrace wraz z nadajnikiem Radiodetection Tx-5 lub Tx-10 należy ustawić limit mocy wyjściowej na 1 W w menu MAX P, a limit napięcia wyjściowego na LOW w menu MAX V.

OSTRZEŻENIE! Nieprzestrzeganie powyższych instrukcji dotyczących nadajników Tx-5 lub Tx-10 może spowodować, że końcówka FlexiTrace stanie się zbyt gorąca, by ją dotknąć, co wiąże się z ryzykiem obrażeń ciała i uszkodzenia sprzętu.

Urządzenie FlexiTrace może pracować w dwóch trybach: trybie sondy (Sonde) lub trybie linii (Line). W trybie sondy zasilana jest tylko końcówka urządzenia FlexiTrace, natomiast w trybie linii zasilana jest cała jego długość.

Aby używać urządzenia jako sondy, podłącz oba przewody nadajnika do zacisków FlexiTrace. Ponieważ zaciski FlexiTrace nie są oznaczone kolorami, nie ma znaczenia, do których zacisków podłączone są przewody. Aby używać FlexiTrace w trybie liniowym, podłącz czerwony przewód nadajnika do jednego z zacisków FlexiTrace, a czarny przewód nadajnika do odpowiedniego uziemienia

Podczas śledzenia sygnału na bardzo długich liniach docelowych sygnał nadajnika stopniowo ulega wyciekaniu do masy w wyniku działania pojemności. Oznacza to, że kąt fazowy pozostałego sygnału stopniowo się zmienia. Reset CD może posłużyć do przywrócenia prawidłowego działania funkcji CD. 

Aby wykonać reset CD, należy nacisnąć i przytrzymać przycisk .

Zjawisko to nazywane jest przesunięciem fazowym i może wystąpić zawsze, gdy sygnał prądu przemiennego przepływa przez układ przewodów o znacznej pojemności lub indukcyjności. Względny kąt fazowy między dwiema częstotliwościami ulegnie zmianie, ale tylko na dużych odległościach.

Ilustracja powyżej, zatytułowana „Reset CD”, przedstawia linię kablową w ziemi o znacznej pojemności względem uziemienia. Ilustruje ona stopniowe przesunięcie fazowe zachodzące wzdłuż linii. Schemat pokazuje punkt odniesienia na każdym przebiegu. Początkowo punkt odniesienia znajduje się dokładnie na szczycie dodatniej połowy cyklu (A). Stopniowo przesuwa się on w kierunku punktu przejścia przez zero (D) i kończy na szczycie ujemnej połowy cyklu (F). Kierunek przesunął się z do przodu na do tyłu. W punkcie pośrednim (D) nie można określić kierunku przepływu prądu. W tym momencie strzałki CD na lokalizatorze RD8200SG będą migać. W przykładzie przedstawionym na ilustracji, po powrocie do punktu (C) – który jest ostatnim punktem, w którym uzyskano odczyt CD – i wykonaniu resetowania CD, reakcja w punkcie (C) będzie równoważna reakcji w punkcie (A).

W większości przypadków przesunięcie kąta fazowego występuje dopiero w odległości wielu kilometrów od nadajnika, a w niektórych przypadkach reset CD może być wymagany jedynie co 20 kilometrów (15 mil).

Resetowanie CD należy przeprowadzać za każdym razem, gdy wybierana jest częstotliwość CD. Resetowanie CD można przeprowadzić wyłącznie w trybie CD.

Aby wykonać reset CD:

Podczas korzystania z dowolnej częstotliwości CD,

1. naciśnij i przytrzymaj przycisk .

Alternatywnie

1. Naciśnij przycisk , aby przejść do menu.
2. Przejdź do menu CDR za pomocą przycisków lub .
3. Naciśnij przycisk , aby przejść do menu CDR.
4. Wybierz opcję TAK.
5. Naciśnij przycisk , aby zresetować odtwarzacz CD i powrócić do menu głównego.

Odbiornik RD8200SG automatycznie wyświetla głębokość podziemnych kabli, rur i sond, gdy tylko znajdzie się bezpośrednio nad linią docelową lub sondą.

Wartości prądu są wyświetlane jednocześnie, gdy tylko odbiornik zostanie prawidłowo ustawiony (funkcja ta nie jest dostępna podczas lokalizacji sond lub przy częstotliwościach pasywnych).

Wartości głębokości i natężenia prądu są automatycznie wyświetlane jednocześnie. Jeśli odbiornik nie jest prawidłowo ustawiony, żadna z tych wartości nie jest wyświetlana.

Zakres pomiaru głębokości i jego dokładność różnią się w zależności od budowy i typu obiektu docelowego (np. kabla, rury lub sondy), jego głębokości oraz warunków zewnętrznych, takich jak zakłócenia elektromagnetyczne, właściwości gruntu lub występujące zakłócenia.

OSTRZEŻENIE! Dokładność pomiaru głębokości zależy od wielu czynników i należy ją traktować wyłącznie jako wartość orientacyjną. Nigdy nie należy wykorzystywać uzyskanych wartości głębokości do określania głębokości na potrzeby mechanicznych prac wykopowych. Należy zawsze przestrzegać lokalnych przepisów dotyczących bezpieczeństwa prac wykopowych.

Pomiar głębokości dotyczy środka rurociągu, kabla lub sondy. Najlepsze wyniki uzyskuje się zazwyczaj dzięki sygnałom „aktywnym”, wysyłanym przez nadajnik, a nie dzięki sygnałom pochodzącym ze źródeł „pasywnych”.

Odbiornik RD8200SG może określić głębokość kabla, jeśli pasywnie wyszukuje sygnały prądowe (sieciowe) (przepływ prądu w kablu). Sygnały prądowe pasywne są jednak mniej odpowiednie do dokładnego pomiaru głębokości, ponieważ na dokładność mogą wpływać zakłócenia, np. z powodu obecności sygnału pasywnego na wielu przewodach.

OSTRZEŻENIE! Nie należy wykonywać pomiarów głębokości w pobliżu łuków lub rozgałęzień. Aby uzyskać najlepszą dokładność, należy zachować odległość co najmniej 5 m (16 ft) od łuku.

TruDepth i kompas

Należy pamiętać, że odbiornik RD8200SG wyświetla wartości głębokości i natężenia prądu (w odpowiednich trybach) tylko wtedy, gdy system jest prawidłowo wycelowany w docelowy przewód, sondę lub kabel. Aby zapewnić prawidłowe ustawienie odbiornika, należy skorzystać z funkcji kompasu. Podczas lokalizacji przewodów należy upewnić się, że kompas wskazuje kierunek północ-południe (godz. 6 / godz. 12).

Podczas lokalizacji sond należy upewnić się, że kompas wskazuje sondę w kierunku wschód–zachód (godz. 3 / godz. 9).

Aby uniknąć zniekształcenia sygnału, nie należy wywoływać sygnału indukcyjnie. Jeśli bezpośrednie (galwaniczne) sprzężenie lub indukcyjne sprzężenie sygnału za pomocą akcesoriów (zacisk, LPC lub LCC) nie jest możliwe, należy umieścić nadajnik w odległości co najmniej 15 m (50 ft) od punktu pomiaru głębokości.

Pomiary głębokości mogą być niedokładne, jeśli słyszalne są zakłócenia lub część sygnału nadajnika jest sprzężona (pojemnościowo) z sąsiednim przewodem.

Jeśli pozycja końcówki i pozycja zerowa są zgodne, oznacza to, że pozycja ta nadaje się do oszacowania głębokości.

• Dokładnie zlokalizuj przewód docelowy za pomocą odbiornika. 
• Upewnij się, że odbiornik znajduje się bezpośrednio nad przewodem w linii pionowej, a anteny (listwa) są ustawione pod kątem prostym względem niego. Wyreguluj czułość tak, aby wskaźnik słupkowy wskazywał w przybliżeniu 50% pełnego wychylenia.
•  

Jeśli podłoże wydaje się emitować silne pole, na przykład w pobliżu stacji radiowej lub stacji nadawczej, należy sprawdzić głębokość, unosząc podstawę listwy o 50 mm (2") nad podłoże i odejmując tę wartość od wyświetlanej głębokości.

To akcesorium służy do łatwego podłączenia sygnału nadajnika do ulicznego kabla dystrybucyjnego za pomocą standardowego gniazdka sieciowego. Jest dostępne z wtyczką sieciową w standardzie brytyjskim, amerykańskim lub unijnym. Przeznaczone do użytku zgodnie z kategorią CAT II 250 V.

Nr katalogowy: 10/Tx-LPC-V2-XX (XX = UE, Wielka Brytania, USA)

Złącze Live Plug przekazuje sygnał nadajnika TX do podłączonego do sieci gniazdka domowego, a następnie, poprzez domową instalację elektryczną, do kabla serwisowego i zasilającego na ulicy.

Podłącz złącze Live Plug Connector do gniazda akcesoriów nadajnika TX oraz do gniazdka sieciowego, a następnie włącz nadajnik i gniazdko zasilające.

UWAGA: Złącze Live Plug zapewnia ochronę do 250 V prądu przemiennego.

OSTRZEŻENIE!: Nie należy używać przewodów Direct Connect do podłączania do kabli pod napięciem. Należy używać złącza Live Plug Connector lub Live Cable Connector firmy Radiodetection. Niezastosowanie się do tego zalecenia może spowodować obrażenia ciała lub uszkodzenie sprzętu.

OSTRZEŻENIE!: Podłączanie do kabli pod napięciem powinno być wykonywane wyłącznie przez wykwalifikowany personel.

OSTRZEŻENIE! Nieprzestrzeganie ostrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa może spowodować poważne obrażenia lub śmierć.

UWAGA! Nieprzestrzeganie środków ostrożności może spowodować uszkodzenie sprzętu lub mienia.

OSTRZEŻENIE! Bezpośrednie podłączenie do przewodów pod napięciem jest POTENCJALNIE ŚMIERTELNE. Bezpośrednie podłączenia do przewodów pod napięciem powinny być wykonywane wyłącznie przez w pełni wykwalifikowany personel przy użyciu odpowiednich produktów, które umożliwiają podłączenie do linii pod napięciem.

OSTRZEŻENIE! Nadajnik może generować napięcia potencjalnie śmiertelne. Należy zachować ostrożność podczas podawania sygnałów do jakiejkolwiek rury lub kabla i koniecznie powiadomić innych techników, którzy mogą pracować na tej linii.

OSTRZEŻENIE! Przed wykonaniem połączenia oraz przed odłączeniem przewodu bezpośredniego od urządzenia należy upewnić się, że nadajnik TX jest wyłączony.

OSTRZEŻENIE! Urządzenie to NIE jest dopuszczone do użytku w obszarach, w których mogą występować gazy niebezpieczne.

OSTRZEŻENIE! Przed wyjęciem zestawu baterii nadajnika należy wyłączyć urządzenie i odłączyć wszystkie kable.

Lokalizatory RD8200SG umożliwiają wykrywanie zwarć kabla z ziemią spowodowanych uszkodzeniami powłoki kablowej, a także mogą służyć do lokalizowania uszkodzeń izolacji rurociągów. Proces ten nazywany jest wykrywaniem uszkodzeń i polega na wysyłaniu do obiektu docelowego specjalnych sygnałów lokalizacyjnych.

Sygnały lokalizacyjne można podawać wyłącznie metodą bezpośredniego połączenia.

Akcesorium w postaci ramy typu A służy do lokalizowania uszkodzeń powłok kabli energetycznych i telekomunikacyjnych lub uszkodzeń izolacji rurociągów.

Aby skorzystać z funkcji wykrywania uszkodzeń, potrzebny jest następujący sprzęt:

• lokalizator RD8200SG
• Nadajnik Tx-5 lub Tx-10
• Akcesorium w postaci ramy typu A z przewodem łączącym
• Przewód do bezpośredniego podłączenia i kołek uziemiający

Istnieją dwa rodzaje sygnałów, które można wykorzystać do wykrywania uszkodzeń:

• Wykrywanie uszkodzeń 8K – przydatne w przypadku uszkodzeń powłoki kabli, ale może być również stosowane na rurociągach na krótszych odległościach.
• Wykrywanie uszkodzeń CD (dostępne tylko w modelu Tx-10) – ten sygnał o niskiej częstotliwości jest bardzo przydatny w przypadku rurociągów, a szczególnie w przypadku rurociągów na dużych odległościach. Sygnał CD może być również wykorzystywany do lokalizowania uszkodzeń powłoki kablowej.

RD Map+ oraz odbiornik GNSS Trimble Catalyst DA2 zapewniają precyzyjny pomiar położenia podczas pomiarów z wykorzystaniem lokalizatora precyzyjnego, umożliwiając tworzenie bardzo dokładnych map podziemnych sieci podczas ich lokalizacji.

Uwaga: Przed rozpoczęciem konfiguracji urządzenia Trimble Catalyst należy skonfigurować oprogramowanie RD Map+ oraz lokalizator. Niniejszy przewodnik zakłada również, że użytkownik zna zasady działania oprogramowania RD Map+.

Wykonaj poniższe kroki, aby bezproblemowo skonfigurować RD Map+ i Catalyst DA2 oraz zapewnić sobie optymalną wydajność pracy.

Krok 1 — Skonfiguruj urządzenie Trimble Catalyst DA2 i zestaw mocujący lokalizator

Krok 2 — Skonfiguruj aplikację RD Map+ do pracy z urządzeniem Trimble Catalyst

Krok 3 — Upewnij się, że posiadasz ważną subskrypcję Catalyst

Krok 4 — Zainstaluj i skonfiguruj aplikację Trimble Mobile Manager

Teraz możesz już wykonywać bardzo dokładne pomiary pozycji w ramach swoich prac geodezyjnych, aby tworzyć lub aktualizować precyzyjne mapy sieci użytkowych.

Jeśli masz dostęp do godzin usługi Catalyst On Demand, możesz je wykorzystać, aby uzyskać dostęp do pomiarów pozycji o wysokiej dokładności z urządzenia DA2.

Wykonaj poniższe kroki

Jeśli posiadasz ważną roczną subskrypcję Catalyst i wykonałeś powyższe kroki konfiguracji systemu, możesz już korzystać z RD Map+ i urządzenia Catalyst DA2.

Wykonaj poniższe kroki

Lokalizator MRX(G) umożliwia wykrywanie uszkodzeń kabli spowodowanych uszkodzeniami powłok kablowych oraz może być wykorzystywany do lokalizowania uszkodzeń izolacji rurociągów. Proces ten znany jest jako wykrywanie uszkodzeń i polega na wysyłaniu do obiektu docelowego specjalnych sygnałów lokalizacyjnych.

Sygnały lokalizacyjne można podawać wyłącznie metodą bezpośredniego połączenia.

Akcesorium w postaci ramy typu A służy do lokalizowania uszkodzeń powłok kabli energetycznych i telekomunikacyjnych lub uszkodzeń izolacji rurociągów.

Aby skorzystać z funkcji wykrywania uszkodzeń, potrzebny jest następujący sprzęt:

• Lokalizator markerów MRX(G)
• Nadajnik Tx-5 lub Tx-10
• Akcesorium w kształcie litery A z przewodem łączącym
• Przewód do bezpośredniego podłączenia i kołek uziemiający

Istnieją dwa rodzaje sygnałów, które można wykorzystać do wykrywania uszkodzeń:

• Wykrywanie uszkodzeń 8K – przydatne w przypadku uszkodzeń powłoki kabli, ale może być również stosowane w przypadku rurociągów na krótszych odległościach.
• Wykrywanie uszkodzeń CD (dostępne tylko w modelu Tx-10) – ten sygnał o niskiej częstotliwości jest bardzo przydatny w przypadku rurociągów, a szczególnie w przypadku rurociągów na dużych odległościach. Sygnał CD może być również wykorzystywany do lokalizowania uszkodzeń powłoki kablowej.

Czasami zdarza się, że niektóre elementy infrastruktury są zasłaniane przez inne, co może mieć miejsce, gdy jeden lub więcej z nich znajduje się w bliskim sąsiedztwie lub gdy emitowane są silniejsze sygnały.  W niektórych zastosowaniach oraz na obszarach o dużym zagęszczeniu sieci technika „nulling” pozwala operatorom wyeliminować sygnał indukcyjny bezpośrednio pod nadajnikiem, ale jednocześnie indukuje sygnał nadajnika na inne pobliskie elementy infrastruktury, których wcześniej nie udało się zlokalizować

Technika „Nulling Out” wykonywana przez dwie osoby:

1. Umieść nadajnik w pobliżu obiektów, które chcesz zlokalizować (można w tym celu zastosować równoległe przesuwanie nadajnika), a następnie, używając lokalizatora w odległości około 10 m/30 stóp od nadajnika, zlokalizuj najsilniejszy sygnał.
2. Czułość lokalizatora należy wyregulować tak, aby wskazanie na wykresie słupkowym wynosiło około 75%.
3. Zwolnij boczne ramię podtrzymujące.
4. Gdy lokalizator znajduje się nad środkiem sygnału, drugi operator powinien trzymać nadajnik na wysokości pasa, z nadajnikiem ułożonym na boku – zwolnij ramię podtrzymujące skierowane w dół.
5. Następnie nadajnik przesuwa się na boki, aby znaleźć punkt „zerowy” pomiędzy dwoma wykrywalnymi sygnałami; nadajnik należy następnie opuścić w kierunku ziemi, utrzymując go w punkcie „zerowym”.
6. Na poziomie gruntu idealnie jest szukać punktu „zerowego” o szerokości nie większej niż 50 mm/2” (aby to osiągnąć, może być konieczne dostosowanie czułości lokalizatora).
7. Gdy nadajnik pozostaje na ziemi w punkcie „zerowym”, lokalizator służy do sprawdzania obecności dodatkowych sygnałów po obu stronach sygnału w punkcie „zerowym”.
8. Jeśli podłoże jest nierówne, nadajnik można obrócić w poprzek linii przewodu, pod warunkiem że ramię podtrzymujące pozostaje skierowane w dół (poprawi to stabilność urządzenia).

Technika zerowania wykonywana przez jedną osobę

1. Połóż nadajnik na boku, korzystając z bocznego ramienia podtrzymującego.
2. Przeskanuj obszar wokół nadajnika za pomocą odbiornika, znajdującego się w odległości co najmniej 10 m/30’ od niego.
3. Zmieniaj położenie nadajnika w odstępach co 5 m/15’ w całym obszarze i powtarzaj krok 2
4. Zatrzymaj się, gdy pojawi się sygnał.
5. Zlokalizuj i zaznacz wszystkie linie.
6. Prześledź linie poza obszarem.

Aby sparować urządzenie z nadajnikiem, potrzebny jest model obsługujący technologię Bluetooth, taki jak Tx-5B lub Tx-10B. 

Przed rozpoczęciem spróbuj wyłączyć wszystkie znajdujące się w pobliżu urządzenia z funkcją Bluetooth, ponieważ mogą one zakłócać proces parowania lokalizatora i nadajnika.

W lokalizatorze:

• Naciśnij przycisk , aby wejść do menu.
• Przewiń do menu ILOC za pomocą przycisków lub .
• Naciśnij przycisk, aby wejść do menu ILOC.
• Przewiń do opcji PAIR.

Na nadajniku:

• Naciśnij przycisk, aby wejść do menu.
• Przewiń do menu ILOC za pomocą przycisków lub .
• Naciśnij przycisk, aby przejść do menu ILOC.
• Przewiń do opcji PAIR

Rozpoczęcie procesu parowania:

• Naciśnij przycisk na nadajniku, a następnie przycisk na lokalizatorze.

UWAGA: Należy nacisnąć te przyciski w ciągu 30 sekund, w przeciwnym razie połączenie może zostać przerwane z powodu przekroczenia limitu czasu

• Nadajnik i lokalizator rozpoczną teraz próbę parowania

Podczas parowania na nadajniku i lokalizatorze będzie migać ikona Bluetooth. Parowanie może potrwać do jednej minuty. Jeśli proces parowania zakończy się powodzeniem, na nadajniku pojawi się ikona , a na lokalizatorze będzie wyświetlana stała ikona Bluetooth przez cały czas trwania połączenia.

Jeśli parowanie się nie powiedzie, upewnij się, że wszystkie pobliskie urządzenia Bluetooth są wyłączone lub ukryte, a następnie powtórz proces.

UWAGA: Po pomyślnym sparowaniu lokalizatora i nadajnika należy wyłączyć i ponownie włączyć zasilanie nadajnika, aby zakończyć proces. Następnie za pomocą aplikacji iLOC można zdalnie zmieniać częstotliwość wyjściową i poziomy mocy nadajnika z poziomu lokalizatora. 

RD Manager™ Online to program firmy Radiodetection przeznaczony dla systemu Microsoft® Windows®; jest on kompatybilny z precyzyjnymi lokalizatorami RD7200, RD8200, RD8200e, RD8200G, RD8200SG oraz precyzyjnymi lokalizatorami markerów MRX, MRXG i MRXSG.

UWAGA: Program RD Manager Online nie obsługuje żadnych innych precyzyjnych lokalizatorów.

Po zainstalowaniu na komputerze stacjonarnym lub laptopie program RD Manager Online można wykorzystać do:

• Rejestracji produktów w celu przedłużenia gwarancji na lokalizator lub nadajnik do łącznie 3 lat.
• Aktualizację oprogramowania lokalizatorów.
• Aktualizację ustawień konfiguracyjnych lokalizatora.
• Konfigurowania niestandardowych częstotliwości. **
• Włączenie lub wyłączenie funkcji StrikeAlert™.
• Przeprowadź kalibrację eCert™ i wydrukuj certyfikat kalibracji Radiodetection.
• Pobierz najnowsze fabryczne dane kalibracyjne, aby wydrukować kopię najnowszego certyfikatu kalibracji Radiodetection.
• Ustaw datę terminu kalibracji (CALSafe™).**
• Eksportuj dzienniki użytkowania do pliku CSV. (Tylko modele RD8200G/SG/MRXG i MRX SG)*
• Eksportuj dane pomiarowe z badań*
• Wyeksportuj dane pomiarowe w formacie KML w celu integracji z systemami GIS/mapowymi.**

* Nie wymaga rejestracji ani aktywnego połączenia z Internetem.

** Tylko kompatybilne modele. 

Microsoft Windows 10 lub nowszy

Aby korzystać z niektórych funkcji RD Manager Online, wymagane jest aktywne połączenie z Internetem.

Do podłączenia lokalizatora do komputera potrzebny jest wolny port USB oraz kabel USB typu C.

Do zainstalowania RD Manager Online wymagane są uprawnienia administratora.

UWAGA: Aby zapewnić niezawodne połączenie, należy użyć kabla USB 2.0 High Speed o długości 1 m lub krótszego, pochodzącego od renomowanego producenta. Kable takie są zazwyczaj oznaczone lub określone jako 28AWG/1P + 24AWG/2C lub 28AWG/1PR + 24AWG/2C.

Jeśli masz problem z rozpoznaniem lokalizatora przez komputer:

• Odłącz wszystkie inne urządzenia zasilane przez USB podłączone do komputera
• Wypróbuj inne gniazdo USB w komputerze
• Wypróbuj inny przewód USB

Jeśli kilka przewodów biegnie równolegle i nie ma możliwości podłączenia nadajnika, każdy z nich można zlokalizować osobno. Należy postępować w następujący sposób:

1. Przeszukaj teren, aby ustalić położenie i liczbę przewodów w danym obszarze.
2. Należy sporządzić mapę kierunku przebiegu przewodów.

Aby zlokalizować przewody:

1. Włącz nadajnik.
2. Wybierz częstotliwość w nadajniku i ustaw tę samą częstotliwość w lokalizatorze.
3. Umieść nadajnik na boku, w linii z przewodem.
4. Upewnij się, że przewód znajduje się bezpośrednio pod nadajnikiem.
5. Spowoduje to „wyzerowanie” sygnału bezpośrednio pod nadajnikiem, co spowoduje brak sygnału na tym przewodzie i umożliwi zlokalizowanie pozostałych przewodów.
6. Zlokalizuj każdy przewód i zaznacz jego położenie.
7. Przesuń nadajnik wzdłuż trasy i kontynuuj lokalizację oraz oznaczanie.
8. Śledź przebieg każdego przewodu poza obszarem poszukiwań, aż do momentu, gdy cel będzie można dokładnie zlokalizować.

Niepożądane sprzężenie sygnału z linii docelowej z inną pobliską linią jest jednym z najczęstszych problemów związanych z lokalizacją. Prowadzi to albo do błędu w zaznaczonej pozycji i głębokości linii docelowej, albo do zaznaczenia niewłaściwej linii. W wielu sytuacjach pewien stopień sprzężenia jest nieunikniony, ale istnieją sposoby, dzięki którym ostrożny użytkownik może ograniczyć sprzężenie i zwiększyć niezawodność lokalizacji.

• Należy unikać podawania sygnału metodą indukcyjną. Sygnał może sprzęgać się z więcej niż jedną linią bezpośrednio z nadajnika. W miarę możliwości należy stosować zacisk sygnałowy.
• Zidentyfikuj punkty, w których przewody mogą być połączone lub znajdują się blisko siebie. Pracuj w kierunku tych punktów, a nie z dala od nich. Na przykład, jeśli rury gazowe i wodociągowe są połączone wewnątrz budynku, podaj sygnał przy zaworach lub punktach dostępu na drodze, a nie w samym budynku.
• Ogranicz sprzężenie z linią równoległą, stosując sygnał o niskiej częstotliwości, jeśli to możliwe.
• Sygnał powrotny przepływa po innej linii. Jeśli to możliwe, należy zastosować połączenie dwustronne, aby ominąć powrót uziemienia. 
• Wybierz punkt podania sygnału, w którym linia znajduje się najdalej od innych linii i nie jest w zatłoczonym obszarze. 
• W przypadku stosowania połączenia jednostronnego należy umieścić kołek uziemiający jak najdalej od linii docelowej oraz z dala od innych linii podziemnych. 
• Należy unikać wykorzystywania istniejących konstrukcji do połączeń uziemiających; inne linie podziemne mogą być z nimi połączone. 
• Złe połączenie uziemiające lub po prostu ułożenie przewodu uziemiającego na powierzchni pod kątem prostym do linii może skutkować mniejszym sprzężeniem niż w przypadku dobrego uziemienia, o ile nie jest wymagane śledzenie na dużą odległość.

Firma Radiodetection współpracuje obecnie z wieloma dostawcami aplikacji. Pełną listę wraz ze statusem można znaleźć poniżej.

Aplikację PointMan można nabyć za pośrednictwem firmy Radiodetection, natomiast inne aplikacje należy nabywać bezpośrednio od dostawcy.

Zarówno na zacisku CD/CM, jak i na stetoskopie CD znajduje się strzałka wskazująca, w którą stronę zacisk lub stetoskop jest skierowany względem nadajnika. Jeśli podczas resetowania CD strzałka jest skierowana w stronę przeciwną do nadajnika, na wyświetlaczu lokalizatora pojawia się wartość 000, a wskaźnik słupkowy wskazuje 100%. Jeśli strzałka jest skierowana w stronę nadajnika, wyświetlacz lokalizatora pokazuje 111, a na wykresie słupkowym nie ma odczytu.

Podczas korzystania z któregokolwiek z tych akcesoriów ważne jest, aby zresetować urządzenie CD w znanym miejscu, w pobliżu nadajnika, przed wykonaniem jakichkolwiek pomiarów identyfikacyjnych.

Odbiorniki RD8200 mogą lokalizować uszkodzenia uziemienia kabli (uszkodzenia powłoki) spowodowane uszkodzeniami powłok kablowych, a także uszkodzenia izolacji w izolowanych rurociągach, takich jak rurociągi. Proces ten nazywany jest wykrywaniem uszkodzeń (Fault-Find) lub lokalizacją uszkodzeń powłoki. W tym celu na przewód docelowy nakładane są specjalne sygnały.

Sygnały Fault-Find można wprowadzić wyłącznie poprzez bezpośrednie (galwaniczne) sprzężenie.

Antena ramowa (akcesoria) służy do lokalizowania uszkodzeń powłoki w kablach energetycznych i telekomunikacyjnych lub uszkodzeń izolacji w izolowanych rurociągach i przewodach. 

Do przeprowadzenia lokalizacji uszkodzeń potrzebny jest następujący sprzęt:

• Odbiornik lokalizacyjny RD8200
• Nadajnik Tx-5 lub Tx-10
• Antena ramowa z kablem przyłączeniowym
• Przewód bezpośredniego podłączenia i kołek uziemiający (standardowe wyposażenie nadajnika Tx)

Istnieją dwa rodzaje sygnałów, które można wykorzystać do wykrywania uszkodzeń w powłoce:

• 8K Fault-Find – zalecany do wykrywania uszkodzeń powłoki kabli, ale może być również stosowany na rurociągach na krótszych odcinkach.
• CD-Fault-Find (dostępne tylko w nadajnikach Tx-10) – ten sygnał o niskiej częstotliwości jest bardzo przydatny w przypadku rurociągów, zwłaszcza na długich odcinkach. CD-FF może być również wykorzystywany do lokalizacji uszkodzeń powłoki kabli.

Za pomocą urządzenia RD8200 zlokalizuj kabel lub rurociąg na krótkim odcinku zgodnie ze standardowymi procedurami lokalizacyjnymi, a następnie prześledź i oznacz jego przebieg. Usuń wszystkie połączenia uziemiające z linii, która ma być śledzona w ramach lokalizacji usterki. Jeśli wzdłuż trasy znajdują się połączenia uziemiające, sygnał może skierować operatora właśnie do tego miejsca, ponieważ jest to preferowana droga ucieczki (wycieku) sygnału FF do gruntu, co może skutkować niewykryciem rzeczywistej usterki.

1. Wyłącz nadajnik i podłącz przewód bezpośredniego połączenia do gniazda akcesoriów nadajnika
2. Zacisnąć czerwony przewód na kablu, ekranowaniu kabla lub rurociągu. Należy upewnić się, że miejsce połączenia jest odsłonięte i że uzyskano połączenie przewodzące
3. Przedłuż czarny przewód tak daleko, jak to możliwe, pod kątem prostym w stosunku do przypuszczalnego przebiegu przewodu docelowego. Podłącz przewód do kołka uziemiającego i upewnij się, że uzyskano połączenie przewodzące.

UWAGA: Czarny przewód przyłączeniowy należy zawsze podłączać do kołka uziemiającego, a nie do rurociągu lub kabla podziemnego, ponieważ zamiana kabli spowodowałaby zafałszowanie sygnału.

Zaleca się przeprowadzenie lokalizacji referencyjnej przy kołku uziemiającym przed podjęciem próby zlokalizowania usterki na przewodzie docelowym. Wartości referencyjne dostarczają następujących informacji:

• Stopień usterki
• Odstęp pomiarowy

Przed przeprowadzeniem lokalizacji referencyjnej należy ustawić nadajnik i odbiornik w następujący sposób:

W nadajniku:

1. Za pomocą przycisku wybierz częstotliwość Fault-Find nadajnika.
2. Naciśnij przycisk lub , aby zwiększyć lub zmniejszyć poziom sygnału.
3. W razie potrzeby można skorzystać z ustawienia BOOST w przypadku uszkodzeń o wysokiej impedancji lub bardzo długich linii.

OSTRZEŻENIE! W ustawieniu 8KFF nadajnik może generować niebezpieczne napięcia, a na wyświetlaczu LCD pojawia się symbol ostrzegawczy napięcia.

W odbiorniku:

1. Podłącz przewód pomiarowy do gniazda anteny ramowej.
2. Podłącz drugi koniec do gniazda akcesoriów odbiornika.
3. Odbiornik automatycznie rozpoznaje antenę ramową i wyświetla na ekranie LCD symbol anteny ramowej.
4. Za pomocą przycisku wybierz częstotliwość Fault-Find nadajnika.

UWAGA: Jeśli odbiornik i nadajnik są wyposażone w iLOC, można zdalnie sterować nadajnikiem za pomocą odbiornika.

Określanie wartości odniesienia:

Ustaw odbiornik w odległości ok. 2 m (6 ft) od kołka wbijanego w ziemię i wbij w ziemię antenę ramową, kierując zieloną końcówką w stronę kołka.

Zawieś odbiornik na haczyku mocującym anteny ramowej. (Jeśli trzymasz odbiornik osobno, ustaw go równolegle do anteny ramowej, z wyświetlaczem LCD skierowanym w stronę zielonej końcówki.) Strzałka wskazująca kierunek usterki powinna teraz wskazywać w stronę przeciwną do kołka uziemiającego. Jeśli tak nie jest, upewnij się, że nadajnik jest prawidłowo podłączony (czerwone złącze do przewodu docelowego, czarne złącze do kołka uziemiającego).

Odczytaj wyświetlany poziom sygnału (wartość w dB) i zapisz go jako wartość odniesienia. Jeśli na przewodzie docelowym znajduje się pojedyncza usterka, będzie ona miała mniej więcej taką samą wartość w dB jak pomiar odniesienia.

UWAGA: Aby określić, w jakiej odległości od wiertła celowego warto przeprowadzać pomiary, należy oddalić się od wiertła i wykonywać kolejne pomiary, aż strzałka będzie miała „trudności” z ustaleniem położenia, a odczyt dB spadnie do około 40. Następnie zmierz odległość między odbiornikiem a kołkiem uziemiającym. Jest to największa bezpieczna odległość do lokalizacji na przewodzie docelowym, przy której nie zostanie przekroczona wartość błędu (przy takich samych warunkach gruntowych). (Lepiej podzielić tę zmierzoną odległość na pół).

Przejdź od nadajnika wzdłuż odcinka przewodu docelowego. Przy tym wbij antenę ramową z zieloną końcówką w ziemię, odsuwając ją od nadajnika. Jeśli nie zostanie wykryta żadna usterka, wyświetlana wartość pomiaru w dB będzie mała, a strzałka kierunkowa może migotać w przód i w tył.

UWAGA: Migające strzałki mogą również wskazywać, że znajdujesz się zbyt daleko od usterki lub kołka uziemiającego (lub obu) i dlatego odbiornik nie jest w stanie zareagować.

Jeśli próbujesz zlokalizować uszkodzenia o wysokiej rezystancji lub jeśli odległość między uszkodzeniami jest duża, kontynuuj badanie. Odbiornik zareaguje, gdy tylko zbliżysz się do uszkodzenia.

Wykonaj pomiary próbne w odstępach ustalonych wcześniej na podstawie pomiaru referencyjnego. Aby zlokalizować położenie przewodu docelowego za pomocą sygnału Fault-Find, naciśnij przycisk raz, aby przełączyć odbiornik w tryb lokalizacji szczytowej. Jeśli chcesz skorzystać z innych trybów antenowych, naciśnij przycisk , aby przewijać dostępne tryby antenowe. Aby powrócić do trybu Fault-Find, przejdź przez wszystkie dostępne tryby antenowe, aż ponownie wyświetli się tryb Fault-Find.

UWAGA: Przy podłączonej antenie ramowej odbiorniki nie mogą wykonywać pomiarów głębokości ani natężenia prądu. Jeśli konieczne są pomiary głębokości lub natężenia prądu, należy odłączyć wtyczkę anteny ramowej od odbiornika.

W miarę zbliżania się do usterki strzałka kierunkowa FF ustawia się na sygnał usterki i wskazuje do przodu. Wyświetlane wartości pomiarowe w dB rosną. Po minięciu miejsca usterki strzałka zmienia kierunek na tył, w stronę nadajnika. Należy teraz przeprowadzić pomiary w mniejszych odstępach, aby dokładnie zlokalizować miejsce usterki.

Gdy antena ramowa znajdzie się bezpośrednio nad usterką, wartość pomiarowa dB spadnie, jak pokazano na ilustracji obok.

UWAGA: Podane wartości mają charakter wyłącznie poglądowy i mogą różnić się od rzeczywistych wyników pomiarów w innych sytuacjach.

Aby precyzyjnie zlokalizować uszkodzenie, obróć antenę ramową o 90° względem przewodu docelowego i kontynuuj poszukiwanie uszkodzenia, aż znajdziesz dokładne miejsce. W miejscu, gdzie zmienia się kierunek strzałki, środek anteny ramowej znajduje się bezpośrednio nad uszkodzeniem.

Zaznacz miejsce na podłożu, aby wskazać położenie usterki. Znajdź maksymalną wartość dB przed usterką, dociskając antenę ramową do podłoża w coraz mniejszych odstępach. Zapisz wartość dB. Jeśli wartość ta jest zbliżona do wartości referencyjnej, można założyć, że występuje tylko jedna usterka. Jeśli zmierzona wartość dB jest niższa od wartości referencyjnej, sprawdź przewód docelowy pod kątem kolejnych usterek.

UWAGA: Jeśli kabel lub przewód przebiega pod jezdnią, należy używać sprzętu w zwykły sposób na powierzchni jezdni. Czasami sygnały są wykrywane przez asfalt, beton lub kostkę brukową. W razie potrzeby zwilż nawierzchnię drogi. Przed każdą lokalizacją usterki należy nanieść niewielką ilość wody na końcówki anteny ramowej. Zazwyczaj zapewnia to dobrze przewodzące połączenie z gruntem.

UWAGA: Jeśli kabel przebiega pod nawierzchnią brukowaną, usterkę często można zlokalizować również w sąsiednim poboczu (pasie trawy/ziemi). Należy zmniejszyć odległość między poszczególnymi pomiarami, aby uwzględnić zwiększoną odległość od rzeczywistej lokalizacji usterki.

Czasami założenie zacisku na kablu może być niemożliwe z powodu zatłoczenia lub trudnego dostępu. W takim przypadku w celu zidentyfikowania docelowego kabla (kabli) należy użyć anteny stetoskopu.

Podłącz stetoskop do gniazda akcesoriów lokalizatora. Przyłóż wklęsłą głowicę kolejno do każdego kabla, aby wykryć maksymalny sygnał.

Duża antena stetoskopowa, którą podłącza się do gniazda akcesoriów lokalizatora, służy do identyfikacji kabli w sytuacjach, gdy kabel jest odsłonięty. Jest ona szczególnie przydatna do identyfikacji ciężkich kabli leżących w korytku, gdzie nie ma możliwości założenia zacisku. Wklęsłą głowicę detektora umieszczoną na końcu izolowanej, elastycznej szyjki typu „gęsia szyja” należy mocno przyłożyć do kabla, który ma zostać zidentyfikowany. Jeśli w pobliżu znajduje się wiele kabli, antena stetoskopowa wygeneruje najsilniejszy sygnał zwrotny z kabla, do którego podłączono sygnał nadajnika.

Mała antena stetoskopowa posiada wklęsłą głowicę o średnicy 25 mm (2”) na końcu przewodu o długości 2 m (6½ ft). Małą antenę stetoskopową można przykręcić do przedłużki lub używać na końcu kilku połączonych ze sobą przedłużeń w celu identyfikacji niedostępnych małych kabli.

Miniaturowy stetoskop jest podobny do małego stetoskopu, ale nie posiada uchwytu ani możliwości podłączenia prętów przedłużających.

Miniaturowy stetoskop może być również używany jako miniaturowa antena w miejscach, gdzie duże rozmiary lokalizatora utrudniają jego użycie, np. podczas lokalizowania rur lub kabli w ścianach.

W obszarach o ograniczonym dostępie stetoskop CD może służyć do ustalenia kierunku przepływu prądu, ale nie do jego pomiaru.

Aplikacja mobilna C.A.T Manager Online stanowi część systemu C.A.T Manager Online i umożliwia użytkownikom urządzenia gC.A.T4 firmy Radiodetection automatyczne przesyłanie danych lokalizacyjnych na serwer C.A.T Manager w celu ich analizy i przechowywania.

Kliknij tutaj, aby pobrać najnowszą wersję instrukcji obsługi

Uwaga: Niniejsza instrukcja i cała jej treść mogą ulec zmianie. Produkty firmy Radiodetection są stale udoskonalane. Firma Radiodetection Ltd zastrzega sobie prawo do modyfikowania produktu bez uprzedzenia, a niektóre zmiany w produkcie mogły nastąpić po opublikowaniu niniejszej instrukcji obsługi.

Niniejszy dokument nie może być kopiowany, powielany, przekazywany, modyfikowany ani wykorzystywany, w całości lub w części, bez uprzedniej pisemnej zgody firmy Radiodetection Ltd.

Skontaktuj się z lokalnym biurem lub dystrybutorem firmy Radiodetection albo odwiedź stronę www.radiodetection.com, aby uzyskać najnowsze informacje o produktach i usługach.

Procedura poszukiwania indukcyjnego stanowi bardziej niezawodną technikę lokalizowania nieznanych linii. Ten rodzaj poszukiwań wymaga użycia nadajnika i lokalizatora oraz udziału dwóch osób. Metodę tę określa się mianem „przeszukiwania dwuosobowego”. Przed rozpoczęciem przeszukiwania należy wyznaczyć obszar poszukiwań oraz prawdopodobny kierunek przebiegu linii przecinających ten obszar. Należy upewnić się, że nadajnik jest włączony w trybie indukcyjnym.

Pierwsza osoba obsługuje nadajnik, a druga – lokalizator. Nadajnik indukuje sygnał na liniach, gdy nad nimi przechodzi, a linie są następnie wykrywane za pomocą lokalizatora znajdującego się w odpowiedniej odległości od nadajnika (około 15 metrów / 50 stóp – choć zależy to od poziomu zastosowanej mocy indukcyjnej).

Trzymaj nadajnik tak, aby jego długość była wyrównana z przypuszczalnym kierunkiem przebiegu linii.

Druga osoba trzyma lokalizator na początku obszaru, który ma zostać przeszukany, tak aby anteny lokalizatora były ustawione pod kątem prostym do prawdopodobnego kierunku przebiegu zakopanych linii. Należy ustawić poziom czułości lokalizatora na najwyższy możliwy, tak aby lokalizator nie odbierał żadnych sygnałów radiowych pochodzących bezpośrednio z nadajnika.

Gdy nadajnik i lokalizator znajdują się w jednej linii, obaj operatorzy zaczynają poruszać się do przodu równolegle. Operator z lokalizatorem przesuwa go w przód i w tył, utrzymując lokalizator w pozycji pionowej, poruszając się równolegle do nadajnika. Metoda ta pozwala na kompensację ewentualnego niewspółosiowego ustawienia nadajnika, lokalizatora i zakopanej linii.

Nadajnik wysyła najsilniejszy sygnał do przewodów znajdujących się bezpośrednio pod nim, które są następnie lokalizowane za pomocą lokalizatora. Przesuwaj nadajnik na boki, aby ustalić miejsce o najsilniejszym sygnale, co wskazuje, że nadajnik znajduje się również bezpośrednio nad danym przewodem (przewodami).

Należy zaznaczyć na ziemi punkty każdego szczytowego sygnału wykrytego za pomocą lokalizatora. Powtórzyć poszukiwania wzdłuż wszystkich innych możliwych przebiegów linii. Po zaznaczeniu pozycji wszystkich linii należy zamienić się miejscami, umieścić nadajnik kolejno nad każdą linią i wzdłuż niej, a następnie śledzić przebieg linii poza obszar poszukiwań.

iLOC to standardowa funkcja wszystkich modeli lokalizatorów RD8200. iLOC umożliwia zdalne sterowanie nadajnikiem Bluetooth TX-10B za pomocą lokalizatora. Dzięki iLOC można regulować częstotliwość wyjściową, ustawienia mocy oraz korzystać z funkcji SideStep. Polecenia iLOC są przesyłane przez moduł Bluetooth, który może działać na odległość do 450 m / 1400 stóp w linii prostej.

Aby korzystać z iLOC, nadajnik i lokalizator muszą być sparowane.

UWAGA: Funkcje bezprzewodowe lokalizatora RD8200 mogą podlegać przepisom krajowym i/lub lokalnym. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lokalnymi władzami.

UWAGA: Praca w obszarach zabudowanych oraz w miejscach o wysokim poziomie zakłóceń elektromagnetycznych może obniżyć wydajność iLOC.

OSTRZEŻENIE! Nie należy próbować nawiązywać połączeń bezprzewodowych w miejscach, gdzie technologia ta jest uznawana za niebezpieczną. Mogą to być m.in.: zakłady petrochemiczne, placówki medyczne lub okolice urządzeń nawigacyjnych.

Wykrywanie rur i kabli zakopanych w korytach rzek i ujściach rzek to częste i kluczowe zadania lokalizacyjne. Rzadziej spotykane, ale równie ważne jest wykrywanie i lokalizowanie linii między lądem a wyspami przybrzeżnymi. Podczas lokalizowania rur i kabli anteny czujnikowe lokalizatora powinny znajdować się jak najbliżej poszukiwanej linii, dlatego lokalizowanie z powierzchni linii zakopanych pod dnem rzeki lub dnem morskim nie jest praktyczne. W większości przypadków konieczne jest zmierzenie głębokości pokrycia, aby upewnić się, że linia jest chroniona przed przeciągającymi się kotwicami lub innymi podwodnymi zagrożeniami.

Podwodna antena o podwójnej głębokości nadaje się do stosowania pod wodą w celu śledzenia rur lub kabli. W dolnej części anteny znajduje się obciążnik zapewniający stabilność, a urządzenie zostało przetestowane pod ciśnieniem zgodnie z normą IP68 do głębokości 100 m (300 stóp).

Antena jest standardowo dostarczana z 10-metrowym podwodnym kablem zasilającym, ale dostępne są również wersje o długości do 100 m. Dodatkowa długość pozwala nurkowi na przenoszenie anteny po dnie rzeki lub dnie morskim, podczas gdy lokalizator jest używany na statku na powierzchni. Kluczowe znaczenie ma zapewnienie skutecznej komunikacji między operatorem obsługującym lokalizator a nurkiem z anteną.

Alternatywnie antenę można przymocować do końca niemetalowego wysięgnika na barce i opuścić na dno rzeki lub morza.

Podłączyć sygnał nadajnika do linii docelowej w punkcie dostępu na brzegu. Przewód anteny zanurzeniowej służący do śledzenia linii pod wodą podłącza się do gniazda akcesoriów lokalizatora. Lokalizator jest używany na pokładzie łodzi, która powinna znajdować się bezpośrednio nad linią. Sygnał nadawczy należy podać poprzez bezpośrednie połączenie z możliwie najsilniejszym sygnałem i na częstotliwości, na którą skalibrowana jest antena zanurzeniowa. Należy wykonać uziemienie w odległości około 50 m (160 stóp) od nadajnika. Przed rozpoczęciem lokalizacji na wodzie należy sprawdzić jakość sygnału na linii.

UWAGA: Antena podwodna jest skalibrowana do pracy na jednej częstotliwości.

Wskazówki dotyczące korzystania z anteny podwodnej:

Użytkownik na łodzi powinien być specjalistą lub posiadać znaczne doświadczenie w posługiwaniu się lokalizatorem, aby mógł udzielać nurkowi zwięzłych instrukcji.

Rozsądnym rozwiązaniem jest, aby obie osoby przećwiczyły współpracę na lądzie przed podjęciem próby lokalizacji pod wodą. Korzystając z anteny, nurek powinien zlokalizować i prześledzić znaną linię z zasłoniętymi oczami, otrzymując wskazówki od użytkownika, który znajduje się poza zasięgiem wzroku zarówno linii, jak i nurka.

Ze względu na szybką utratę sygnału oraz połączenie dużej powierzchni i bardzo przewodzącej gleby mogą wystąpić problemy z zastosowaniem odpowiedniego sygnału do śledzenia rury o dużej średnicy. Konieczne może być użycie sygnału śledzącego o dużej mocy i niskiej częstotliwości.

Przed rozpoczęciem prac na łodzi lub na dnie morskim należy ustalić metodę rejestrowania położenia i głębokości rurociągu docelowego.

UWAGA! Tylko nurkowie posiadający odpowiednie uprawnienia i doświadczenie powinni próbować korzystać z anteny podwodnej.

Podczas pierwszego uruchomienia aplikacji mobilnej C.A.T Manager na urządzeniach z systemem Android lub po jej ponownej instalacji konieczne będzie wyrażenie zgody na określone uprawnienia, zanim będzie można korzystać z aplikacji.

Wykonaj poniższe czynności:

Otwórz aplikację i zaloguj się

UWAGA: Aby móc się zalogować, musisz najpierw utworzyć konto C.A.T Manager na portalu Radiodetection i uzyskać uprawnienia do korzystania z aplikacji

Wybierz opcję „Zapisz jako domyślne” dla konta standardowego lub wprowadź dane konta i umowy, jeśli posiadasz konto Pro.

Pojawi się poniższy ekran

• Wybierz opcję POWIADOMIENIA i kliknij „Zezwól”
• Wybierz opcję LOKALIZACJA, a następnie „Podczas korzystania z aplikacji”
• Wybierz opcję „W tle”, następnie „Uprawnienia”, a potem „Lokalizacja”. Teraz wybierz opcję „Zezwól zawsze”

Naciśnij przycisk „Wstecz” trzy razy, aby powrócić do strony uprawnień menedżera C.A.T.

• Wybierz opcję BLUETOOTH i wybierz „Zezwól”

Po przyznaniu wszystkich uprawnień będziesz mógł korzystać z aplikacji C.A.T Manager.

Czasami zdarza się, że niektóre elementy infrastruktury są zasłaniane przez inne, co może mieć miejsce, gdy jeden lub więcej z nich znajduje się w bliskim sąsiedztwie lub gdy emitowane są silniejsze sygnały.  W niektórych zastosowaniach oraz na obszarach o dużym zagęszczeniu sieci technika „nulling” pozwala operatorom wyeliminować sygnał indukcyjny bezpośrednio pod nadajnikiem, ale jednocześnie indukuje sygnał nadajnika na inne pobliskie elementy infrastruktury, których wcześniej nie udało się zlokalizować

Technika „Nulling Out” wykonywana przez dwie osoby:

1. Umieść nadajnik w pobliżu obiektów, które chcesz zlokalizować (można w tym celu zastosować równoległe przesuwanie nadajnika), a następnie, używając lokalizatora w odległości około 10 m/30 stóp od nadajnika, zlokalizuj najsilniejszy sygnał.
2. Czułość lokalizatora należy wyregulować tak, aby wskazanie na wykresie słupkowym wynosiło około 75%.
3. Zwolnij boczne ramię podtrzymujące.
4. Gdy lokalizator znajduje się nad środkiem sygnału, drugi operator powinien trzymać nadajnik na wysokości pasa, z nadajnikiem ułożonym na boku – zwolnij ramię podtrzymujące skierowane w dół.
5. Następnie nadajnik przesuwa się na boki, aby znaleźć punkt „zerowy” pomiędzy dwoma wykrywalnymi sygnałami; nadajnik należy następnie opuścić w kierunku ziemi, utrzymując go w punkcie „zerowym”.
6. Na poziomie gruntu idealnie jest szukać punktu „zerowego” o szerokości nie większej niż 50 mm/2” (aby to osiągnąć, może być konieczne dostosowanie czułości lokalizatora).
7. Gdy nadajnik pozostaje na ziemi w punkcie „zerowym”, lokalizator służy do sprawdzania obecności dodatkowych sygnałów po obu stronach sygnału w punkcie „zerowym”.
8. Jeśli podłoże jest nierówne, nadajnik można obrócić w poprzek linii przewodu, pod warunkiem że ramię podtrzymujące pozostaje skierowane w dół (poprawi to stabilność urządzenia).

Technika zerowania wykonywana przez jedną osobę

1. Połóż nadajnik na boku, korzystając z bocznego ramienia podtrzymującego.
2. Przeskanuj obszar wokół nadajnika za pomocą odbiornika, znajdującego się w odległości co najmniej 10 m/30’ od niego.
3. Zmieniaj położenie nadajnika w odstępach co 5 m/15’ w całym obszarze i powtarzaj krok 2
4. Zatrzymaj się, gdy pojawi się sygnał.
5. Zlokalizuj i zaznacz wszystkie linie.
6. Prześledź linie poza obszarem.

Zacisk nadajnika zakłada się na rurę lub kabel i pozwala na bezpieczne doprowadzenie sygnału do izolowanego kabla pod napięciem bez przerywania lub odłączania zasilania. Zacisk doprowadza do linii docelowej bardzo selektywny sygnał, charakteryzujący się ograniczonym sprzężeniem z innymi liniami. W niektórych przypadkach zastosowanie zacisku może być skuteczniejszą metodą doprowadzenia sygnału niż bezpośrednie podłączenie.

Linia docelowa będzie przenosić najsilniejszy sygnał. Pozostałe linie będą przenosić słabszy sygnał zwrotny. Jeśli system składa się tylko z dwóch przewodów, mogą one przenosić sygnały o równej mocy.

OSTRZEŻENIE! Nie należy zakładać zacisku na nieizolowane przewody pod napięciem

OSTRZEŻENIE! Przed założeniem lub zdjęciem zacisku z kabla zasilającego należy upewnić się, że zacisk jest przez cały czas podłączony do nadajnika.

Zacisk może brzęczeć lub wibrować, jeśli zostanie umieszczony na kablu zasilającym, w którym przepływa znaczny prąd netto. Jest to normalne zjawisko i nie powoduje uszkodzenia sprzętu.

1. Podłącz zacisk do gniazda wyjściowego nadajnika.
2. Załóż zacisk na rurę lub kabel i upewnij się, że szczęki są zamknięte. Włącz przetwornik.

Na wyświetlaczu pojawi się ikona „Zacisk podłączony”

Ikona „Zacisk podłączony”

Aby sygnał mógł zostać przekazany do linii, należy uziemić linię po obu stronach zacisku. W razie potrzeby uziemić linię. Izolowany kabel można śledzić nawet wtedy, gdy nie ma on faktycznego połączenia uziemiającego, pod warunkiem że po obu stronach zacisku zakopano kabel o odpowiedniej długości, zapewniający sprzężenie pojemnościowe z uziemieniem.

UWAGA: Podczas korzystania z zacisku nie ma konieczności wykonywania połączenia uziemiającego z nadajnikiem.

Chociaż zaciski nadajnika i lokalizatora wyglądają tak samo, mają różne uzwojenia wewnętrzne. Aby zapobiec podłączeniu niewłaściwego zacisku, nadajniki i zaciski lokalizatora mają wtyki o różnej orientacji.

Standardowe zaciski sygnałowe

Standardowe zaciski bardzo selektywnie i skutecznie przekazują sygnał nadajnika do kabla docelowego o średnicy do 130 mm (5¼”), wykorzystując częstotliwości od 8 kHz do 200 kHz.

Zaciski standardowe i małe są wyposażone w podwójny mechanizm sprężynowy zapewniający pewny kontakt toroidalny.

Mały zacisk sygnałowy

Mały zacisk sygnałowy jest przydatny do przekazywania sygnałów o częstotliwościach od 8 kHz do 200 kHz do kabla docelowego w cokole lub innym miejscu o ograniczonej przestrzeni. Zacisk nadaje się do kabli o średnicy do 50 mm.

Zacisk kierunkowości prądu (CD)

Zacisk CD podłączony do gniazda akcesoriów nadajnika umożliwia podawanie sygnałów CD do poszczególnych kabli.

UWAGA! Nadajnik wolno podłączać do sieci pod napięciem wyłącznie za pomocą odpowiednich akcesoriów, takich jak złącze wtykowe lub złącze do kabla pod napięciem.

W niniejszym rozdziale przedstawiono podstawy oraz techniki lokalizacji podziemnych kabli i rurociągów za pomocą systemu RD8200SG. Więcej informacji na temat teorii lokalizacji kabli i rurociągów można znaleźć w dokumencie „Teoria lokalizacji podziemnych kabli i rurociągów”, który można pobrać ze stronywww.radiodetection.com

Urządzenie RD8200SG obsługuje szereg aktywnych i pasywnych częstotliwości lokalizacyjnych. Obsługuje również pięć dodatkowych, definiowanych przez użytkownika częstotliwości w zakresie od 50 Hz do 999 Hz.

Pełną listę obsługiwanych częstotliwości można znaleźć w karcie katalogowej odbiornika RD8200SG pod adresem www.radiodetection.com

Pasywna lokalizacja częstotliwości wykorzystuje sygnały, które mogą już występować na podziemnych przewodach metalowych. Odbiornik RD8200SG obsługuje cztery rodzaje częstotliwości pasywnych: sygnały prądowe, radiowe, CPS (ochrona katodowa) oraz sygnały telewizji kablowej CATV.

Częstotliwości te można wykrywać bez użycia nadajnika, o ile są one emitowane przez badaną instalację zasilającą.

Odbiorniki RD8200SG umożliwiają użytkownikom wykorzystanie istniejących harmonicznych w sieciach energetycznych.

W przypadku silnych sygnałów lub zakłóceń dokładne namierzenie docelowego kabla może być trudne.  Dzięki funkcji Power Filters™ użytkownicy mogą ustalić, czy pojedynczy, silny sygnał prądowy pochodzi z jednego źródła, czy też wynika z obecności kilku kabli. Różne charakterystyki harmonicznych na wykrytych przewodach można następnie wykorzystać do śledzenia i identyfikacji ich przebiegu.

Po przejściu do trybu prądowego naciśnij przycisk , aby wyłączyć czuły tryb prądowy urządzenia Radiodetection i przewijać pięć filtrów mocy. 

Pojedyncza harmoniczna – wybrana w funkcji Power Filters – pozwala również na lokalizację linii energetycznych w sytuacjach, w których całkowity sygnał byłby w przeciwnym razie zbyt duży.

W odbiorniku można dodatkowo skonfigurować do pięciu indywidualnie definiowanych częstotliwości lokalizacyjnych dla konkretnych sieci.

Za pomocą RD Manager Online można ustawić częstotliwości w zakresie od 50 Hz do 999 Hz.

UWAGA: W przypadku korzystania z częstotliwości zdefiniowanych przez użytkownika w zakresie od 692 Hz do 704 Hz oraz od 981 Hz do 993 Hz funkcja audio odbiornika może powodować zakłócenia i należy ją wyłączyć.

UWAGA: Niektóre częstotliwości (np. 440 Hz) mogą być w danym kraju zarezerwowane do konkretnych zastosowań i przed ich użyciem należy uzyskać zgodę odpowiedniego właściciela.

Prosimy o kontakt z lokalnym oddziałem firmy Radiodetection lub dystrybutorem, którzy chętnie pomogą w identyfikacji tych właścicieli.

Więcej informacji na temat ustawiania częstotliwości zdefiniowanych przez użytkownika można znaleźć w instrukcji obsługi programu RD Manager Online.

Częstotliwości aktywne są sprzężone z podziemnym przewodem za pomocą nadajnika. Nadajnik może przesyłać sygnał na trzy sposoby:

Podłączenie bezpośrednie

W przypadku połączenia bezpośredniego wyjście nadajnika podłącza się bezpośrednio (galwanicznie) do urządzenia zasilającego. Nadajnik generuje wówczas sygnał dyskretny, który można zlokalizować za pomocą odbiornika. Jest to preferowana metoda przekazywania sygnału nadajnika do urządzenia zasilającego. W większości zastosowań w ten sposób na urządzenie zasilające przekazywany jest silniejszy sygnał, co pozwala na lokalizację na większych odległościach.

Bezpośrednie podłączenie do bez napięciowego, przewodzącego przewodu zasilającego:

1. Wyłącz nadajnik.
2. Podłącz kabel bezpośredniego podłączenia do gniazda wyjściowego nadajnika.
3. Podłącz czerwony przewód do urządzenia zasilającego, upewniając się, że obszar wokół miejsca podłączenia jest czysty i że uzyskano połączenie przewodzące.
4. Podłącz czarny przewód w jak największej odległości od nadajnika, pod kątem 90°, do kołka uziemiającego lub do odpowiedniego, pobliskiego punktu uziemienia, upewniając się, że uzyskano połączenie przewodzące.
5. Włącz nadajnik.
6. Na wyświetlaczu pojawi się teraz symbol aktywnego połączenia bezpośredniego.

OSTRZEŻENIE! Bezpośrednie podłączenie do przewodów pod napięciem jest POTENCJALNIE ŚMIERTELNE. Bezpośrednie podłączenie do przewodów pod napięciem może być wykonywane wyłącznie przez wykwalifikowany personel specjalistyczny i wyłącznie przy użyciu odpowiednich produktów, które pozwalają na podłączenie do przewodów pod napięciem.

OSTRZEŻENIE! Nadajnik może generować napięcia potencjalnie śmiertelne. Należy zachować ostrożność podczas posługiwania się zaciskami przyłączeniowymi, kablami połączeniowymi i kołkiem uziemiającym. Należy poinformować innych techników pracujących przy linii o zagrożeniu oraz przykryć odsłonięte przewody, aby uniknąć przypadkowego dotknięcia.

OSTRZEŻENIE! Przed podłączeniem lub odłączeniem kabla bezpośredniego do źródła zasilania należy upewnić się, że nadajnik TX jest wyłączony.

Tryb indukcyjny

W tym trybie pracy nadajnik ustawia się na ziemi nad obszarem lokalizacji lub w jego pobliżu. Jeśli nie podłączono bezpośredniego połączenia ani akcesoriów, nadajnik automatycznie przechodzi w tryb indukcyjny. W tym trybie za pomocą przycisku dostępne są wyłącznie częstotliwości odpowiednie dla trybu indukcyjnego.

Po aktywacji nadajnik indukuje sygnał losowo na wszystkie znajdujące się w pobliżu przewody.

Należy pamiętać, że sygnały te mogą być również „sygnałami powietrznymi”. Zaleca się zachowanie odległości co najmniej 10 m / 30' między nadajnikiem a odbiornikiem. Odległość tę może być konieczne zwiększenie, zwłaszcza podczas wykonywania pomiarów głębokości.

Zacisk sygnałowy

Opcjonalny zacisk sygnałowy można podłączyć do nadajnika i zamocować na kablu lub rurociągu w celu indukcyjnego sprzężenia sygnału. Ta metoda sprzężenia sygnału jest szczególnie odpowiednia w przypadku izolowanych kabli przewodzących napięcie, których dzięki temu nie trzeba odłączać od zasilania. Szczypce nadawcze są dostępne w rozmiarach o średnicy do 215 mm / 8,5". 

OSTRZEŻENIE! Nie należy mocować cęgi do nieizolowanych (niewystarczająco izolowanych) przewodów pod napięciem.

OSTRZEŻENIE! Przed zamocowaniem lub zdjęciem zacisku z kabla należy upewnić się, że zacisk jest zawsze podłączony do nadajnika.

Wybór częstotliwości sygnału jest kluczowym czynnikiem skutecznego śledzenia i identyfikacji przewodów podziemnych; nie ma jednak częstotliwości, która spełniałaby wszystkie warunki. W przypadku prostych urządzeń przeznaczonych dla personelu o stosunkowo niewielkiej wiedzy technicznej nie ma innego wyjścia, jak pójść na kompromis i wybrać jedną częstotliwość, która jest wystarczająco wysoka, aby zapewnić dobrą wydajność w trybie indukcyjnym, ale nie na tyle wysoka, by zbyt łatwo sprzęgać się z niepożądanymi przewodami. W takich zastosowaniach powszechnie stosuje się sygnały aktywne o częstotliwościach od 8 kHz do 33 kHz. W przypadku bardziej rozbudowanego sprzętu do diagnostyki i naprawy, przeznaczonego dla wykwalifikowanych techników, można udostępnić kilka częstotliwości. Typowe przykłady tych częstotliwości oraz powody ich zastosowania wymieniono poniżej.

Ta niska częstotliwość jest niezwykle pomocna w śledzeniu i identyfikacji linii na dużych odległościach. Nie sprzęga się ona łatwo z niepożądanymi liniami, jednak jest zbyt niska, by wywołać indukcję, i mieści się w paśmie częstotliwości zakłóceń harmonicznych.

Ta średnia częstotliwość jest optymalnym sygnałem uniwersalnym. Jest wystarczająco wysoka do indukcji i znajduje się poza pasmem częstotliwości podatnym na zakłócenia. Ponadto nie łączy się zbyt łatwo z niepożądanymi przewodami, jednak może nie być wystarczająco wysoka, aby doprowadzić silny sygnał do przewodów o małej średnicy, takich jak kable telekomunikacyjne.

Tę wyższą częstotliwość można łatwo wprowadzić do większości przewodów poprzez indukcję; dzięki temu nadaje się ona idealnie do wstępnego przeszukiwania. Przepływa ona przez przewody o małej średnicy, jednak łatwiej sprzęga się z niepożądanymi przewodami i szybciej traci swoją siłę na krótszych odległościach niż niższe częstotliwości.

Ten zakres najwyższych częstotliwości nadaje się do trudnych przypadków – indukcji w przewodach o małej średnicy w suchej, piaszczystej glebie oraz przy krótkich odcinkach kabli. Można ją bardzo łatwo wygenerować poprzez indukcję, jednak bardzo łatwo wchodzi w rezonans z niepożądanymi przewodami, a ponadto nie jest w stanie pokonywać dużych odległości.

Wybór częstotliwości

Ważne jest, aby wybrać właściwą lub odpowiednią częstotliwość dla danego zastosowania. Więcej informacji można znaleźć w poradniku „Teoria lokalizacji podziemnych kabli i przewodów”, który można bezpłatnie pobrać ze strony www.radiodetection.com.

Wybór częstotliwości na odbiorniku:

1. Naciśnij przycisk , aby przewijać w górę listę dostępnych częstotliwości.
2. Alternatywnie można przytrzymać przycisk i nacisnąć przycisk lub , aby przewijać listę częstotliwości w górę lub w dół.

Jeśli lokalizujesz na aktywnej częstotliwości, musisz również ustawić nadajnik na tę częstotliwość.

Można ręcznie zmienić częstotliwość wyjściową nadajnika. W tym celu należy użyć klawiatury/panelu sterowania nadajnika. Można też skorzystać z automatycznej funkcji iLOC (tylko nadajniki Bluetooth).

Ręczny wybór częstotliwości wyjściowej nadajnika:

1. Naciśnij przycisk , aby przewijać w górę po dostępnych częstotliwościach.

UWAGA: Niektóre częstotliwości wymagają podłączenia akcesorium, np. anteny ramowej typu A-Frame, zanim częstotliwość ta stanie się dostępna.

Sonda to samodzielny nadajnik zasilany bateryjnie, służący do śledzenia przebiegu rur, kanałów, kanałów ściekowych i odpływów oraz do precyzyjnej lokalizacji zatorów lub zapadnięć. Sondę można zamontować na elastycznym pręcie w celu wprowadzenia lub przepchnięcia jej przez rury itp., a sondy o mniejszej średnicy można stosować w połączeniu z urządzeniami do czyszczenia strumieniem wody pod ciśnieniem i przepychać je przez kanał. Następnie do zlokalizowania sondy można użyć odpowiedniego lokalizatora firmy Radiodetection.

Firma Radiodetection oferuje szeroką gamę sond dostosowanych do większości zastosowań: Od mikrosondy S6 33 kHz o średnicy ¼” / 6 mm, która dzięki zasięgowi 6,6” / 2 m jest przeznaczona do mikrokanalizacji światłowodowej lub innych małych rur nieprzewodzących, po sondę Super Sonde 33 kHz, która dzięki zasięgowi głębokości 50 stóp / 15 m, służy do lokalizacji głęboko położonych rur kanalizacyjnych.

Pełną listę wszystkich dostępnych sond oraz ich specyfikacje techniczne można znaleźć w broszurze dotyczącej akcesoriów do precyzyjnej lokalizacji lub na stronie internetowej www.radiodetection.com.

Należy sprawdzić, czy sonda ma zasięg wystarczający do danego zastosowania oraz czy jest wystarczająco mała i wytrzymała do tego zastosowania. Upewnij się, że częstotliwość sondy odpowiada częstotliwości lokalizatora; lokalizator nie wykryje sondy, jeśli częstotliwości nie będą takie same. Sondy są oznaczone częstotliwością nadawczą. Upewnij się, że dostępne są środki do wprowadzania sondy wraz z odpowiednimi łącznikami i złączami.

Włóż nową baterię do sondy. Na początku każdego dnia, a najlepiej na początku każdego nowego zadania, należy używać nowej lub świeżo naładowanej baterii.

Przed włożeniem sondy należy sprawdzić, czy sonda i lokalizator są ustawione na tę samą częstotliwość i działają prawidłowo. W tym celu należy umieścić sondę na ziemi w odległości od lokalizatora równej znamionowej głębokości sondy. Skierować lokalizator na sondę tak, aby antena znajdowała się w linii z sondą (odwrotnie niż w przypadku używania lokalizatora do lokalizowania linii) i sprawdzić, czy odczyt na wykresie słupkowym przekracza 50% przy maksymalnej czułości.

Sondy posiadają gwint na jednym końcu, służący do połączenia z prętami kanalizacyjnymi lub innymi urządzeniami służącymi do wprowadzania i przesuwania sondy wzdłuż rury kanalizacyjnej lub kanału. Sondy można przemieszczać wzdłuż rur kanalizacyjnych na końcu linki, a do sond kanalizacyjnych i super sond dostępna jest wyposażenie w pływaki. Sondy można przymocować do wysokociśnieniowych strumieni wodnych lub podobnych urządzeń służących do czyszczenia, konserwacji i kontroli rur kanalizacyjnych. Sondy stosowane podczas podziemnych prac wiertniczych i drążenia są zazwyczaj umieszczane w głowicy wiertniczej lub drążącej, za wiertłem lub końcówką wiertniczą.

Wprowadź sondę do otworu dostępowego kanału lub przewodu i zlokalizuj ją, gdy jest jeszcze widoczna przy wejściu do kanału lub przewodu. Trzymaj lokalizator pionowo bezpośrednio nad sondą, tak aby antena znajdowała się w jednej linii z sondą. Wyreguluj czułość lokalizatora tak, aby wskaźnik słupkowy wskazywał wartość między 60% a 80%.

Sonda emituje pole szczytowe ze środka swojej osi, a na każdym końcu tego szczytu pojawia się sygnał zakłócający. Przesuń lokalizator nieco za, a następnie przed oś sondy, aby wykryć sygnały zakłócające. Wykrycie tych dwóch sygnałów zakłócających jednoznacznie potwierdza lokalizację. Zmniejsz czułość lokalizatora tak, aby zniknęły sygnały fantomowe, ale nadal wyświetlał wyraźny sygnał szczytowy bezpośrednio nad sondą. Czułość lokalizatora jest teraz ustawiona do śledzenia kanału lub rynny, o ile nie zmieni się odległość między sondą a lokalizatorem.

Przesuń sondę o trzy kroki wzdłuż odpływu lub kanału i zatrzymaj się. Umieść lokalizator nad przypuszczalną pozycją sondy. Nie zmieniaj poziomu czułości.

Aby zlokalizować sondę:

1. Przesuwać lokalizator w przód i w tył i zatrzymać się, gdy wykres słupkowy wskaże szczyt. Można użyć kompasu na wyświetlaczu LCD, aby ustawić ostrze lokalizatora w kierunku sondy.
2. Obróć lokalizator tak, jakby ostrze było osią obrotu. Zatrzymaj się, gdy wykres słupkowy wskaże wartość szczytową. 
3. Przesuwać lokalizator na boki, aż wykres słupkowy wskaże wartość szczytową. 
4. Powtórz czynności 1, 2 i 3, trzymając antenę w pozycji pionowej i opierając ją na ziemi lub tuż nad nią. Lokalizator powinien wtedy znajdować się bezpośrednio nad sondą, a antena powinna być ustawiona w linii z nią. Zaznacz położenie sondy i jej kierunek. 
5. Przesuń sondę o kolejne 1 lub 2 metry, zlokalizuj dokładną pozycję i zaznacz ją. Powtarzaj tę procedurę lokalizacji w podobnych odstępach wzdłuż linii odpływu lub kanału, aż do zakończenia pomiarów.

Lokalizator RD8200SG automatycznie wyświetli głębokość zlokalizowanej sondy, pod warunkiem że lokalizator jest prawidłowo zorientowany i umieszczony nad sondą. Korzystając z kompasu na wyświetlaczu LCD jako wskazówki, obracaj lokalizator, aż kompas wskaże, że sonda znajduje się w pozycji wschód–zachód.

Zlokalizuj sondę. Przesuń lokalizator przed sondę i, utrzymując antenę w linii z nią, zwiększ czułość, aby znaleźć szczyt sygnału zakłócającego. Przesuń lokalizator za sondę, upewniając się, że ostrze lokalizatora jest zawsze w linii z sondą. Znajdź pozycje zerowe A i B. Zmierz odległość między nimi i pomnóż ją przez 0,7, aby uzyskać przybliżoną wartość głębokości.

Lokalizator MRX SG Marker może zapisać w pamięci wewnętrznej do 10 000 rekordów pomiarowych. Po wykonaniu i zapisaniu pomiaru lokalizator MRX SG Marker zapisuje najważniejsze dane pomiarowe oraz informacje, takie jak:

• numer rejestru
• Prąd
• Wzmocnienie
• Głębokość
• Sygnał
• Faza
• Częstotliwość
• Typ znacznika
• Położenie GPS

Te pomiary, wykonane w określonych przez Ciebie punktach, mogą posłużyć do sporządzenia raportu i mapy wszystkich Twoich odkryć.

Jeśli lokalizator MRX SG Marker jest sparowany z urządzeniem z systemem Android lub iOS, na którym działa kompatybilna aplikacja, taka jak PointMan, lokalizator dołączy do danych informacje o pozycji i czasie.

UWAGA: Wewnętrzny moduł GNSS musi być włączony i połączony z systemem satelitarnym GPS.

Jeśli kilka przewodów biegnie równolegle i nie ma możliwości podłączenia nadajnika, każdy z nich można zlokalizować osobno. Należy postępować w następujący sposób:

1. Przeszukaj teren, aby ustalić położenie i liczbę przewodów w danym obszarze.
2. Należy sporządzić mapę kierunku przebiegu przewodów.

Aby zlokalizować przewody:

1. Włącz nadajnik.
2. Wybierz częstotliwość w nadajniku i ustaw tę samą częstotliwość w lokalizatorze.
3. Umieść nadajnik na boku, w linii z przewodem.
4. Upewnij się, że przewód znajduje się bezpośrednio pod nadajnikiem.
5. Spowoduje to „wyzerowanie” sygnału bezpośrednio pod nadajnikiem, co spowoduje brak sygnału na tym przewodzie i umożliwi zlokalizowanie pozostałych przewodów.
6. Zlokalizuj każdy przewód i zaznacz jego położenie.
7. Przesuń nadajnik wzdłuż trasy i kontynuuj lokalizację oraz oznaczanie.
8. Śledź przebieg każdego przewodu poza obszarem poszukiwań, aż do momentu, gdy cel będzie można dokładnie zlokalizować.

Niepożądane sprzężenie sygnału z linii docelowej z inną pobliską linią jest jednym z najczęstszych problemów związanych z lokalizacją. Prowadzi to albo do błędu w zaznaczonej pozycji i głębokości linii docelowej, albo do zaznaczenia niewłaściwej linii. W wielu sytuacjach pewien stopień sprzężenia jest nieunikniony, ale istnieją sposoby, dzięki którym ostrożny użytkownik może ograniczyć sprzężenie i zwiększyć niezawodność lokalizacji.

• Należy unikać podawania sygnału metodą indukcyjną. Sygnał może sprzęgać się z więcej niż jedną linią bezpośrednio z nadajnika. W miarę możliwości należy stosować zacisk sygnałowy.
• Zidentyfikuj punkty, w których przewody mogą być połączone lub znajdują się blisko siebie. Pracuj w kierunku tych punktów, a nie od nich. Na przykład, jeśli rury gazowe i wodociągowe są połączone wewnątrz budynku, podaj sygnał przy zaworach lub punktach dostępu na drodze, a nie w budynku.
• Ogranicz sprzężenie z linią równoległą, stosując sygnał o niskiej częstotliwości, jeśli to możliwe.
• Sygnał powrotny przepływa po innej linii. Jeśli to możliwe, należy zastosować połączenie dwustronne, aby ominąć powrót uziemienia. 
• Wybierz punkt podania sygnału, w którym linia znajduje się najdalej od innych linii i nie jest w obszarze o dużym zagęszczeniu. 
• W przypadku stosowania połączenia jednostronnego należy umieścić kołek uziemiający jak najdalej od linii docelowej oraz z dala od innych linii podziemnych. 
• Należy unikać wykorzystywania istniejących konstrukcji do połączeń uziemiających; inne linie podziemne mogą być z nimi połączone. 
• Złe połączenie uziemiające lub po prostu ułożenie przewodu uziemiającego na powierzchni pod kątem prostym do linii może skutkować mniejszym sprzężeniem niż w przypadku dobrego uziemienia, pod warunkiem że nie jest wymagane śledzenie na dużą odległość.

Lokalizator markerów MRX(G) umożliwia użytkownikom wykrywanie większości najczęściej spotykanych markerów sieciowych działających w paśmie RF. Są one również określane jako Electronic Marker System (EMS) oraz Omni Markers™.

Markery radiowe służą do identyfikacji podziemnych sieci i są zazwyczaj umieszczane w regularnych odstępach bezpośrednio nad oznaczaną siecią.

Markery są urządzeniami pasywnymi, które rezonują z określoną częstotliwością po zasileniu sygnałem z lokalizatora. Każda instalacja jest identyfikowana za pomocą określonej częstotliwości i koloru.

Rozłożenie specjalnej anteny pętlowej do lokalizacji markerów, znajdującej się z przodu lokalizatora MRX(G), aktywuje tryb markerów.

W trybie znacznika lokalizator może służyć do lokalizowania konkretnego znacznika lub do jednoczesnego lokalizowania przewodu podziemnego i znacznika.

Przechodzenie do trybu znacznika

Aby przejść do trybu znacznika, należy rozłożyć pętlę antenową znacznika. Lokalizator przejdzie w tryb znacznika, wyświetli ikonę znacznika i zidentyfikuje wybrany znacznik.

Tryb znacznika

UWAGA: Lokalizator domyślnie przechodzi do ostatniego używanego znacznika.

Zmiana typu znacznika RF

1. Naciśnij przycisk , aby wybrać znacznik, który chcesz zlokalizować.

Skróty dla poszczególnych typów markerów podano w poniższej tabeli:

*Korzystanie z trybu lokalizacji za pomocą czerwonego znacznika zasilania elektrycznego (PWR) podlega ograniczeniom licencyjnym dotyczącym urządzeń krótkiego zasięgu w UE i ewentualnie w innych krajach.

Użytkownik ponosi odpowiedzialność za upewnienie się, że tryb lokalizacji za pomocą czerwonego znacznika mocy (PWR) jest włączony wyłącznie w krajach, w których nie obowiązują ograniczenia licencyjne dotyczące częstotliwości roboczej 169 kHz. Jeśli jest to wymagane i dozwolone, należy użyć pakietu oprogramowania RD Manager w celu włączenia tej częstotliwości.

Znaczniki można wyłączyć za pomocą menu ustawień znaczników. Wyłączone znaczniki nie są dostępne do wyboru i nie będą wyświetlane.

Markery można również trwale wyłączyć w lokalizatorze za pomocą RD Manager Online. Więcej informacji można znaleźć w instrukcji obsługi tego narzędzia.

Tryb kombinowany

W trybie łączonym lokalizator służy do jednoczesnego lokalizowania przewodów podziemnych (rur lub kabli) oraz wybranego znacznika.

W tym trybie strzałki w lewo/w prawo wskazują położenie przewodu podziemnego, natomiast wykres słupkowy, wyświetlacz numeryczny i sygnał dźwiękowy wskazują amplitudę odbieranego sygnału znacznika.

Aby przejść do trybu kombinowanego:

1 Naciśnij przycisk, aby wybrać tryb podwójny. Na wyświetlaczu pojawią się strzałki wskazujące proporcjonalne położenie.

Tryb kombinowany

Lokalizacja w trybie pojedynczym

Z tego trybu należy korzystać wyłącznie podczas lokalizowania znaczników RF, na przykład podczas lokalizowania znaczników stosowanych w instalacjach wodociągowych lub gazowych z rurami z tworzyw sztucznych.

Postępuj w następujący sposób:

1. Wybierz tryb „Marker”.
2. Wybierz typ markera, który chcesz zlokalizować.
3. Przeprowadź skanowanie obszaru, w którym znajdują się znaczniki, aby upewnić się, że wszystkie znaczniki zostały zlokalizowane (ustaw maksymalną czułość).

4. Za pomocą przycisków lub ustaw czułość lokalizatora na niską i precyzyjnie zlokalizuj znacznik(i).

UWAGA: Sygnały radiowe generowane przez lokalizatory znaczników mogą być odbijane przez inne typy znaczników. Może to spowodować, że lokalizator zareaguje na inny typ znacznika infrastruktury, jeśli znajduje się on wystarczająco blisko.

5. Po zlokalizowaniu konkretnego znacznika sieci przeskocz przez wszystkie dostępne typy znaczników, naciskając przycisk , aby upewnić się, że żaden inny typ znacznika nie wykazuje silniejszej reakcji, oraz potwierdzić, że zlokalizowano właściwy typ znacznika sieci.

UWAGA: Jeśli nie możesz zlokalizować znacznika, upewnij się, że wybrałeś właściwy typ znacznika dla sieci, którą próbujesz zlokalizować, oraz że czułość jest ustawiona na maksimum.

Lokalizacja w trybie łączonym

Tryb ten należy stosować podczas jednoczesnego lokalizowania znacznika i przewodu.

W tym trybie nie można regulować czułości trybu zerowego, natomiast regulacja czułości na znacznik jest możliwa za pomocą klawiszy lub .

Aby skonfigurować system do podwójnego lokalizowania, postępuj w następujący sposób:

1. W lokalizatorze wybierz tę samą częstotliwość, co nadajnik.
2. Opuść antenę markera RF na lokalizatorze. Wyświetli się symbol markera.
3. Naciśnij przycisk , aby wybrać konkretny znacznik, który próbujesz zlokalizować.
4. Naciśnij przycisk, aby wybrać tryb podwójny. Na wyświetlaczu pojawi się symbol zerowania i strzałki lokalizacyjne, a częstotliwość lokalizacji zostanie wyświetlona w miejscu typu markera.
5. Zlokalizuj przewód, korzystając jak zwykle ze strzałek w lewo/w prawo, ale przeszukaj obszar po obu stronach przewodu, aby upewnić się, że zlokalizowane zostały wszystkie znaczniki. Gdy zbliżasz się do znacznika RF, głośność i odczyt na wykresie słupkowym będą rosnąć, a po minięciu znacznika – maleć. Użyj przycisków lub , aby ustawić czułość lokalizatora na znaczniki RF zgodnie z potrzebami, co pomoże w precyzyjnym zlokalizowaniu znacznika.

UWAGA: Sygnały radiowe generowane przez lokalizatory markerów mogą być odbijane przez inne typy markerów. Może to spowodować, że lokalizator zareaguje na inny typ markera infrastruktury, jeśli znajduje się on wystarczająco blisko.

6. Po zlokalizowaniu konkretnego znacznika sieci należy powrócić do trybu lokalizacji pojedynczej, naciskając przycisk , a następnie przewijać wszystkie dostępne typy znaczników, naciskając przycisk , aby upewnić się, że żaden inny typ znacznika nie wykazuje silniejszej reakcji, oraz potwierdzić, że zlokalizowano właściwy typ znacznika sieci.

UWAGA: Jeśli nie możesz zlokalizować znacznika, upewnij się, że wybrałeś właściwy typ znacznika dla sieci, którą próbujesz zlokalizować.

UWAGA: Podczas lokalizowania kabli i rur zaleca się dokładne przeszukanie terenu.

UWAGA: Pomiędzy szczytowym wykresem słupkowym a pomiarem minimalnej głębokości występuje przesunięcie wynoszące 6 cm/2,4 cala. Może to być zauważalne podczas lokalizowania obiektów płytko położonych (na głębokości mniejszej niż 15 cm/6 cali). Odczyt minimalnej głębokości znajduje się bezpośrednio nad znacznikiem, a nie w miejscu szczytowej reakcji.

Przesunięcie szczytowej odpowiedzi markera

Lokalizator markerów MRX SG umożliwia użytkownikom lokalizowanie najpopularniejszych markerów sieciowych działających w paśmie radiowym. Są one również określane jako Elektroniczny System Markerów (EMS) oraz Omni Markers™.

Markery RF służą do identyfikacji podziemnych sieci i są zazwyczaj rozmieszczane w regularnych odstępach bezpośrednio nad oznaczaną siecią.

Markery są urządzeniami pasywnymi, które rezonują z określoną częstotliwością po zasileniu sygnałem z lokalizatora. Każda instalacja jest identyfikowana za pomocą określonej częstotliwości i koloru.

Rozłożenie specjalnej anteny pętlowej do lokalizacji markerów, znajdującej się z przodu lokalizatora markerów MRX SG, aktywuje tryb markerów.

W trybie znacznika lokalizator może służyć do lokalizowania konkretnego znacznika lub do jednoczesnego lokalizowania przewodu podziemnego i znacznika.

Przechodzenie do trybu znacznika

Aby przejść do trybu znacznika, należy rozłożyć pętlę antenową znacznika. Lokalizator przejdzie w tryb znacznika, wyświetli ikonę znacznika i zidentyfikuje wybrany znacznik.

Tryb znacznika

UWAGA: Lokalizator domyślnie przechodzi do ostatniego używanego markera.

Zmiana typu znacznika RF

1. Naciśnij przycisk , aby wybrać znacznik, który chcesz zlokalizować.

Skróty dla poszczególnych typów markerów podano w poniższej tabeli:

*Korzystanie z trybu lokalizacji za pomocą czerwonego znacznika zasilania elektrycznego (PWR) podlega ograniczeniom licencyjnym dotyczącym urządzeń krótkiego zasięgu w UE i ewentualnie w innych krajach.

Użytkownik ponosi odpowiedzialność za upewnienie się, że tryb lokalizacji za pomocą czerwonego znacznika mocy (PWR) jest włączony wyłącznie w krajach, w których nie obowiązują ograniczenia licencyjne dotyczące częstotliwości roboczej 169 kHz. Jeśli jest to wymagane i dozwolone, należy użyć pakietu oprogramowania RD Manager w celu włączenia tej częstotliwości.

Znaczniki można wyłączyć za pomocą menu ustawień znaczników. Wyłączone znaczniki nie są dostępne do wyboru i nie będą wyświetlane.

Markery można również trwale wyłączyć w lokalizatorze za pomocą RD Manager Online. Więcej informacji można znaleźć w instrukcji obsługi tego narzędzia.

Tryb kombinowany

W trybie łączonym lokalizator służy do jednoczesnego lokalizowania przewodów podziemnych (rur lub kabli) oraz wybranego znacznika.

W tym trybie strzałki w lewo/w prawo wskazują położenie przewodu podziemnego, natomiast wykres słupkowy, wyświetlacz numeryczny i sygnał dźwiękowy wskazują amplitudę odbieranego sygnału znacznika.

Aby przejść do trybu kombinowanego:

1 Naciśnij przycisk, aby wybrać tryb podwójny. Na wyświetlaczu pojawią się strzałki wskazujące proporcjonalne położenie.

Tryb kombinowany

Lokalizacja w trybie pojedynczym

Z tego trybu należy korzystać wyłącznie podczas lokalizowania znaczników RF, na przykład podczas lokalizowania znaczników stosowanych w instalacjach wodociągowych lub gazowych z rurami z tworzyw sztucznych.

Postępuj w następujący sposób:

1. Wybierz tryb „Marker”.
2. Wybierz typ markera, który chcesz zlokalizować.
3. Przeprowadź skanowanie obszaru, w którym znajdują się znaczniki, aby upewnić się, że wszystkie znaczniki zostały zlokalizowane (ustaw maksymalną czułość).

4. Za pomocą przycisków lub ustaw czułość lokalizatora na niską i precyzyjnie zlokalizuj znacznik(i).

UWAGA: Sygnały radiowe generowane przez lokalizatory znaczników mogą być odbijane przez inne typy znaczników. Może to spowodować, że lokalizator zareaguje na inny typ znacznika infrastruktury, jeśli znajduje się on wystarczająco blisko.

5. Po zlokalizowaniu konkretnego znacznika sieci przeskocz przez wszystkie dostępne typy znaczników, naciskając przycisk , aby upewnić się, że żaden inny typ znacznika nie wykazuje silniejszej reakcji, oraz potwierdzić, że zlokalizowano właściwy typ znacznika sieci.

UWAGA: Jeśli nie możesz zlokalizować znacznika, upewnij się, że wybrałeś właściwy typ znacznika dla sieci, którą próbujesz zlokalizować, oraz że czułość jest ustawiona na maksimum.

Lokalizacja w trybie łączonym

Tryb ten należy stosować podczas jednoczesnego lokalizowania znacznika i przewodu.

W tym trybie nie można regulować czułości trybu zerowego, natomiast regulacja czułości na znacznik jest możliwa za pomocą klawiszy lub .

Aby skonfigurować system do podwójnego lokalizowania, postępuj w następujący sposób:

1. W lokalizatorze wybierz tę samą częstotliwość, co nadajnik.
2. Opuść antenę markera RF na lokalizatorze. Wyświetli się symbol markera.
3. Naciśnij przycisk , aby wybrać konkretny znacznik, który próbujesz zlokalizować.
4. Naciśnij przycisk, aby wybrać tryb podwójny. Na wyświetlaczu pojawi się symbol zerowania oraz strzałki wskazujące położenie, a częstotliwość lokalizacji zostanie wyświetlona w miejscu oznaczenia typu markera.
5. Zlokalizuj przewód, korzystając jak zwykle ze strzałek w lewo/w prawo, ale przeskanuj obszar po obu stronach przewodu, aby upewnić się, że zlokalizowane zostały wszystkie znaczniki. Gdy zbliżasz się do znacznika RF, poziom głośności i odczyt na wykresie słupkowym będą rosnąć, a po minięciu znacznika – maleć. Użyj przycisków lub , aby ustawić czułość lokalizatora na znaczniki RF zgodnie z potrzebami, co pomoże w precyzyjnym zlokalizowaniu znacznika.

UWAGA: Sygnały radiowe generowane przez lokalizatory markerów mogą być odbijane przez inne typy markerów. Może to spowodować, że lokalizator wyświetli reakcję na inny typ markera infrastruktury, jeśli znajduje się on wystarczająco blisko.

6. Po zlokalizowaniu konkretnego znacznika sieci należy powrócić do trybu lokalizacji pojedynczej, naciskając przycisk , a następnie przewijać wszystkie dostępne typy znaczników, naciskając przycisk , aby upewnić się, że żaden inny typ znacznika nie wykazuje silniejszej reakcji, oraz potwierdzić, że zlokalizowano właściwy typ znacznika sieci.

UWAGA: Jeśli nie możesz zlokalizować znacznika, upewnij się, że wybrałeś właściwy typ znacznika dla sieci, którą próbujesz zlokalizować.

UWAGA: Podczas lokalizowania kabli i rur zaleca się dokładne przeszukanie terenu.

UWAGA: Pomiędzy szczytowym wykresem słupkowym a pomiarem minimalnej głębokości występuje przesunięcie wynoszące 6 cm/2,4 cala. Może to być zauważalne podczas lokalizowania obiektów płytko położonych (na głębokości mniejszej niż 15 cm/6 cali). Odczyt minimalnej głębokości znajduje się bezpośrednio nad znacznikiem, a nie w miejscu szczytowej reakcji.

Przesunięcie szczytowej odpowiedzi markera

Zacisk lokalizacyjny służy do precyzyjnego zlokalizowania i zidentyfikowania kabla w sytuacji, gdy kilka kabli przebiega blisko siebie.

Kabel docelowy można zidentyfikować w komorze, na korytku lub w innym punkcie dostępu, zakładając zacisk na lokalizatorze i sprawdzając kolejno każdy kabel. Dla każdego kabla należy odnotować wartość siły sygnału wyświetlaną na ekranie lokalizatora.

Zaciski można stosować w następujących sytuacjach:

• Kilka kabli lub rur przebiega w bliskim sąsiedztwie.
• Kabel lub rura jest dostępna przez otwór rewizyjny lub studzienkę.

UWAGA: Standardowego zacisku nie można używać z sygnałami CD. Dostępny jest specjalny zacisk CM / CD do wykrywania sygnałów CD o niższej częstotliwości.

1. Włożyć złącze zacisku do gniazda akcesoriów z przodu lokalizatora RD8200SG.
2. Umieść zacisk wokół rury lub kabla i włącz lokalizator.
3. Ustaw częstotliwość taką samą jak w nadajniku.
4. Zakładaj cęgi kolejno na każdy kabel i obserwuj reakcję na wykresie słupkowym. Porównaj siłę sygnału z każdego kabla. Kabel, który wykazuje znacznie silniejszy sygnał niż pozostałe, będzie tym, do którego podłączono sygnał nadajnika.

Aby upewnić się, że kabel docelowy został prawidłowo zidentyfikowany, zamień pozycje nadajnika i lokalizatora, a następnie sprawdź, czy lokalizator w nowej pozycji nadal odbiera najsilniejszy sygnał z kabla docelowego.

Standardowe zaciski

Zacisk podłącza się do gniazda akcesoriów lokalizatora i służy do identyfikacji kabli w miejscach, gdzie kabel jest dostępny. Standardowe zaciski nadają się do kabli o średnicy do 130 mm (5¼”).

Mały zacisk

Mały zacisk pełni tę samą funkcję co zacisk standardowy, ale sprawdza się w ciasnych miejscach, gdzie nie ma wystarczającego dostępu dla zacisku standardowego.

Mały zacisk nadaje się do kabli o średnicy do 50 mm (2”).

Zacisk Current Direction™ (CD) i do pomiaru prądu (CM)

Szczypce CD / CM podłącza się do gniazda akcesoriów lokalizatora i umożliwiają one pomiar kierunku prądu (CD) oraz pomiar natężenia prądu (CM) na poszczególnych kablach.

Akcesorium to służy do identyfikacji konkretnego kabla, który jest spleciony z kilkoma innymi kablami lub znajduje się w ich bezpośrednim sąsiedztwie. Połączenie pomiaru kierunku prądu i jego natężenia jest niezwykle przydatne do celów identyfikacyjnych.

Zewnętrzne źródła zasilania sieciowego lub samochodowego stanowią alternatywny i wygodny sposób zasilania nadajnika.

OSTRZEŻENIE! Parametry zasilacza sieciowego to: 100–240 V AC, 1,3 A. Należy zawsze używać odłączanego przewodu zasilającego o odpowiednich parametrach.

OSTRZEŻENIE! Zasilacz sieciowy nie posiada stopnia ochrony IP i nie powinien być używany w wilgotnych miejscach

Aby korzystać z zasilaczy sieciowych lub samochodowych, należy podłączyć je do gniazda wejściowego prądu stałego w nadajniku przed podłączeniem ich do gniazda zasilania sieciowego lub samochodowego.

OSTRZEŻENIE! Kabel zasilacza sieciowego służy do odłączenia urządzenia od sieci zasilającej.

OSTRZEŻENIE! Pokrywa komory akumulatora służy do odłączenia urządzenia od zasilania akumulatorowego.

OSTRZEŻENIE! Nie należy ustawiać urządzenia w taki sposób, aby utrudniało to odłączenie go od poszczególnych źródeł zasilania.

OSTRZEŻENIE! Stosowanie urządzenia w sposób niezgodny z instrukcją spowoduje osłabienie jego zabezpieczeń.

Lokalizator modelu RD8200SG może zapisać w pamięci wewnętrznej do 1000 rekordów pomiarów geodezyjnych. Po wykonaniu i zapisaniu pomiaru lokalizator RD8200SG zapisuje najważniejsze wyniki pomiarów oraz informacje, takie jak:

• Numer rejestru
• Prąd
• Wzmocnienie
• Głębokość
• Sygnał
• Faza
• Częstotliwość
• Położenie GPS

Te pomiary, wykonane w określonych przez Ciebie punktach, mogą posłużyć do sporządzenia raportu i mapy wszystkich Twoich ustaleń.

Jeśli lokalizator RD8200SG jest sparowany z urządzeniem z systemem Android lub iOS, na którym działa kompatybilna aplikacja, taka jak PointMan, lokalizator dołączy do danych informacje o pozycji i czasie.

UWAGA: Wewnętrzny moduł GNSS musi być włączony i połączony z systemem satelitarnym GPS.

Rozpoznawanie kierunku prądu to funkcja, która pomaga jednoznacznie zidentyfikować linię w punktach oddalonych od miejsca podania sygnału. Jest to bardzo pożądane, jeśli nie niezbędne, do jednoznacznej identyfikacji linii dalekosiężnych. Linie te można namierzyć i jednoznacznie zidentyfikować nawet w obszarach o dużym zagęszczeniu sieci lub gdy biegną równolegle do innych linii.

Funkcja CD w lokalizatorach RD8200SG wskazuje kierunek przepływu prądu w linii. Tożsamość linii docelowej zostaje ustalona, jeśli wyświetlacz lokalizatora wskazuje, że prąd płynie do przodu i oddala się od punktu nadania sygnału nadajnika.

Sygnał, który został sprzężony z sąsiednimi liniami, znajduje drogę powrotną do punktu pierwotnego podania sygnału. Wskazuje na to strzałka lokalizatora skierowana z powrotem w stronę nadajnika.

Kontrastuje to ze strzałką skierowaną do przodu, wskazującą linię docelową.

Sygnał nadajnika CD powinien być bezpośrednio sprzężony z linią docelową za pomocą zdalnego połączenia uziemienia. Większość sygnałów CD ma niską częstotliwość, co sprawia, że nie nadają się one do podłączenia za pomocą zwykłego zacisku lub indukcji. Można je jednak zastosować przy użyciu zacisku CD nadajnika.

Lokalizatory RD8200SG oraz nadajniki Tx-10 i Tx-10B są wyposażone w kilka częstotliwości CD, które pomagają określić kierunek przepływu prądu w linii docelowej.

UWAGA: Aby można było korzystać z tej funkcji, zarówno nadajnik, jak i lokalizator muszą mieć ustawioną tę samą częstotliwość lub te same częstotliwości CD. Jeśli zainstalowano więcej niż jedną częstotliwość CD, należy upewnić się, że zarówno nadajnik, jak i lokalizator są ustawione na tę samą częstotliwość CD. Częstotliwości CD zarówno w lokalizatorze, jak i nadajniku będą oznaczone ikoną na wyświetlaczu.

Aby wybrać częstotliwość CD, postępuj w następujący sposób:

Nadajnik

1. Wyłącz nadajnik.
2. Podłącz nadajnik do kabla lub rury docelowej, albo poprzez bezpośrednie połączenie, albo za pomocą zacisku CD.
3. Włącz nadajnik.
4. Naciskaj przycisk , aż wyświetli się częstotliwość CD.

CD to kombinacja dwóch częstotliwości: częstotliwości CD oraz częstotliwości lokalizacyjnej.

Lokalizator

1. Naciskaj przycisk , aż wyświetli się częstotliwość CD, oznaczona ikoną . 

Modele RD8200SG są wyposażone w funkcję Current Direction (kierunek prądu) wykorzystującą częstotliwość 4 kHz. Częstotliwość ta została zaprojektowana tak, aby umożliwić korzystanie z funkcji CD do identyfikacji linii docelowej w kablach o wyższej impedancji, takich jak kable telefoniczne i kable telewizji kablowej (CATV).

Produkty firmy Radiodetection można zarejestrować w celu uzyskania przedłużonej gwarancji na portalu internetowym Radiodetection.

Odwiedź stronę: portal.radiodetection.com

Aby zarejestrować swoje produkty, należy najpierw utworzyć konto firmowe. Jest to proces dwuetapowy.

1. Zarejestruj konto gościa na portalu. Zweryfikuj swój adres e-mail.
2. Zaloguj się na swoje konto gościa w portalu i kontynuuj proces rejestracji, aby utworzyć konto firmowe w portalu. Zweryfikuj swój numer telefonu komórkowego.

Portal Radiodetection Online umożliwia upoważnionym użytkownikom firmowym rejestrację produktów firmy Radiodetection objętych wsparciem technicznym.

Korzyści wynikające z rejestracji produktów obejmują:

• Zarządzanie produktami

Skorzystaj z zakładki „Przegląd produktów”, aby sprawdzić zarejestrowane produkty, ich status kalibracji (jeśli dotyczy) oraz kto ostatnio z nich korzystał.

• Aktualizuj swoje produkty

Otrzymywanie powiadomień dotyczących produktów, takich jak informacje o nowych funkcjach i aktualizacjach oprogramowania.

• Przedłużona gwarancja 

Lokalizatory instalacji RD8200SG, lokalizatory sieci RD8200 i RD7200, lokalizatory markerów RF z serii MRX, nadajniki z serii TX oraz lokalizator PCMx – wszystkie te urządzenia objęte są dodatkową 2-letnią gwarancją, o ile zostaną zarejestrowane w ciągu 90 dni od daty zakupu bezpośrednio w firmie Radiodetection lub u autoryzowanego dystrybutora. (Z wyjątkiem modeli C.A.T4 i Genny4)

Aby przejść do menu „Produkty”, wybierz opcję „Produkty” w panelu nawigacyjnym. 

Treść artykułu:

1. Przegląd produktów
2. Zarejestruj swój produkt
3. Obsługiwane produkty
4. Zarejestruj produkt lub dodaj uwagi
5. Eksport zarejestrowanych produktów

Przegląd produktów

Na ekranie „Przegląd” możesz przejrzeć wszystkie zarejestrowane produkty firmy Radiodetection. Jeśli produkt został sparowany i był używany z kompatybilną aplikacją mobilną firmy Radiodetection, taką jak C.A.T Manager, będziesz mógł sprawdzić datę wygaśnięcia kalibracji (jeśli dotyczy) oraz informację o tym, kto ostatnio z niego korzystał.

Zakres dat zakupu.

Wybierz filtr „Od” lub „Do”

Wybierz według: Dzisiaj, Wczoraj, Ostatnie 7 dni, Ostatnie 14 dni, Ostatnie 30 dni, Ten miesiąc, Ostatni miesiąc, Daty niestandardowe.

Lista produktów według zakresu dat zakupu.

Ikony ostrzegawcze

UWAGA: Na stronie przeglądu produktów ikona ostrzegawcza obok danego produktu oznacza, że oprogramowanie produktu wymaga aktualizacji. 

Zarejestruj swój produkt

Możesz zarejestrować swój produkt firmy Radiodetection, przechodząc do sekcji „Produkty” i wybierając zakładkę „Zarejestruj produkt”.

1. Wprowadź numer seryjny obsługiwanej jednostki
2. Jeśli numer seryjny zostanie rozpoznany, pojawi się opis produktu; naciśnij przycisk „Zweryfikuj”.
3. Wprowadź datę zakupu oraz nazwę dystrybutora
4. Naciśnij „Prześlij”

UWAGA: jeśli numer seryjny został już zarejestrowany, pojawi się możliwość skontaktowania się z zespołem pomocy technicznej w celu wyjaśnienia tej kwestii.

Produkty objęte wsparciem

Obecnie obsługiwane serie produktów to:

1. C.A.T4 i Genny 4
2. Lokalizator kabli i rur RD8200SG
3. Lokalizatory kabli i rur RD7200 oraz RD8200
4. Seria lokalizatorów markerów RF MRX
5. TX
6. PCMx

C.A.T4 i Genny 4

RD8200SG

RD7200 i RD8200(G)

Seria lokalizatorów markerów RF MRX

TX

PCMx

Zarejestruj produkt lub dodaj uwagi

W przypadku produktów zarejestrowanych za pomocą kompatybilnej aplikacji, takiej jak C.A.T Manager mobile, może brakować daty zakupu i danych dystrybutora.

Produkty można powiązać z notatkami, co pozwala na dodawanie istotnych informacji, takich jak np. historia kalibracji.

Aby dokończyć rejestrację produktu lub dodać do niego notatkę, wybierz zakładkę „Przegląd” i:

1. Wybierz produkt

2. Naciśnij przycisk „Edytuj”

3. Wprowadź datę zakupu i/lub nazwę dystrybutora

4. Wpisz swoje uwagi

5. Naciśnij „Zapisz”

Uwagi

UWAGA: Notatki powiązane z produktem mogą zostać skrócone, jeśli są zbyt długie. W takim przypadku wystarczy najechać kursorem myszy na pole, aby wyświetlić pełną treść notatki.

UWAGA: Jeśli produkt został zarejestrowany za pomocą kompatybilnej aplikacji mobilnej, takiej jak na przykład C.A.T Manager mobile, data zakupu i dystrybutor nie będą podane.

Eksportuj listę produktów firmy

Naciśnij przycisk „Pobierz CSV”, aby zapisać szczegółową listę wszystkich produktów Twojej firmy w postaci pliku w formacie CSV (Comma Separated Value).

UWAGA: Pola „Data zakończenia kalibracji” i „Ostatnie użycie” są wypełniane przez kompatybilną aplikację mobilną, taką jak aplikacja C.A.T Manager.

• Antymagnetyczna torba ochronna A221006: do CL9, CL10, CL11, XT10, XT11 oraz CL10 ATEX i CL11 ATEX. Zapobiega przypadkowemu przywieraniu płyty magnetycznej do metalowych przedmiotów i chroni podnośnik podczas transportu i przechowywania.
• XT2: w komplecie są dwie antymagnetyczne osłony z twardego tworzywa, które zapobiegają przywieraniu przedmiotów.
• Torba na ramię A221013 z tkaniny Cordura z paskiem na ramię: do XT1 NANO (także do XT1 NANO ERGO i XT1 NANO ATEX).

Uchwyty modeli takich jak CL9, CL10 i CL11 są składane lub teleskopowe, dzięki czemu podnośniki zajmują mało miejsca w pojeździe.

Mergin Maps rozwija firma Lutra Consulting Limited (Anglia). Obowiązują następujące licencje:

• aplikacja mobilna: GPL v2
• wtyczka do QGIS: GPL v3
• usługa w chmurze Mergin Maps Cloud: licencja zastrzeżona należąca do Lutra Consulting
• samodzielnie hostowana Enterprise Edition: Mergin Maps Commercial Licence
• samodzielnie hostowana Community Edition: podwójna licencja AGPL-3.0 oraz Mergin Maps Commercial Licence

Licencjonowanie odbywa się według liczby współtwórców z prawem zapisu; użytkownicy z rolą tylko do odczytu nie są wliczani. Zakup, warunki i zapytania obsługuje bezpośrednio Mergin Maps; SEMPERDEAL prezentuje oprogramowanie wyłącznie informacyjnie i go nie sprzedaje.

Tak. QGIS to wolne oprogramowanie o otwartym kodzie źródłowym na licencji GNU General Public License; tekst licencji odpowiada wersji 2, uzupełniony o wyjątek dotyczący łączenia z biblioteką Qt. QGIS pobrany z qgis.org jest bezpłatny; darowizna jest dobrowolna i nie jest warunkiem pobrania.

QGIS jest dostępny na stronie pobierania QGIS.ORG. SEMPERDEAL prezentuje QGIS wyłącznie informacyjnie, nie oferuje go samodzielnie i nie jest ani wydawcą, ani partnerem projektu.

Geolantis.360 to rozwiązanie chmurowe firmy Geolantis, działu PelicanCorp. Jest oferowane jako subskrypcja za użytkownika i miesiąc w kilku wariantach (Pro, Business, Enterprise), które różnią się m.in. liczbą użytkowników, ilością danych i zakresem funkcji; poszczególne moduły są dostępne jako dodatki. Konto użytkownika jest przypisane do serwera (domeny), który jest przekazywany wraz z danymi dostępowymi.

Dostęp, warunki i prezentacje obsługuje bezpośrednio Geolantis. SEMPERDEAL prezentuje Geolantis.360 wyłącznie informacyjnie i go nie sprzedaje.

Nie. Klucz CoverUp Key służy do rozpięcia uszczelnienia, a nie do podnoszenia. Został zaprojektowany tak, aby bezpiecznie rozpiąć uszczelnienie, co pozwala następnie na użycie standardowych kluczy do podnoszenia lub urządzeń mechanicznych w celu zdjęcia pokrywy. Takie rozdzielenie zadań sprawia, że rozwiązanie to jest zarówno bezpieczniejsze, jak i zgodne z brytyjskimi przepisami BHP.

W odróżnieniu od tradycyjnych kluczy do podnoszenia, które działają od góry, klucz CoverUp Key wywiera siłę uderzeniową od spodu pokrywy studzienki lub włazu inspekcyjnego. Jego opatentowany mechanizm typu „slide-hammer” wielokrotnie uderza w spód pokrywy, rozluźniając uszczelnienie warstwa po warstwie, aż do momentu, gdy pokrywę można bezpiecznie podnieść.

Metoda ta opiera się na zasadach tarcia statycznego i, jak wykazano, jest skuteczniejsza w odblokowywaniu zablokowanych pokryw bez powodowania uszkodzeń.

Nie. CoverUp Key jest urządzeniem w pełni mechanicznym, które nie wymaga paliwa, układu hydraulicznego ani instalacji elektrycznej. Dzięki temu idealnie nadaje się do miejsc pozbawionych dostępu do sieci energetycznej, odległych placów budowy oraz zadań wymagających szybkiej reakcji, gdzie najważniejsze są niezawodność i przenośność.

Większość narzędzi do podnoszenia wywiera stałą siłę skierowaną do góry, co może powodować uszkodzenia lub przeciążenia. Narzędzie CoverUp Key wywiera powtarzające się uderzenia skierowane do góry, czyli właściwy rodzaj siły pozwalający pokonać tarcie statyczne. Jest to jedyne tego rodzaju narzędzie, które łączy w sobie konstrukcję opartą na zasadach fizyki, ergonomiczne zabezpieczenia oraz niezawodność zgodną ze standardami branżowymi, co czyni je bezpiecznym, skutecznym i wydajnym wyborem.

Zaufały nam:

• Przedsiębiorstwa wodociągowe, w tym Welsh Water, Thames Water i Scottish Water
• Sieci gazowe i telekomunikacyjne
• Służby drogowe i zespoły konserwacyjne władz lokalnych
• Służby straży pożarnej i ratownicze w zakresie dostępu do hydrantów
• Wykonawcy budowlani, inżynierii lądowej i robót ziemnych

Klucz CoverUp jest obecnie używany w ponad 15 krajach i wykazał się skutecznością w otwieraniu 95 procent zablokowanych pokryw studzienek i pokryw inspekcyjnych.

Tak. Narzędzie zostało zaprojektowane z myślą o obsłudze przez jedną osobę. Jest lekkie, łatwe w obsłudze i dostarczane w kompaktowej walizce, która z łatwością zmieści się w każdym samochodzie dostawczym. Nie wymaga żadnego źródła zasilania ani szkolenia. Wystarczy wybrać odpowiednią wymienną końcówkę, zamocować osłonę i wykonać krótkie uderzenia w górę, aby ją zwolnić.

Tak. Urządzenie CoverUp Key zostało zaprojektowane zgodnie z wytycznymi brytyjskiej agencji ds. bezpieczeństwa i higieny pracy (HSE) oraz przepisami dotyczącymi ręcznego przenoszenia ładunków (1992). Operatorzy używają tego narzędzia w pozycji wyprostowanej, co zmniejsza obciążenie pleców i ramion. Zostało ono przetestowane i wykazano, że zmniejsza ryzyko związane z ręcznym przenoszeniem ładunków, pomagając firmom wywiązać się z obowiązku dbałości o bezpieczeństwo pracowników oraz zapobiegać możliwym do uniknięcia urazom w miejscu pracy.

CoverUp Key to opatentowane narzędzie zaprojektowane w celu bezpiecznego, skutecznego i wydajnego odkręcania zablokowanych lub zatarciowych pokryw inspekcyjnych. Zamiast polegać na sile fizycznej lub ciężkim sprzęcie do podnoszenia, wykorzystuje ono działanie młotka ślizgowego, wywierając uderzenie skierowane do góry, które rozbija uszczelnienie spowodowane rdzą, piaskiem lub ściskaniem. Jest ono stosowane w branżach wodociągowej, gazowej, telekomunikacyjnej, drogowej oraz budowlanej w celu poprawy bezpieczeństwa i przyspieszenia prac na placu budowy.

Każdy klucz CoverUp jest produkowany w Wielkiej Brytanii z wysokiej jakości stali odpornej na korozję i zaprojektowany z myślą o wieloletnim intensywnym użytkowaniu w trudnych warunkach budowlanych. Wymienne końcówki są wytrzymałe, ale można je wymienić, co zapewnia narzędziu długą żywotność przy minimalnych wymaganiach konserwacyjnych.

Czy mogę zapisywać punkty wewnętrznie przy użyciu korekcji RTK?

Tak, ale nadal potrzebna jest korekcja Bluetooth dostarczająca dane RTCM z klienta NTRIP.

Ile danych zużywa system RTK?

Waha się to w zakresie od mniej niż 1 kilobajta na sekundę do 5 kilobajtów na sekundę (lub z grubsza od dwóch megabajtów na godzinę do dwudziestu megabajtów na godzinę). Zużycie może jednak być niższe lub wyższe. Na zużycie danych wpływają sieć VRS, liczba satelitów objętych korekcją (a także inne czynniki).

Dlaczego obszar, który mapuję, nie pokrywa się dokładnie z obrazami satelitarnymi mapy bazowej?

Może to wynikać z kilku przyczyn. Jeśli odległości są stosunkowo niewielkie, prawdopodobnie nie ma powodu do obaw. Prawdopodobną przyczyną jest to, że płaszczyzny współrzędnych zdjęć mapy bazowej różnią się od układu współrzędnych odbiornika GPS (zwykle różnica wynosi od 3 do 4 stóp). Istnieją również obszary, na które trudno jest przenieść zdjęcia, ponieważ obraz polega na przeniesieniu trójwymiarowej powierzchni Ziemi na płaszczyznę dwuwymiarową.

Jak uzyskać większą dokładność?

Odbiornik GNSS RD8200SG automatycznie wyszukuje usługi korekcji różnicowej (DGPS), które w zależności od warunków pozwalają osiągnąć dokładność poniżej jednego metra. Dzięki współpracy z dostawcą usług RTK lokalne korekty w czasie rzeczywistym mogą pomóc w uzyskaniu dokładności na poziomie pomiarów geodezyjnych.

Czy potrzebuję dostępu do Internetu?

To zależy od wymaganej dokładności. Korekty SBAS są realizowane za pośrednictwem satelity (bez internetu) i zazwyczaj zapewniają dokładność rzędu około 1 m/3 stóp, w zależności od warunków. Aby uzyskać dokładniejszy odczyt, wymagane jest połączenie z internetem.

Co oznacza zielona dioda LED?

Zielona dioda LED informuje o stanie połączenia RTK.

Pozycja RTK oznacza, że dokładność GNSS jest w trybie najwyższej precyzji i nadaje się do wyznaczania punktów. Dokładną wartość dokładności można sprawdzić w aplikacji mobilnej (w zależności od aplikacji).
Jest to sygnalizowane na lokalizatorze za pomocą stałego światła diody LED tuż nad ekranem.

Tryb RTK Float oznacza, że urządzenie korzysta z danych korekcyjnych, ale nie przeszło jeszcze do trybu najwyższej precyzji. Punkty w trybie Float należy rejestrować wyłącznie wtedy, gdy nie można uzyskać trybu Fix. Dokładną dokładność można sprawdzić w aplikacji mobilnej (w zależności od aplikacji).
Jest to sygnalizowane na lokalizatorze migającą diodą LED tuż nad ekranem.

Urządzenie RD8200SG nie korzysta z danych korekcyjnych. Może to wskazywać na błąd w ustawieniach NTRIP.
Dioda LED nad ekranem jest wyłączona.

Jak sprawdzić swoją dokładność?

Dokładność jest zazwyczaj wyświetlana w aplikacji mobilnej.

W aplikacji PointMan będzie ona wyświetlana na ekranie. 

To tylko przykład – w aplikacji można zmienić jednostki na metryczne

Lokalizator RD8200SG posiada diodę LED sygnalizującą stan RTK

• Świeci światłem ciągłym – ustalenie pozycji RTK

Połączenie RTK oznacza, że urządzenie działa w trybie najwyższej precyzji.

• Migające światło – tryb RTK float

Tryb RTK float oznacza, że urządzenie korzysta z danych korekcyjnych, ale nie przeszło jeszcze do trybu najwyższej precyzji.

• Wyłączona – wszystkie pozostałe stany

RD8200SG nie korzysta z danych korekcyjnych. Zazwyczaj oznacza to błąd w ustawieniach NTRIP.

Jak zarejestrować produkt firmy Radiodetection w celu uzyskania przedłużonej gwarancji?

Sposoby rejestracji produktów firmy Radiodetection w celu uzyskania przedłużonej gwarancji

Istnieją dwa sposoby rejestracji produktów firmy Radiodetection w celu uzyskania przedłużonej gwarancji.

Wejdź na stronę https://portal.radiodetection.com/, aby utworzyć konto gościa w portalu, a następnie załóż konto firmowe* i skorzystaj ze strony produktu, aby zarejestrować lokalizator lub nadajnik.

https://support.radiodetection.com/hc/en-gb/articles/115004989543-Create-a-Guest-Account

https://support.radiodetection.com/hc/en-gb/articles/115004997366-Create-a-Company-Account-upgrade-from-a-Guest-account-

https://support.radiodetection.com/hc/en-gb/articles/115001610452-Managing-your-Radiodetection-products

https://support.radiodetection.com/hc/en-gb/articles/115001690391-Registering-your-gC-A-T4

* Wymagany jest prawidłowy adres e-mail i numer telefonu komórkowego.

**Języki: Obecnie dostępny: angielski. 

Produkty kwalifikujące się do rejestracji w portalu internetowym.

• Gama produktów C.A.T4 i Genny4
• Gama produktów RD7200 i RD8200
• Seria lokalizatorów i markerów RD7100 oraz RD8100.
• Gama produktów TX
• Lokalizator PCMx

Alternatywnie,

RD Manager Online jest kompatybilny z systemem Microsoft Windows 10.*Do zainstalowania RD Manager Online
wymagane są uprawnienia administratora.

• Seria precyzyjnych lokalizatorów RD8200
• Seria precyzyjnych lokalizatorów RD7200

Strona pobierania oprogramowania: https://www.radiodetection.com/en-gb/resources/software-downloads/rd-manager-online

Po zainstalowaniu aplikacji utwórz konto, wybierając opcję „Zaloguj się” w lewym górnym rogu ekranu.

Następnie wybierz: Zarejestruj się tutaj.

Następnie zarejestruj swoje produkty zgodnie z poniższą ilustracją. Ekran konta / zakładka „Rozszerzona gwarancja” / „Zarejestruj”.

Wprowadź numer seryjny urządzenia, a następnie kliknij przycisk „Zarejestruj”. Twój produkt pojawi się w oknie z listą przedłużonych gwarancji.

Rejestracja została zakończona.

Aby wybrać preferowany język, przejdź do ikony narzędzi/Opcje/Wybierz bieżący język

**Języki: obecnie dostępne: angielski, francuski, chiński, niemiecki, rosyjski i hiszpański.

Więcej informacji na temat kont RD Manager™ Online: https://support.radiodetection.com/hc/en-gb/articles/4407101423249-RD-Manager-Online-Accounts

*Do zainstalowania RD Manager wymagane są uprawnienia administratora

***Od systemu Windows XP wzwyż

Produkty kwalifikujące się do rejestracji w RD Manager

• Seria produktów RD7000+M i RD8000M
• Seria lokalizatorów i markerów RD7100 oraz RD8100.

Strona pobierania oprogramowania: https://www.radiodetection.com/en/resources/software-downloads/rd-manager

Po zainstalowaniu oprogramowania utwórz konto w aplikacji, wybierając opcję „Zaloguj się” w lewym górnym rogu ekranu.

Następnie wybierz: „Zarejestruj się tutaj”.

Następnie zarejestruj swoje produkty zgodnie z poniższą ilustracją. Ekran konta / zakładka „Rozszerzona gwarancja” / „Zarejestruj”.

Wprowadź numer seryjny urządzenia, a następnie kliknij przycisk „Zarejestruj”. Twój produkt pojawi się w oknie z listą produktów objętych przedłużoną gwarancją.

Rejestracja została zakończona.

Aby wybrać preferowany język, przejdź do ikony narzędzi/Opcje/Wybierz bieżący język

**Języki: obecnie dostępne: angielski, francuski i hiszpański.

Więcej informacji na temat kont RD Manager™: https://support.radiodetection.com/hc/en-gb/articles/360001128943-RD-Manager-Accounts

Wybór częstotliwości zależy od dwóch wymagań badawczych – głębokości eksploracji oraz długości rozdzielczości, jak pokazano na rysunku 1. Długość rozdzielczości określa zdolność do jednoznacznej identyfikacji obiektów położonych blisko siebie. Więcej szczegółów na temat długości rozdzielczości można znaleźć w biuletynie EKKO_Update ze stycznia 2003 r.

Rysunek 1: Wybór częstotliwości zależy od głębokości eksploracji oraz długości rozdzielczości, D Z.

Głębokość eksploracji zależy od wielu czynników specyficznych dla danego terenu, z których najważniejszym jest współczynnik tłumienia sygnału w materiale macierzystym. Współczynnik tłumienia zależy od częstotliwości GPR, jak pokazano na rysunku 2.

Rysunek 2: Tłumienie determinuje głębokość eksploracji. W idealnym materiale tłumienie ustabilizuje się powyżej częstotliwości przejściowej. W rzeczywistych warunkach rozpraszanie wodne lub objętościowe powoduje wzrost tłumienia wraz z częstotliwością. Moment pojawienia się strat przy wysokich częstotliwościach jest ściśle związany z konkretnym miejscem.

W idealnym materiale tłumienie ustabilizuje się przy wysokich częstotliwościach. W rzeczywistych materiałach niejednorodność oraz absorpcja relaksacyjna wody zwiększają tłumienie przy wysokich częstotliwościach. Straty związane z rozpraszaniem, jak pokazano na rysunku 3, występują zawsze. Dobrą analogią jest latarnia uliczna we mgle. Krople wody rozpraszają światło, co powoduje znaczne ograniczenie widoczności (tj. zmniejsza się penetracja światła).

Rysunek 3: Sygnały GPR ulegają rozpraszaniu przez niewielkie niejednorodności właściwości materiału, co osłabia sygnał transmitowany.

Długość rozdzielczości zmienia się proporcjonalnie do częstotliwości GPR, ponieważ szerokość pasma systemu jest równa częstotliwości środkowej w przypadku impulsowych lub pasmowych systemów GPR, jak pokazano na rysunku 4.

Rysunek 4: Rozdzielczość przestrzenna a długość fali. Prędkość materiału wpływa na rozdzielczość przestrzenną.

Rysunki 2 i 4 ilustrują ten dylemat: wraz ze wzrostem częstotliwości GPR wzrasta rozdzielczość, ale zmniejsza się głębokość eksploracji. Rozwiązanie kompromisowe jest logiczne, ale nie zawsze jednoznaczne.

Wykres zależności głębokości eksploracji od częstotliwości, przedstawiony na rysunku 5, stanowi podstawę niniejszej dyskusji. Dla uproszczenia głębokość eksploracji przyjęto jako trzy długości tłumienia w materiale. Długość tłumienia jest odwrotnością współczynnika tłumienia i często określa się ją mianem głębokości skórowania.

Rysunek 5: Głębokość eksploracji (przyjęta jako trzy długości tłumienia) zmienia się wraz z częstotliwością. Spadek głębokości eksploracji przy wysokich częstotliwościach ogranicza górną praktyczną częstotliwość GPR.

Jak pokazano na rysunku 6, szerokość pasma GPR musi mieścić się pomiędzy zacienionymi obszarami, gdzie GPR nie jest odpowiednią metodą (dyspersja jest po prostu zbyt duża). Aby uzyskać maksymalną rozdzielczość, częstotliwość fc dobiera się tak, aby górna granica szerokości pasma GPR stykała się z krzywą głębokości eksploracji. W niektórych sytuacjach można wybierać spośród różnych wartości rozdzielczości i częstotliwości środkowych (rysunek 7), podczas gdy w innych sytuacjach wybór jest ograniczony (rysunek 8).

Rysunek 6: W skali logarytmicznej szerokość pasma GPR, a co za tym idzie rozdzielczość, zwiększa się i zmniejsza wraz ze zmianą częstotliwości środkowej. Najwyższą rozdzielczość (najmniejszą długość rozdzielczości) uzyskuje się, gdy górna krawędź prostokąta szerokości pasma styka się z krzywą głębokości eksploracji na żądanej głębokości eksploracji. Rysunek 7: Częstotliwość GPR można ustawić w dowolnym miejscu w obszarze niezacienionym, jak pokazano na rysunku. Wraz ze zmniejszaniem częstotliwości środkowej szerokość pasma, B, maleje, co skutkuje niższą rozdzielczością. Rysunek 8: W niektórych przypadkach nie ma możliwości wyboru częstotliwości, jak pokazano tutaj. Wraz ze wzrostem długości skali niejednorodności granica odcięcia wysokich częstotliwości przesuwa się w dół.

Poniżej przedstawiono uproszczony algorytm, który można zaprogramować w arkuszu kalkulacyjnym i wykorzystać do oszacowania częstotliwości fc w oparciu o tę logikę. (a) Scharakteryzować miejsce badania poprzez oszacowanie lokalnej względnej przenikalności elektrycznej K, przewodności przy niskich częstotliwościach oraz skali niejednorodności L (typowej długości lokalnej zmienności w materiale macierzystym). (b) Obliczyć głębokość eksploracji (patrz rysunek 5).

(c) Określić pożądaną głębokość eksploracji, D (musi być mniejsza niż dplat). (d) Oszacować współczynnik graniczny wysokich częstotliwości dla rozpraszania

(e) Oszacuj maksymalny współczynnik rozdzielczości

wykorzystując

(f) Jeśli R < 1, to GPR nie jest odpowiedni. (g) Jeśli R > 1, wówczas częstotliwość środkowa GPR, która zapewnia najlepszy kompromis między głębokością a długością rozdzielczości, wynosi:

Jeśli materiał macierzysty jest bardzo wilgotny (wysoka zawartość wody > 5%), wówczas fc należy ograniczyć do wartości mniejszej niż 1500 MHz, jeśli obliczona wartość jest większa.

Wyniki te stanowią górne granice częstotliwości. W tej prostej analizie nie uwzględniono faktu, że moc i czułość systemu GPR zwykle rosną wraz ze spadkiem częstotliwości. Zastosowanie nieco niższej częstotliwości niż obliczona jest często rozsądnym wyborem.

„Jak głęboko można zobaczyć?” – to najczęściej zadawane pytanie kierowane do dostawców radarów penetrujących grunt (GPR). Chociaż zasady fizyczne tego zjawiska są dobrze znane, większość osób, które dopiero zaczynają przygodę z GPR, nie zdaje sobie sprawy z istnienia fundamentalnych ograniczeń fizycznych.

Wiele osób uważa, że głębokość penetracji GPR jest ograniczona przez sprzęt. Jest to prawda do pewnego stopnia, ale głębokość badania zależy przede wszystkim od samego materiału, a żadne ulepszenia sprzętowe nie pozwolą pokonać fundamentalnych ograniczeń fizycznych.

Co decyduje o głębokości penetracji?

Fale radiowe nie przenikają głęboko przez gleby, skały i większość materiałów sztucznych, takich jak beton. Świadczy o tym utrata sygnału radiowego lub połączenia komórkowego podczas przejazdu samochodem przez tunel lub do podziemnego parkingu.

To, że georadar w ogóle działa, zależy od zastosowania bardzo czułych systemów pomiarowych oraz od specjalnych warunków. Fale radiowe słabną wykładniczo i wkrótce stają się niewykrywalne w materiałach pochłaniających energię, jak pokazano na rysunku 1.

Rysunek 1: Sygnały GPR zanikają wykładniczo w glebie i skale.

Współczynnik wykładniczego tłumienia, a, zależy przede wszystkim od zdolności materiału do przewodzenia prądu elektrycznego. W przypadku prostych, jednorodnych materiałów jest to zazwyczaj czynnik dominujący; dlatego pomiar przewodności elektrycznej (lub oporności) pozwala określić stopień tłumienia.

W większości materiałów energia jest również tracona w wyniku rozpraszania spowodowanego zróżnicowaniem materiału oraz obecnością wody. Woda ma dwa skutki: po pierwsze, zawiera jony, które przyczyniają się do przewodności objętościowej. Po drugie, cząsteczka wody pochłania energię elektromagnetyczną o wysokich częstotliwościach, zazwyczaj powyżej 1000 MHz (dokładnie ten sam mechanizm, który wyjaśnia, dlaczego działają kuchenki mikrofalowe).

Tłumienie rośnie wraz z częstotliwością, jak pokazano na rysunku 2. W środowiskach nadających się do sondowania za pomocą GPR na krzywej tłumienia w funkcji częstotliwości zwykle występuje plateau, które określa „okno GPR”.

Rysunek 2: Tłumienie zmienia się w zależności od częstotliwości wzbudzenia i materiału. Ta seria wykresów przedstawia ogólne tendencje. Przy niskich częstotliwościach (poniżej 1000 MHz) woda silnie pochłania energię.

Czy można obniżyć częstotliwość, aby poprawić głębokość penetracji?

Obniżenie częstotliwości zwiększa głębokość badania, ponieważ tłumienie rośnie przede wszystkim wraz z częstotliwością. Jednak wraz ze spadkiem częstotliwości w grę wchodzą dwa inne fundamentalne aspekty pomiaru GPR.

Po pierwsze, zmniejszenie częstotliwości powoduje utratę rozdzielczości. Po drugie, jeśli częstotliwość jest zbyt niska, pola elektromagnetyczne nie rozchodzą się już w postaci fal, lecz ulegają dyfuzji, co należy do dziedziny pomiarów indukcyjnych lub pomiarów prądów wirowych.

Dlaczego nie mogę po prostu zwiększyć mocy nadajnika?

Głębokość badania można zwiększyć poprzez zwiększenie mocy nadajnika. Niestety, aby zwiększyć głębokość badania, moc musi rosnąć wykładniczo.

Rysunek 3: Gdy tłumienie ogranicza głębokość badania, moc musi rosnąć wykładniczo wraz z głębokością.

Rysunek 3 przedstawia względną moc niezbędną do zbadania danej głębokości przy tłumieniach pokazanych na rysunku 1. Łatwo zauważyć, że zwiększenie głębokości badania wymaga zastosowania źródeł o dużej mocy.

Oprócz ograniczeń praktycznych, rządy regulują poziom emisji radiowych, które mogą być generowane. Jeśli sygnały nadajnika GPR staną się zbyt silne, mogą zakłócać działanie innych przyrządów, telewizorów, radioodbiorników i telefonów komórkowych. (Niestety, te same wszechobecne urządzenia są zazwyczaj źródłem szumów ograniczających działanie odbiorników GPR!)

Czy można przewidzieć głębokość badania?

Tak, pod warunkiem, że znane są właściwości elektryczne badanego materiału; dostępnych jest wiele programów do obliczeń numerycznych. Najprostszym sposobem uzyskania szacunków głębokości badania jest analiza oparta na równaniu zasięgu radaru (RRE). Dostępne jest oprogramowanie do przeprowadzania tych obliczeń, a na ten temat istnieje wiele publikacji. Podstawowe pojęcia przedstawiono na rysunku 4.

Rysunek 4: Zasięg radaru, przedstawiony tutaj w formie schematu blokowego, określa rozkład energii i stanowi podstawę do oszacowania głębokości badania.

Analiza RRE jest bardzo przydatna w badaniach parametrycznych i analizach wrażliwości.

Zasięg radarowy jest zbyt skomplikowany!

Wielu użytkowników twierdzi, że analiza RRE jest zbyt skomplikowana do rutynowego stosowania. Jeśli nie chcesz zagłębiać się w szczegółowe obliczenia, proponujemy skorzystać z poniższej, prostszej praktycznej zasady szacowania głębokości eksploracji

D = 35 / metry

gdzie jest przewodnością w mS/m. Chociaż nie jest to tak wiarygodne jak RRE, ta pomocna zasada jest całkiem przydatna w wielu warunkach geologicznych.

Jeszcze prostszym podejściem jest skorzystanie z tabeli lub wykresu głębokości eksploracji osiąganej w typowych materiałach. Przykładowy wykres dla typowych materiałów napotykanych podczas badań GPR przedstawiono na rysunku 5.

Rysunek 5: Wykres głębokości eksploracji w typowych materiałach. Dane te opierają się na obserwacjach z „najkorzystniejszych przypadków”. Jak pokazuje rysunek 9, sam materiał nie jest prawdziwą miarą głębokości eksploracji.

Rysunki 6, 7 i 8 przedstawiają przykłady obejmujące zarówno głębokie, jak i płytkie badania. Widać, że rodzaj materiału ma wpływ na głębokość badania. Niestety, nie zawsze można przewidzieć głębokość badania, znając jedynie rodzaj materiału w badanym obszarze.

Rysunek 6: Dane z litego granitu – odbicia odpowiadają pęknięciom. Rysunek 7: Dane przedstawiające uwarstwienie w osadach mokrego piasku. Rysunek 8: Dane pokazujące reakcję beczek w mokrej, mulistej glinie.

Rysunek 9 przedstawia przekrój, w którym geologia jest zasadniczo jednolita, ale głębokość badania jest bardzo zmienna. Przewodność wody porowej ulega zmianom, podczas gdy materiał geologiczny pozostaje niezmienny! W tym przypadku znajomość przewodności stanowi lepszy wskaźnik głębokości badania niż znajomość rodzaju materiału.

Rysunek 9: Przekrój GPR z otoczenia piaskowego. Głębokość eksploracji jest określana na podstawie przewodności wody porowej, a nie rodzaju piasku. Zanieczyszczenia wymywane ze składowiska odpadów powodują zmienną przewodność (i głębokość eksploracji) w zależności od położenia.

Pomiary za pomocą radaru penetrującego grunt (GPR), takie jak te przedstawione na rysunku 1, polegają na wykrywaniu energii odbitej lub rozproszonej. W żargonie technicznym odbicia powstają w wyniku zmian impedancji elektromagnetycznej związanych ze zmianami właściwości materiałów. Niestety, wielu użytkowników GPR nie jest zaznajomionych z bardziej specjalistycznymi aspektami pól radiowych i właściwości materiałów.

Rysunek 1: Klasyczny zestaw danych przedstawiający odbicia od obiektów znajdujących się w obszarze badań.

Czym są właściwości materiałów?

„Właściwości materiałowe” charakteryzują fizyczne atrybuty materiału. Obejmują one gęstość, elastyczność, porowatość, przewodność cieplną, kolor, strukturę i teksturę, a także szereg innych cech. Właściwości fizyczne istotne dla fal radiowych to przenikalność dielektryczna, przewodność elektryczna i przenikalność magnetyczna.

GPR reaguje na zmiany właściwości elektrycznych i magnetycznych. Ludzie mają naturalną skłonność do charakteryzowania obiektu na podstawie jego właściwości wizualnych lub mechanicznych (tj. bezpośrednio wyczuwalnych wzrokiem, dotykiem itp.). Często istnieje korelacja między właściwościami elektrycznymi a innymi właściwościami fizycznymi; stąd też reakcje GPR często są zgodne z ludzkimi wyobrażeniami.

Dlaczego właściwości elektryczne są ważne?

Właściwości elektryczne decydują o tym, jak fale elektromagnetyczne przemieszczają się przez materiał; przenikalność dielektryczna wpływa przede wszystkim na prędkość fali, a przewodność określa tłumienie sygnału.

Odbicia radarowe występują, gdy fale radiowe napotykają zmianę prędkości lub tłumienia. Im większa zmiana właściwości, tym więcej sygnału jest odbijane.

Wiele pojęć związanych z GPR wywodzi się z optyki. Na przykład prawo Snella opisuje załamanie zarówno promieni świetlnych, jak i fal radiowych na granicy między materiałami, co przedstawiono na rysunku 2. Załamanie (lub refrakcja) zależy od zmiany prędkości fali między materiałami.

Podobnie jak w optyce, fale radiowe są częściowo przepuszczane, a częściowo odbijane na granicach, a współczynnik odbicia Fresnela opisuje zarówno światło, jak i fale radarowe.

Rysunek 2: Fale radarowe są częściowo przepuszczane i częściowo odbijane na granicach. Promienie zmieniają również kierunek po przekroczeniu granicy.

Czym są współczynniki Fresnela?

Współczynniki odbicia Fresnela określają ilościowo amplitudę sygnałów odbitych i przepuszczonych na granicach. Stosunek amplitudy sygnału odbitego do padającego stanowi współczynnik odbicia; stosunek amplitudy sygnału przepuszczonego do padającego stanowi współczynnik przepuszczalności.

Współczynniki odbicia zależą od kąta padania, polaryzacji pola padającego oraz kontrastu prędkości. Rysunek 3 ilustruje zależność współczynnika odbicia od kąta padania i polaryzacji dla fali GPR padającej na poziom wody gruntowej, gdzie może wystąpić kontrast prędkości wynoszący 1,6:1.

Rysunek 3: Amplituda sygnałów odbitych zależy od kontrastu prędkości, kierunku padania oraz polaryzacji. Przedstawiono odbicia dla obu polaryzacji na poziomie zwierciadła wody.

W większości przypadków sytuacja nie jest tak prosta; istotne znaczenie mają również rozmiar i kształt elementu odbijającego. Purystowie twierdzą, że odbicia są abstrakcjami, a wszystkie odpowiedzi są odpowiedziami rozpraszającymi. Współczynniki odbicia Fresnela zakładają w sposób dorozumiany płaską i bardzo rozległą powierzchnię graniczną. W rzeczywistości rzadko ma to miejsce.

Jak traktuje się nieregularne kształty?

Niektóre typowe źródła odpowiedzi radarowych przedstawiono na rysunku 4. Nierówne granice, lokalne elementy, długie, cienkie rury i kable są znacznie częstsze niż płaska granica.

Rysunek 4: Typowe cele GPR mogą mieć różnorodną geometrię i skalę przestrzenną.

Geometria nabiera znaczenia, gdy wymiary geometrii granicy zbliżają się do rozmiaru wymiaru przestrzennego sygnału radarowego (tj. długości fali). W takiej sytuacji obiekty należy postrzegać jako zbiorowiska punktów rozpraszających, z których każdy przechwytuje i ponownie wypromieniowuje część sygnału padającego. Te poszczególne elementy rozpraszające oddziałują na siebie, wzmacniając lub osłabiając ponownie wypromieniowaną energię. Elementy rozpraszające charakteryzują się przekrojem radarowym oraz wzmocnieniem rozpraszania wstecznego.

Czym są przekrój radarowy GPR i wzmocnienie rozpraszania wstecznego?

Przekrój to miara efektywnej powierzchni, jaką rozpraszacz rzutuje na ścieżkę padającego sygnału radarowego. Energia czoła fali radarowej padającej na jednostkę powierzchni pomnożona przez pole przekroju określa energię, jaką rozpraszacz pobiera z fali padającej.

Rysunek 5: Ilustracja pola przekroju rozpraszającego i wzmocnienia rozpraszania wstecznego. Na rysunku (a) przedstawiono obiekt o dużej powierzchni, z którego większość energii jest kierowana z powrotem. Na rysunku (b) obiekt ma mały przekrój, a rozproszony sygnał nie jest kierowany z powrotem do odbiornika.

Sygnał zawierający wyodrębnioną energię może zostać pochłonięty lub ponownie wypromieniowany w dowolnym kierunku. Wzmocnienie rozpraszania wstecznego mierzy ilość energii ponownie wypromieniowanej w kierunku sygnału padającego, jak pokazano na rysunku 5.

Wzmocnienie rozpraszania wstecznego i pole przekroju oblicza się na podstawie modelowania numerycznego lub mierzy w laboratoriach dla standardowych kształtów geometrycznych. Niektóre proste geometrie pozwalają na uzyskanie stosunkowo zwięzłych analitycznych wzorów na wzmocnienie rozpraszania wstecznego.

Powierzchnia przekroju poprzecznego jest funkcją rzeczywistego przekroju geometrycznego obiektu, a także kontrastu właściwości elektrycznych. Wzmocnienie rozpraszania wstecznego zależy przede wszystkim od cech geometrycznych obiektu.

Co to wszystko oznacza?

Krótko mówiąc, odpowiedzi radarowe są funkcją zarówno kontrastu właściwości fizycznych, jak i geometrii. Odpowiedź kuli, przedstawiona na rysunku 6, ilustruje tę koncepcję.

Rysunek 6: Rozpraszanie od ciała sferycznego jako funkcja wymiarów kuli. W przypadku małej kuli dominuje jej rozmiar. W przypadku dużej kuli odpowiedź zbliża się do odpowiedzi celu płaskiego.

W przypadku małych obiektów ilość rozpraszanej energii rośnie proporcjonalnie do czwartej potęgi wymiaru obiektu. Gdy obiekt staje się duży, odpowiedź osiąga plateau i zbliża się do odpowiedzi płaskiej granicy (tj. współczynnika odbicia Fresnela). Pomiędzy tymi skrajnościami odpowiedź będzie oscylować z powodu interferencji konstruktywnej i destruktywnej wewnątrz obiektu.

Dokładne określenie głębokości odbicia w zapisie danych z georadaru (GPR) wymaga wiedzy na temat prędkości, z jaką sygnały rozchodzą się w badanym materiale. Stosuje się kilka technik, takich jak CMP (wspólny punkt środkowy), WARR (szerokokątne odbicie i załamanie), cel o znanej głębokości, dopasowanie hiperboliczne do lokalnego celu oraz dopasowanie ogona dyfrakcyjnego.

Wszystkie te techniki wymagają wykonania pomiarów GPR wzdłuż trasy, na której geometria ulega kontrolowanym zmianom. Innymi słowy, odległość do celu zmienia się w taki sposób, że można uzyskać oszacowania prędkości.

Rysunek 1: Trasa pomiarowa GPR powinna przebiegać prostopadle do kierunku przebiegu rury lub kabla.

W przypadku lokalizacji rur i kabli lub, jak w przykładzie firmy Conquest dotyczącym lokalizacji prętów zbrojeniowych i rur instalacyjnych, długie obiekty liniowe stanowią cele lokalizacyjne, o ile system GPR porusza się prostopadle do osi tych obiektów (rysunek 1). Aby oszacować prędkość, długość ścieżki do obiektu musi się zmieniać.

Rysunek 2: Widok z góry na powierzchnię ziemi. Przejazd 1 przebiega prostopadle do kierunku przebiegu obiektu i jest optymalny do określenia prędkości. Przejazd 2 przebiega pod kątem ukośnym, a przejazd 3 jest równoległy do osi przebiegu rury. Dane z przejazdów 2 i 3 nie nadają się do określenia prędkości.

Rysunek 2 ilustruje to na przykładzie prostej rury lub kabla. Aby uzyskać informacje o prędkości, system radarowy należy przesuwać prostopadle do osi rury lub kabla. Kierunek wzdłuż długiej osi nazywany jest potocznie „kierunkiem przebiegu” lub w skrócie „przebiegiem”. Jeśli system GPR porusza się prostopadle do kierunku przebiegu, odległość od systemu radarowego do rury zmienia się w sposób regularny. Przesuwanie się równolegle do kierunku przebiegu rury nie powoduje zmiany odległości do rury, a co za tym idzie, na zapisie GPR pojawia się płaski, niezmienny sygnał. Rysunki 3 i 4 przedstawiają te dwa skrajne przypadki na podstawie rzeczywistych danych dotyczących rury drenażowej na polu uprawnym.

Rysunek 3: Dane GPR nad glinianą rurą drenażową, z sondą ustawioną prostopadle do kierunku rury (linia 1 na rysunku 8) Rysunek 4: Dane GPR nad glinianą rurą drenażową, z sondą ustawioną równolegle do kierunku rury (linia 3 na rysunku 8).

Przekroje GPR przedstawiają amplitudę sygnału w funkcji położenia (zwykle na osi poziomej oznaczonej jako x) oraz czasu (zwykle na osi pionowej oznaczonej jako T). Lokalny obiekt charakteryzuje się zależnością czasu przebiegu od położenia, jak pokazano na rysunku 5. Wyprazdzenie matematyczne ma postać krzywej hiperbolicznej (odwrócone U na przekroju GPR), łączącej położenie przestrzenne (x) z czasem przebiegu (T). Rysunek 6 przedstawia odpowiedź na przekroju GPR przy zmianie głębokości obiektu, natomiast na rysunku 7 zmieniano prędkość przy stałej głębokości.

Rysunek 5: Zależność między pozycją GPR (x), głębokością obiektu (d) a czasem przelotu (T). T0 to czas przelotu, gdy GPR znajduje się bezpośrednio nad obiektem. Rysunek 6: Schematyczne zmiany odpowiedzi GPR przy zmiennej głębokości obiektu dla stałej prędkości. Rysunek 7: Schematyczne zmiany odpowiedzi GPR przy zmiennej prędkości dla stałej głębokości obiektu.

Pomocną metodą interpretacji jest wizualne dopasowanie modelu o kształcie hiperbolicznym do danych GPR, jak pokazano na rysunku 8. Umieszczenie wierzchołka modelu (punkt trójkąta) nad wierzchołkiem (górną częścią odwróconej litery U) w sekcji danych pozwala określić wartość To. Dopasowanie kształtu modelu do danych pozwala oszacować prędkość v. Połączenie wartości v i To pozwala oszacować głębokość do wierzchołka obiektu.

Dobra praktyka terenowa zakłada wykonanie kilku tras pomiarowych nad obiektem. Dopasowanie hiperboliczne należy stosować wyłącznie do tej trasy, która daje najbardziej strome nachylenie ramion odwróconej litery U. Takie podejście gwarantuje uzyskanie najbardziej prawidłowej prędkości. Przejazd nieprostopadły do kierunku przebiegu (linia 2 na rysunku 8) zawsze da prędkość wyższą od prędkości rzeczywistej, a głębokość obiektu będzie wydawać się większa niż w rzeczywistości.

Rysunek 8: Przykład dopasowania kształtu do odpowiedzi obiektu na ekranie DVL w terenie. Funkcja ta jest standardowo dostępna w systemach Noggin, Conquest i pulseEKKO.

Pola elektromagnetyczne o częstotliwościach radiowych mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, gdy ich natężenie jest wysokie. W ciągu ostatnich 30 lat przeprowadzono szeroko zakrojone badania nad polami o normalnym natężeniu, jednak nie uzyskano jednoznacznych wyników badań epidemiologicznych wskazujących na związek między polami elektromagnetycznymi a problemami zdrowotnymi. Szczegółowe omówienie tego tematu można znaleźć w bibliografii oraz na stronach internetowych wymienionych poniżej.

Amerykańska Federalna Komisja Łączności (FCC) oraz Agencja Bezpieczeństwa i Higieny Pracy (OSHA) określają dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych. Podobne poziomy mocy są nakazywane przez odpowiednie agencje w innych krajach. Maksymalne dopuszczalne poziomy ekspozycji i czas trwania określone przez FCC i OSHA różnią się w zależności od częstotliwości wzbudzenia. Najniższy podany próg mocy równoważnej fali płaskiej wynosi 0,2 mW/cm² dla ogółu ludności w paśmie częstotliwości od 30 do 300 MHz. Wszystkie inne zastosowania i częstotliwości mają wyższe wartości dopuszczalne, co przedstawiono graficznie na rysunku 1.

Rysunek 1: Limity FCC dotyczące maksymalnego dopuszczalnego narażenia (MPE) – gęstość mocy równoważnej fali płaskiej w mW/cm².

Wszystkie produkty firmy Sensors & Software Inc. z serii pulseEKKO, Noggin® i Conquest™ są zazwyczaj używane w odległości co najmniej 1 m od użytkownika i w związku z tym są klasyfikowane przez FCC jako urządzenia „przenośne”. Typowe poziomy gęstości mocy w odległości 1 m lub większej od dowolnego produktu firmy Sensors & Software Inc. wynoszą mniej niż 10⁻³ mW/cm², co stanowi wartości od 200 do 10 000 razy niższe od wymaganych limitów. W związku z tym produkty firmy Sensors & Software Inc. nie stanowią żadnego zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa, gdy są użytkowane zgodnie z przeznaczeniem.

Bibliografia

1. Pytania i odpowiedzi dotyczące skutków biologicznych oraz potencjalnych zagrożeń związanych z polem elektromagnetycznym o częstotliwości radiowej.

Federalna Komisja Łączności USA, Biuro Inżynierii i Technologii

Biuletyn OET nr 56 (zawiera liczne odniesienia i adresy stron internetowych)

2. Ocena zgodności z wytycznymi FCC dotyczącymi narażenia ludzi na pola elektromagnetyczne o częstotliwościach radiowych.

Federalna Komisja Łączności USA, Biuro Inżynierii i Technologii

Biuletyn OET nr 56 (zawiera liczne odniesienia i adresy stron internetowych)

3. Przepisy Amerykańskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Higieny Pracy (OSHA), paragrafy 1910.67 i 1910.263.

Strony internetowe

https://transition.fcc.gov/oet/rfsafety/
https://www.osha.gov/SLTC/radiofrequencyradiation/

Radar penetrujący grunt (GPR) to ogólne określenie technik wykorzystujących fale radiowe, zazwyczaj w zakresie częstotliwości od 1 do 1000 MHz, do mapowania struktur i obiektów zakopanych w gruncie (lub w konstrukcjach stworzonych przez człowieka). Historycznie rzecz biorąc, GPR skupiał się przede wszystkim na mapowaniu struktur w gruncie; ostatnio GPR jest wykorzystywany w badaniach nieniszczących konstrukcji niemetalowych.

Koncepcja wykorzystania fal radiowych do badania wewnętrznej struktury gruntu nie jest nowa. Bez wątpienia najbardziej udanym wczesnym osiągnięciem w tej dziedzinie było zastosowanie echosond radiowych do mapowania grubości pokrywy lodowej w Arktyce i Antarktyce oraz pomiaru grubości lodowców. Prace z wykorzystaniem GPR w środowiskach niepokrytych lodem rozpoczęły się na początku lat 70. XX wieku. Wczesne badania koncentrowały się na zastosowaniach związanych z glebami wiecznie zamarzniętymi.

Zastosowania GPR są ograniczone jedynie wyobraźnią i dostępnością odpowiedniego sprzętu. Obecnie GPR znajduje zastosowanie w wielu różnych dziedzinach, m.in. w lokalizowaniu zakopanych sieci użytkowych, ocenie terenów kopalnianych, dochodzeniach kryminalistycznych, wykopaliskach archeologicznych, poszukiwaniu zakopanych min lądowych i niewybuchów, a także w pomiarze grubości i jakości śniegu oraz lodu na potrzeby zarządzania stokami narciarskimi i prognozowania lawin – by wymienić tylko kilka przykładów.

Jak to działa?

1. Wysyła słabe sygnały o częstotliwości radiowej
2. Wykrywa odbite echa i wykorzystuje je do tworzenia obrazu
3. Wyświetla opóźnienie czasowe i siłę sygnału

GPR działa podobnie jak echosonda wędkarska

1. Urządzenie wysyła sygnał
2. Sygnał odbija się od ryb
3. Sygnał odbija się od dna

1. W miarę poruszania się łodzi rejestruje dane
2. Zapisy są wyświetlane obok siebie
3. Wynik wygląda jak przekrój poprzeczny

Głębokości badań georadarowych

Głębokość eksploracji zależy od konkretnego miejsca

• gleby pochłaniają fale radiowe
• piaski i żwir sprzyjają zastosowaniu GPR
• gleby drobnoziarniste, takie jak muł i glina, pochłaniają sygnały
• woda słona jest całkowicie nieprzepuszczalna

Co jest takiego trudnego w GPR?

1. Podłoże jest bardziej skomplikowane
2. Konstrukcje stworzone przez człowieka są złożone
3. Niektóre obiekty po prostu nie odbijają sygnałów
4. Niektóre rodzaje gruntu pochłaniają wszystkie sygnały

Dlaczego rura nie wygląda jak rura?

• Zapis z georadaru stanowi pseudoobraz podłoża
• lokalne elementy stają się hiperbolami (odwróconymi literami V)
• GPR wysyła sygnały do gruntu we wszystkich kierunkach
• Echa są odbierane ze wszystkich kierunków
• najbliższe zbliżenie (nad celem) następuje w wierzchołku litery V
• kształt odwróconej litery V pomaga określić dokładną głębokość

Aby korzystać z urządzenia RD8200SG z korekcją pozycjonowania GNSS w celu uzyskania dokładności geodezyjnej, potrzebne są: 

1. lokalizator RD8200SG
2. Kompatybilna aplikacja mobilna
3. Dostawca usług korekcyjnych
4. Kompatybilny telefon komórkowy lub tablet (wymagania zależą od aplikacji mobilnej)

Czy mogę korzystać z usług lokalnego (bezpłatnego) dostawcy usług korekcyjnych?

Urządzenie RD8200SG zostało zaprojektowane do współpracy z dowolnym dostawcą usług korekcyjnych. W wielu stanach USA dostępne są bezpłatne usługi korekcyjne. Pełną listę dla Ameryki Północnej można znaleźć pod tym linkiem: Ameryka Północna – lista NTRIP.

Co zrobić, jeśli nie mam połączenia z Internetem?

Bez internetu nie jest możliwe odbieranie danych korekcyjnych z sieci RTK, co oznacza, że dokładność zostanie znacznie obniżona. Uzyskana dokładność będzie się różnić w zależności od sytuacji. Testy wykazały dokładność w zakresie 50 cm–2 m (1,5 ft–6,5 ft).

Na urządzeniu użytkownika z systemem iOS w aplikacji wyświetlał się komunikat „Włącz Bluetooth, aby kontynuować”, mimo że Bluetooth był już włączony; usunięcie i ponowna instalacja aplikacji rozwiązały ten problem.

Prawdopodobnie wynika to z tego, że uprawnienia Bluetooth zostały odrzucone, co uniemożliwiło ponowne wysłanie żądania podczas pierwszego uruchomienia aplikacji.

Jak już wspomniano, multimetr służy do wykonywania różnorodnych pomiarów. Do najważniejszych
funkcji pomiarowych należą: pomiar napięcia, prądu, rezystancji, ciągłości, pojemności
oraz diod.

Na wyświetlaczu cyfrowym (multimetr cyfrowy) wyświetlane są w przejrzysty sposób potrzebne wartości
. Za pomocą pokrętła można regulować wielkości mierzone. Multimetr posiada gniazda do
podłączenia sond pomiarowych.

Urządzenia te pełnią różne funkcje, takie jak wykonywanie różnorodnych pomiarów
(temperatury, wilgotności powietrza, natężenia światła, poziomu hałasu itp.). Urządzenie
wielofunkcyjne posiada przy tym dodatkowe funkcje, których nie oferuje multimetr. Podświetlany wyświetlacz
cyfrowy przedstawia wszystkie istotne wartości pomiarowe.

Cęgi prądowe są dostępne w różnych wersjach – jako modele
AC lub AC/DC. Te dwa modele różnią się tym, że
cęgi prądowe AC mogą mierzyć wyłącznie prąd przemienny, natomiast
cęgi prądowe AC/DC umożliwiają pomiary zarówno prądu przemiennego, jak i stałego.

Decyzję o zakupie cęgów prądowych AC lub rozważeniu zakupu wersji AC/DC
najlepiej podjąć w oparciu o przeznaczenie
urządzenia.

Odkryj cęgi prądowe firmy Pancontrol!

W przeciwieństwie do tradycyjnych testerów napięcia, nowe
modele umożliwiają pomiar bezkontaktowy, dzięki czemu nie jest konieczny fizyczny kontakt z
przewodem. Zamiast tego urządzenie mierzy natężenie pola elektrycznego przewodu
, zmniejszając w ten sposób ryzyko porażenia prądem.

Kształt cęgów, od którego pochodzi nazwa cęgów prądowych, służy do bezkontaktowego pomiaru prądu z
wykorzystaniem pola magnetycznego. Głowicę w kształcie cęgów można w tym celu owinąć bezpośrednio
wokół przewodu prądowego, co pozwala na bezpieczne przeprowadzenie pomiaru nawet podczas pracy
urządzenia.

Multimetr cyfrowy służy jako standardowe urządzenie pomiarowe, przeznaczone przede wszystkim do sprawdzania natężenia prądu i
napięć. Instalatorzy elektryczni, mechatronicy i elektrycy czerpią
korzyści z tego urządzenia w swojej codziennej pracy, co znacznie
ułatwia im wykonywanie zadań.​

Aby skalibrować kamerę termowizyjną ThermalMaster w celu uzyskania większej dokładności, należy najpierw pozostawić ją na kilka minut w celu rozgrzania, aby czujnik mógł się ustabilizować. Upewnij się, że ustawienie emisyjności jest zgodne z materiałem powierzchni, który mierzysz, ponieważ nieprawidłowa emisyjność jest częstą przyczyną niedokładnych pomiarów temperatury. Jeśli obraz wydaje się nierównomierny lub zakłócony, należy skorzystać z automatycznej lub ręcznej funkcji korekcji nierównomierności (NUC) kamery, zwłaszcza po przejściu między różnymi środowiskami temperaturowymi.

Aby uzyskać dokładne wyniki, należy unikać pomiarów w bezpośrednim świetle słonecznym, przy silnym wietrze lub na powierzchniach silnie odbijających światło, ponieważ czynniki te mogą zafałszować odczyty. W miarę możliwości należy porównać dane temperaturowe ze znanymi temperaturami odniesienia lub termometrami kontaktowymi i dostosować ustawienia do konkretnego zastosowania.

Model 501 to bardzo ekonomiczny i wszechstronny lokalizator, wyposażony w antenę Peak w odbiorniku i wysyłający pojedynczy sygnał o ultra wysokiej częstotliwości (447,5 kHz) za pośrednictwem połączenia bezpośredniego, sprzężenia indukcyjnego za pomocą zacisku lub anteny indukcyjnej.

Zaciski indukcyjne umożliwiają podawanie sygnałów do kabli bez konieczności ich odłączania — jest to idealne rozwiązanie w przypadku rur i kabli znajdujących się w użyciu; należy jedynie upewnić się, że są one bezpiecznie izolowane. Anteny indukcyjne emitują sygnały o szerokim zasięgu, które mogą zostać sprzężone z kablem lub rurą znajdującą się pod ziemią — to świetne rozwiązanie, gdy wiadomo, że coś tam jest, ale nie ma dostępu do końców linii.

Model 501 to doskonały lokalizator dla początkujących, który jest intuicyjny i wszechstronny, nadający się do większości sytuacji i zastosowań.

Model 551 o stopniu ochrony IP54 oferuje wysokowydajny nadajnik dwuczęstotliwościowy, który wykorzystuje jedną częstotliwość niską (1,75 kHz) i jedną średnią (33 kHz). Niższe częstotliwości są pomocne nie tylko w wykrywaniu na większych głębokościach i większych odległościach, ale także w ograniczaniu „przesłuchów” lub „przenikania sygnału” na inne pobliskie przewody. Jednoczesne wykorzystanie dwóch częstotliwości doskonale sprawdza się również w precyzyjnym lokalizowaniu uszkodzeń, ponieważ umożliwia natychmiastowe porównanie sygnałów wzdłuż linii. Jedna częstotliwość może inaczej reagować na uszkodzenia niż druga. Podobnie jak model 501, model 551 jest również wyposażony w zacisk sprzęgający i wbudowaną antenę indukcyjną, ale podczas gdy model 501 działa wyłącznie na częstotliwości 447,5 kHz, zacisk indukcyjny modelu 551 wprowadza do linii częstotliwość 33 kHz, a antena indukcyjna modelu 551 emituje częstotliwość 133 kHz.

Odbiornik 551 wykrywa każdą z trzech aktywnych częstotliwości (1,75 kHz, 33 kHz lub 133 kHz) za pomocą obu anten: Peak i Null — Peak ułatwia i upraszcza śledzenie, a Null służy do precyzyjnego lokalizowania i triangulacji głębokości. Model 551 wykrywa również pasywnie przewody pod napięciem prądu przemiennego. Cyfrowa funkcja eliminacji szumów IntelliTrack zapewnia skuteczne lokalizowanie w warunkach zakłóceń elektrycznych.

Jeśli zależy Państwu na skuteczniejszej izolacji pojedynczych linii, śledzeniu na większych głębokościach i w większej odległości, wykrywaniu i precyzyjnym lokalizowaniu uszkodzeń, intuicyjnym triangulowaniu głębokości linii oraz pasywnym skanowaniu w poszukiwaniu prądu elektrycznego pod napięciem, wówczas model 551 jest lepszym wyborem; w przeciwnym razie model 501 jest prostszy i bardziej przystępny cenowo.

Jeśli tradycyjne, nieinwazyjne metody akustyczne zawiodą, nasza seria PipeMic nadal może dać imponujące wyniki. Ponieważ PipeMic wprowadza się bezpośrednio do rury, wychwytuje on niemal każdy dźwięk, nawet przy wysokim poziomie hałasu otoczenia. Należy również rozważyć gaz znacznikowy wodorowy jako rozwiązanie ostateczne. Ta nieakustyczna metoda pozwala znaleźć nawet najmniejsze wycieki i może być stosowana w rurach pustych oraz w rurach pod ciśnieniem (za pomocą naszego GasDiffuser).

Główne różnice między modelami 501 i 521E dotyczą częstotliwości sygnału oraz orientacji anten w odbiornikach.

Model 501 wykorzystuje sygnał o bardzo wysokiej częstotliwości wynoszącej 447,5 kHz, podczas gdy model 521E wykorzystuje znacznie niższą częstotliwość wynoszącą 1,75 kHz.

Niższa częstotliwość modelu 521E oznacza mniejsze przenikanie sygnału, dzięki czemu łatwiej jest namierzyć pojedynczy przewód w wiązce (co świetnie sprawdza się w nawadnianiu), jednak sygnał o niższej częstotliwości będzie miał trudności z dotarciem do końca przewodu lub kabla, jeśli nie jest on zakopany (lub uziemiony na drugim końcu).

Z kolei wyższa częstotliwość modelu 501 jest bardziej podatna na przenoszenie się sygnału na inne pobliskie metale lub przewody, ale umożliwia również łatwiejszą transmisję indukcyjną i generuje mniejszy prąd, co zmniejsza ryzyko porażenia prądem lub uszkodzenia, a także zmniejsza zużycie energii przez nadajnik.  Wysoka częstotliwość modelu 501 będzie również znacznie lepiej współpracować z taśmą rybacką / stalowym wężem wprowadzanym przez rurę niemetalową.

Ponadto model 501 może wykrywać głębiej zakopane przewody, kable i rury przy bezpośrednim podłączeniu, ale w przeciwieństwie do modelu 521E nie wymaga bezpośredniego połączenia; można go używać z zaciskiem indukcyjnym lub anteną indukcyjną.

Model 501 wykorzystuje metodę lokalizacji opartą na „szczytach”, więc im silniejszy sygnał, tym bliżej znajduje się kabel, podczas gdy model 521E wykorzystuje podejście oparte na „zerach”: sygnał jest najsilniejszy kilka cali obok kabla i zanika, gdy znajduje się bezpośrednio nad kablem.

Metoda zerowa oferuje pewne korzyści w przypadku modelu 521E:
– Punkt o silnym sygnale nad skrzynką zaworu zraszacza nawadniającego z cewką owiniętą wokół elektromagnesu znacznie ułatwia lokalizację zaworu.

– W rękach doświadczonego użytkownika urządzenie to może służyć do lokalizowania zwarć doziemnych.

Ponieważ model 501 wykorzystuje metodę lokalizacji szczytowej, sygnał nie zmienia się tak bardzo nad skrzynką zaworu, a zatem nie jest tak pomocny w ich lokalizowaniu. Jeśli lokalizacja zaworów jest Twoim głównym celem, model 521E jest lepszym wyborem.

Tak, wszystkie niezbędne programy i aplikacje mobilne znajdą Państwo w naszych specjalnych sekcjach „Centrum pobierania” lub „Instrukcje obsługi”; jeśli korzystają Państwo z telefonu z systemem Android, mogą Państwo pobrać pakiet instalacyjny aplikacji „Thermal Master” bezpośrednio z naszej oficjalnej strony internetowej. Jeśli jednak Państwa telefon działa pod kontrolą systemu iOS, zalecamy odwiedzenie sklepu Apple App Store w celu wyszukania i pobrania odpowiedniej aplikacji, co zapewni płynną instalację.

Nasze urządzenia są fabrycznie skalibrowane i w normalnych warunkach użytkowania nie wymagają regularnej ponownej kalibracji; oprogramowanie automatycznie przeprowadza jednak podczas pracy kalibrację migawki (NUC) w celu skompensowania wahań temperatury. Można to również uruchomić ręcznie w aplikacji, jeśli obraz wydaje się nierównomierny, lub raz w roku sprawdzić urządzenie za pomocą znanego źródła temperatury przeznaczonego do wysoce precyzyjnych zastosowań przemysłowych.

Tak, dzięki aplikacji ThermalMaster można jednocześnie nagrywać filmy i robić zdjęcia. Wystarczy podczas nagrywania filmu nacisnąć przycisk aparatu, a aplikacja zapisze zdjęcie bez przerywania nagrywania, dzięki czemu nie przegapisz żadnej chwili. W ten sposób możesz udokumentować ważne wyniki pomiarów termowizyjnych zarówno w formie materiału filmowego, jak i zdjęć o wysokiej rozdzielczości podczas jednej sesji.

Aby podłączyć urządzenie Thermal Master do komputera, należy użyć dołączonego kabla USB-C na USB-A (lub innego kompatybilnego kabla do transmisji danych) i podłączyć urządzenie bezpośrednio do portu USB komputera; po nawiązaniu połączenia należy pobrać i zainstalować odpowiednie profesjonalne oprogramowanie analityczne z naszego oficjalnego centrum pobierania.

Na przykład Temp Master dla serii P lub IR Explorer dla serii T, dzięki którym można wyświetlać obrazy termiczne na żywo, przeprowadzać szczegółowe analizy temperatury oraz eksportować profesjonalne raporty bezpośrednio do systemu Windows.

W przypadku modeli ręcznych z pamięcią wewnętrzną, takich jak seria DV2 lub Thor, komputer rozpoznaje urządzenie po włączeniu i nawiązaniu połączenia jako dysk zewnętrzny, dzięki czemu można przenieść zapisane obrazy i filmy termowizyjne w celu odtworzenia ich za pomocą standardowych odtwarzaczy multimedialnych.

Główne zalety urządzenia ThermalMaster w porównaniu z FLIR to wyjątkowy stosunek ceny do jakości oraz lepsze parametry techniczne: W tej samej cenie oferuje on od 2 do 4 razy wyższą rozdzielczość pikselową (począwszy od 256×192) oraz wysoką częstotliwość odświeżania wynoszącą 25–50 Hz, co pozwala uniknąć drgań obrazu.

Ponadto nasza seria P3 obsługuje ręczne ustawianie ostrości i zdjęcia makro, dzięki czemu wgłębienia na płytkach drukowanych są wyraźnie widoczne z odległości 8 mm, podczas gdy większość produktów FLIR ma stałe ogniskowe, co uniemożliwia wykonywanie zbliżeń. Ponadto udostępniamy bezpłatne, profesjonalne oprogramowanie analityczne, za które nie są pobierane żadne dodatkowe opłaty abonamentowe.

Kamery termowizyjne firmy ThermalMaster oferują zazwyczaj szeroki zakres pomiaru temperatury od -20 °C do 600 °C, dostosowany do różnych scenariuszy kontroli. Na przykład kamera w zakresie niskich i średnich temperatur (od -20 °C do 150 °C) może być wykorzystywana do kontroli izolacji budynków, inspekcji systemów HVAC oraz wykrywania strat ciepła w ścianach.

Zakres średni do wysokiego (ok. 150 °C do 400 °C) doskonale nadaje się do wykrywania usterek w instalacjach elektrycznych, kontroli rozdzielnic lub sprawdzania podzespołów samochodowych. W górnej części zakresu temperatur (do ok. 600 °C) kamera pomaga w wykrywaniu poważnego przegrzania silników, układów wydechowych lub instalacji przemysłowych oraz zapewnia dokładne odczyty w wielu różnych zastosowaniach.

Szczegółowe informacje na temat kalibracji można znaleźć w naszej instrukcji obsługi oraz w ustawieniach aplikacji. Wszystkie urządzenia ThermalMaster są fabrycznie wstępnie skalibrowane przy użyciu profesjonalnych wzorców ciała czarnego w celu zapewnienia dokładności, a nasze oprogramowanie (takie jak aplikacja Thermal Master) umożliwia ręczną kalibrację przesłony oraz dostosowanie ustawień współczynnika emisyjności, aby zapewnić precyzyjne odczyty temperatury dla różnych materiałów i warunków otoczenia.

ThermalMaster P2 Pro to przede wszystkim kompaktowa kamera termowizyjna przeznaczona do smartfonów, która skupia się na pomiarach temperatury z bliska oraz precyzyjnym obrazowaniu. Jest niezwykle mała, podłącza się ją do telefonu, posiada magnetyczny obiektyw makro do szczegółowych prac i idealnie nadaje się do zadań takich jak diagnostyka elektroniki, systemów HVAC oraz inspekcji budynków przy użyciu obrazów termowizyjnych o wysokiej rozdzielczości.

Z kolei ThermalMaster T2 Pro to monokular termowizyjny przeznaczony do obserwacji na świeżym powietrzu, teledetekcji, obserwacji dzikiej przyrody oraz zastosowań taktycznych. Posiada takie funkcje, jak tryby obrazowania HD i Highlight, uchwyt taktyczny oraz mocowanie do lunety celowniczej, a także znacznie większy zasięg, dzięki czemu lepiej nadaje się do wykrywania źródeł ciepła z daleka niż do wykonywania szczegółowych zbliżeń.

Wskaźnik NETD (Noise Equivalent Temperature Difference) mierzy, jak czuła jest kamera termowizyjna na najmniejsze różnice temperatur. Mówiąc prościej: im niższa wartość NETD, tym lepiej kamera wykrywa subtelne różnice temperatur. Jest to istotne, ponieważ kamera termowizyjna o niskiej wartości NETD generuje wyraźniejsze i ostrzejsze obrazy, co ułatwia wykrywanie drobnych problemów – takich jak niewielkie luki w izolacji, wczesne przegrzanie instalacji elektrycznej lub niewielkie wycieki ciepła – które mogłyby zostać przeoczone przez kamerę o wyższej wartości NETD.

Kamery ThermalMaster są w pełni kompatybilne z iPhone’ami 15/16 oraz urządzeniami z systemem Android wyposażonymi w złącze typu C i zapewniają obsługę w trybie „plug-and-play”. Chociaż większość modeli (np. P3) obsługuje uniwersalny interfejs USB-C, niektóre modele obsługują tylko określone systemy operacyjne. Aby sprawdzić, czy Twoje urządzenie jest obsługiwane, skontaktuj się z naszym działem obsługi klienta.

Technologia superrozdzielczości X³ firmy ThermalMaster to zaawansowany algorytm przetwarzania obrazu, który poprawia wyrazistość obrazów termowizyjnych poprzez rekonstrukcję i skalowanie w górę surowych danych z czujnika. Dzięki połączeniu wielu klatek szczegóły wizualne ulegają poprawie trzykrotnie, co przekształca standardowe obrazy termiczne w ostrzejsze obrazy wyjściowe o wyższej rozdzielczości, jednocześnie redukując szumy i poprawiając wygładzenie krawędzi.

Umożliwia to identyfikację subtelnych różnic temperatur oraz mniejszych elementów, które przy standardowej rozdzielczości mogłyby zostać przeoczone, zapewniając profesjonalną dokładność bez konieczności stosowania czujników o wyższej rozdzielczości.

Nie, kamera termowizyjna nie działa przez szkło ani okna, jak sądzi wiele osób. Szkło blokuje większość promieniowania podczerwonego o długiej fali, przez co zamiast ciepła znajdującego się za nim widoczna jest zazwyczaj temperatura samej powierzchni szkła lub odbicia otaczających obiektów. Z tego powodu kamery termowizyjne nie są w stanie dokładnie wykrywać osób, źródeł ciepła ani obiektów przez okna, lustra lub inne błyszczące powierzchnie.

„Kliknięcie”, które słyszysz, to normalny odgłos pracy spowodowany przez wewnętrzną migawkę mechaniczną, która realizuje proces zwany korekcją nierównomierności (NUC). Gdy temperatura wewnętrzna kamery zmienia się podczas użytkowania, piksele czujnika mogą ulegać dryftowi; migawka opada na krótką chwilę przed obiektywem, aby zapewnić jednolity punkt odniesienia temperatury, co pozwala oprogramowaniu na ponowną kalibrację i wyeliminowanie ewentualnych „zamglonych” lub widmowych obrazów.

Zapewnia to, że urządzenie ThermalMaster zachowuje wysoką dokładność pomiaru i dostarcza ostry, zrównoważony obraz termiczny przez cały czas trwania inspekcji.

W przypadku naprawy płytek drukowanych i mikroelektroniki naszym najgorętszym zaleceniem jest Thermal Master P3, ponieważ urządzenie to zostało opracowane specjalnie z myślą o diagnostyce na poziomie płytki drukowanej. Urządzenie jest wyposażone we wbudowany obiektyw makro 8 mm z ręczną regulacją ostrości, który pozwala powiększać elementy o rozmiarze do 0,25 mm (np. rezystory) oraz bez problemu wykrywać niezwykle niskie upływy prądu rzędu 1 mA.

W połączeniu z naszą technologią X³ Super Resolution (poprawa jakości obrazu do rozdzielczości 512 × 384) oraz wysoką częstotliwością odświeżania wynoszącą 25 Hz, model P3 zapewnia krystalicznie czyste i płynne szczegóły termiczne niezbędne do lokalizowania zwarć lub przegrzanych układów scalonych, które mogłyby zostać przeoczone przez kamery dla początkujących z stałą ogniskową.

Tak, kamery termowizyjne ThermalMaster są nieodzownymi narzędziami do wykrywania usterek w instalacjach HVAC, ponieważ umożliwiają natychmiastowe wykrycie problemów, takich jak nierównomierny przepływ powietrza, nieszczelne kanały i przegrzanie elementów elektrycznych. Dzięki rejestrowaniu precyzyjnych gradientów temperatury można zidentyfikować zatkane wężownice skraplacza lub luki w izolacji bez konieczności demontażu systemu.

Do profesjonalnych inspekcji systemów HVAC polecamy w szczególności serię ThermalMaster Thor (np. model Thor001). Została ona zaprojektowana z myślą o trudnych warunkach pracy i wyposażona jest w duży wyświetlacz oraz charakteryzuje się wysoką czułością termiczną, dzięki czemu można z łatwością wykryć nawet niewielkie wycieki czynnika chłodniczego lub zatkania grzejników.

Kamery ThermalMaster są niezwykle skuteczne w lokalizowaniu wycieków wody i problemów związanych z ogrzewaniem podłogowym, wykrywając niewielkie różnice temperatur spowodowane wilgocią lub odprowadzaniem ciepła. Ponieważ woda zmienia masę termiczną ścian z płyt gipsowo-kartonowych i izolacji, kamera wykrywa ukryte wycieki jako „zimne punkty” za ścianami, podczas gdy rury ogrzewania podłogowego pojawiają się jako wyraźne, świecące ścieżki pod powierzchnią.

Dzięki technologii superrozdzielczości X³ firmy ThermalMaster można z wysoką precyzją określić dokładną lokalizację pęknięcia rury lub zatoru. Ta profesjonalna precyzja pozwala zaoszczędzić czas i uniknąć niepotrzebnych prac rozbiórkowych podczas napraw domowych lub profesjonalnych inspekcji.

Szczegółowe specyfikacje techniczne każdego produktu można znaleźć na odpowiedniej stronie produktu w serwisie ThermalMaster.com, po prostu przewijając w dół do sekcji „Specyfikacje produktu” lub „Dane techniczne”. Sekcje te zawierają wyczerpujące dane, w tym rozdzielczość w podczerwieni (np. 256×192 lub 384×288), czułość termiczną (NETD), zakres pomiaru temperatury, częstotliwość odświeżania obrazu oraz pole widzenia (FOV). Ponadto, aby uzyskać szybki przegląd całej naszej linii produktów, można zapoznać się z naszymi instrukcjami obsługi, pełnymi kartami katalogowymi produktów oraz tabelami porównawczymi.

Tak, można pobrać instrukcję obsługi dla każdego konkretnego modelu, odwiedzając naszą specjalną stronę z instrukcjami obsługi. Udostępniamy tam obszerne instrukcje w formacie PDF dla całego naszego asortymentu produktów, w tym serii P (P1, P2, P2 Pro, P3), serii Thor (Thor001/002), serii NV (NV300/NV500) oraz modeli T2 Max/DV2. Podręczniki te obejmują wszystkie zagadnienia, od pierwszej konfiguracji i łączności z aplikacją po zaawansowane funkcje analizy obrazu, dzięki czemu masz pewność, że otrzymasz wszystkie instrukcje techniczne dotyczące konkretnego urządzenia.

Firma Tempo oferuje wiodącą w branży gamę urządzeń do lokalizacji podziemnych sieci użytkowych. Oto przegląd, który pomoże Ci wybrać odpowiedni model:

	501 Tracker II – służy do wykrywania przewodów i rur metalowych w systemach pod napięciem lub bez napięcia bez konieczności wyłączania zasilania.
	551™ Advanced Underground Locator – lokalizator dwuczęstotliwościowy z technologią IntelliTrack™ do wykrywania podziemnych instalacji na głębokości do 20 ft.
	521E Wire and Valve Locator – profesjonalne narzędzie do lokalizowania przewodów podziemnych, zaworów nawadniających oraz uszkodzeń kabli.
	508S-G Wire Finder – kompaktowy nadajnik i odbiornik do lokalizowania przewodów w ścianach oraz na niewielkiej głębokości.
	BLL-200 – lokalizator linii podziemnych – lokalizuje linie podziemne na głębokości do 20 ft i mierzy głębokość do 15 ft za pomocą intuicyjnych wskaźników.

Systemy GPR muszą rejestrować bardzo szybko zmieniające się sygnały o częstotliwości radiowej. Rejestracja tych sygnałów w celu ich analizy i interpretacji wymaga znacznego stopnia zaawansowania elektronicznego, aby zapewnić pozyskanie danych o wysokiej jakości.

Komercyjne systemy GPR wykorzystują próbkowanie czasu równoważnego (ETS) do rejestrowania przejściowych sygnałów fal radiowych. ETS działa na tej samej zasadzie co stroboskop. W swojej najwcześniejszej postaci analogowe obwody elektroniczne zostały zaprojektowane tak, aby przekształcać szybko zmieniające się napięcie GPR na sygnał o częstotliwości dźwiękowej, który można było nagrać i wyświetlić.

Z biegiem czasu technologia GPR w zakresie rejestracji sygnałów za pomocą ETS znacznie się rozwinęła. Najważniejsze zmiany, jakie zaszły w ciągu ostatnich 30 lat, były następujące:
(a) Rejestrowanie analogowego sygnału o częstotliwości audio na analogowych magnetofonach w celu późniejszego odtworzenia;
(b) Digitalizacja analogowego sygnału o częstotliwości audio w celu zapisania danych na cyfrowej taśmie magnetycznej lub dyskach komputerowych. Do odtwarzania i analizy wykorzystuje się komputery.
(c) Wyeliminowanie etapu przetwarzania audio poprzez bezpośrednie cyfrowe przechwytywanie sygnału w antenie odbiorczej przy zachowaniu tej samej częstotliwości taktującej sygnału analogowego. Dane cyfrowe były rejestrowane na nośnikach cyfrowych.
(d) Digitalizacja sygnału w antenie odbiorczej z cyfrowo (komputerowo) sterowanymi czasami opóźnienia. Rejestrowane są dane cyfrowe. Usunięto wszystkie analogowe elementy układu ETS. Mówi się, że systemy takie wykorzystują cyfrową próbkowanie czasu równoważnego (DETS).

Główne zalety DETS są następujące

(a) Stabilność i wierność synchronizacji oraz amplitudy sygnału.
(b) Możliwość stosowania cyfrowych schematów kompensacji w celu zapewnienia liniowości i kalibracji podstawy czasowej. (c) Pozyskiwanie danych GPR na żądanie bez konieczności utrzymywania pracy zegara analogowego.
(d) Usunięcie analogowych stopni filtrujących w obwodach ETS części audio, które mogą powodować zakłócenia.
(e) Możliwość gromadzenia danych zsynchronizowanych przestrzennie (tj. dane są gromadzone w znanej lokalizacji, uruchamianej przez użytkownika lub elektroniczny system pozycjonowania). Nie ma potrzeby stosowania metody „gumowej taśmy” w celu wyeliminowania zmian prędkości trasy.
(f) Możliwość stosowania programowalnego nakładania w funkcji czasu opóźnienia GPR.
(g) Możliwość rejestrowania różnorodnych danych diagnostycznych wraz z każdym przebiegiem GPR.

Wszystkie systemy GPR firmy Sensors & Software wykorzystują technologię DETS w celu zapewnienia najwyższej możliwej jakości danych GPR.

Systemy GPR działające w dziedzinie częstotliwości i w dziedzinie czasu zasadniczo nie różnią się od siebie i w idealnym świecie dawałyby identyczne wyniki. Powodem istnienia dwóch różnych typów systemów są różne podejścia do rejestrowania szerokopasmowych sygnałów przejściowych w sytuacjach, gdy bezpośrednia rejestracja nie jest możliwa z przyczyn elektronicznych (przetworniki analogowo-cyfrowe nie są jeszcze wystarczająco szybkie dla większości zastosowań GPR). W rezultacie powstaje plątanina elektronicznego bełkotu, która dezorientuje osoby niebędące specjalistami w dziedzinie elektroniki.

W dziedzinie częstotliwości sygnały są emitowane jako fala sinusoidalna. Wyodrębnia się odpowiedź, gdy częstotliwość sinusoidy zmienia się w danym paśmie. Funkcję przenoszenia mierzy się za pomocą technik heterodynowania lub mieszania. Poprzez odpowiednią obróbkę sygnału (transformację Fouriera) uzyskuje się zależność między siłą echa a czasem opóźnienia. Te metody realizacji nazywane są radarami FM-CW i radarami o częstotliwości skokowej.

W dziedzinie czasu wszystkie częstotliwości są emitowane zasadniczo w tym samym czasie i interferują konstruktywnie, tworząc impulsy oraz dostarczając bezpośrednio informacje o relacji między siłą echa a opóźnieniem czasowym. Przechwytywanie sygnału odbywa się za pomocą detekcji synchronicznej. (Sygnał w dziedzinie częstotliwości można zsyntetyzować poprzez transformację Fouriera sygnału w dziedzinie czasu). Powszechnie stosowane nazwy systemów działających w dziedzinie czasu to radary impulsowe, pasma podstawowego oraz UWB.

Wszystkie rządy wprowadziły przepisy regulujące poziom emisji elektromagnetycznej, jaką może wytwarzać urządzenie elektroniczne. Celem tych przepisów jest zapewnienie, aby żadne urządzenie nie zakłócało działania innego urządzenia w sposób uniemożliwiający jego prawidłowe funkcjonowanie.

Firma Sensors & Software Inc. poddaje swoje produkty do obrazowania podpowierzchniowego — pulseEKKO, Noggin i Conquest — szeroko zakrojonym testom przeprowadzanym przez niezależne profesjonalne laboratoria badawcze i spełnia najnowsze przepisy dotyczące emisji obowiązujące w USA, Kanadzie, Unii Europejskiej oraz innych głównych jurysdykcjach.

Urządzenia GPR są uznawane za urządzenia UWB (ultra szerokopasmowe). Organy regulacyjne na całym świecie opracowują nowe przepisy dotyczące urządzeń UWB. Firma Sensors & Software Inc. utrzymuje ścisły kontakt z organami regulacyjnymi, aby wspierać opracowywanie norm i zapewnić zgodność wszystkich produktów z tymi normami. Należy na bieżąco śledzić link „Aktualności” na naszej stronie internetowej (www.sensoft.ca), aby uzyskać najnowsze informacje dotyczące norm.

Urządzenia elektroniczne nie zawsze są projektowane z myślą o odpowiedniej odporności na zakłócenia. Jeśli sprzęt GPR zostanie umieszczony w bliskim sąsiedztwie urządzenia elektronicznego, mogą wystąpić zakłócenia. Chociaż do tej pory nie odnotowano żadnych potwierdzonych przypadków zakłóceń, w przypadku zaobserwowania nietypowego zachowania pobliskich urządzeń należy sprawdzić, czy zakłócenia pojawiają się i ustępują po włączeniu lub wyłączeniu urządzenia GPR. W przypadku potwierdzenia zakłóceń należy zaprzestać korzystania z urządzenia GPR.

Zarejestruj swój produkt wygodnie przez formularz rejestracji online firmy Schonstedt.

Ponieważ podczas pracy przy urządzeniach elektrycznych lub przewodach należy zawsze zachować
ostrożność (słowo kluczowe: porażenie prądem), należy postawić na maksymalne bezpieczeństwo. W sytuacjach, w
których sprawdza się obecność napięcia, niezbędny jest profesjonalny tester napięcia. Urządzenie to
pomaga w wykrywaniu przewodów pod napięciem, uszkodzeń w
kablach, wadliwych żarówek w łańcuchach świetlnych itp.

Elektrycy powinni zawsze mieć przy sobie tester napięcia, ponieważ narzędzie to może im się przydać w codziennej pracy
.

Wyzwaniem, z którym często spotykamy się w krajach rozwijających się, jest brak podstawowej infrastruktury pomiarowej, która stanowi niezbędną podstawę efektywnego zarządzania stratami wody. Gminy często nie znają dokładnego przebiegu swoich sieci wodociągowych. Zwykle zużycie wody przez odbiorców nie jest opomiarowane. Brak pomiaru uniemożliwia ocenę strat wody na podstawowym poziomie i wymaga w pierwszej kolejności instalacji takiej infrastruktury. ZM Ultra może być doskonałym tymczasowym rozwiązaniem dla takich wymagających projektów.

Wysoki hałas otoczenia (nawet w nocy) to kolejne wyzwanie na gęsto zaludnionych obszarach. Rozwiązaniem może być nasz PipeMic, ponieważ sonda zbliża się bardzo blisko do wycieku. PipeMic może dawać dobre wyniki nawet w głośnym otoczeniu.

Chcemy zaoferować Państwu najlepsze i najszybsze rozwiązanie. Jeśli posiadają Państwo niesprawne urządzenie, prosimy o kontakt w celu omówienia dalszych kroków.

• Kamera: czyścić czystą wodą i środkiem dezynfekującym, obiektyw ściereczką niepozostawiającą włókien.
• Pchacz: po każdym użyciu oczyścić i zdezynfekować ściereczką zwilżoną środkiem dezynfekującym.
• Kontroler: obudowę czyścić łagodnym roztworem mydła, ekran ściereczką niepozostawiającą włókien.
• Złącza: O-ringi utrzymywać w czystości, nasmarowane smarem na bazie silikonu i nieuszkodzone; nie smarować styków sprężynowych (pogo pin) ani płytki pierścienia ślizgowego; nieużywane złącza zamykać nasadkami ochronnymi.
• Bęben: prowadnicę pchacza utrzymywać w czystości i regularnie sprawdzać pod kątem zużycia.

Do czyszczenia nie wolno używać węży wysokociśnieniowych; system przechowuje się w czystym i suchym miejscu.

Ten artykuł dotyczy precyzyjnych lokalizatorów RD8200 i RD7100.

Jeśli podczas aktualizacji oprogramowania lokalizatora wystąpią problemy, może to spowodować uszkodzenie oprogramowania, a lokalizator nie uruchomi się. Podświetlenie może się włączyć, ale ekran pozostanie pusty

Może się to zdarzyć na przykład w przypadku przypadkowego odłączenia kabla USB od lokalizatora lub wyłączenia urządzenia podczas aktualizacji oprogramowania.

W takiej sytuacji powinno być możliwe przełączenie lokalizatora w tryb odzyskiwania i ponowna aktualizacja oprogramowania.

Aby to zrobić, wykonaj następujące kroki:

1. Uruchom RD Manager Online
2. Podłącz kabel USB do lokalizatora
3.  Naciśnij i przytrzymaj klawisz strzałki w dół oraz klawisz funkcyjny, a następnie włącz lokalizator za pomocą przycisku zasilania.

1. Lokalizator uruchomi się w trybie odzyskiwania COMM2, a program RD Manager Online zidentyfikuje urządzenie

1. Postępuj zgodnie z instrukcjami zawartymi w tym artykule, aby przeprowadzić aktualizację oprogramowania lokalizatora

Aby sprawdzić, jaką wersję oprogramowania posiada Twój precyzyjny lokalizator, przytrzymaj klawisz na klawiaturze podczas włączania urządzenia.

 Na wyświetlaczu automatycznie pojawią się kolejno następujące informacje: typ modelu i wersja oprogramowania

W razie potrzeby można zaktualizować lokalizator precyzyjny do najnowszej wersji oprogramowania, instalując i korzystając z programu RD Manager dla komputerów PC. Program ten można pobrać, odwiedzając stronę internetową RD Manager dla komputerów PC lub, jeśli link nie działa, kopiując i wklejając poniższy adres URL do przeglądarki internetowej:

www.radiodetection.com/rdmanager

Aby korzystać z programu RD Manager for PC, potrzebny jest komputer z systemem Windows 10 w wersji 64-bitowej.

Więcej informacji na temat instalacji i korzystania z programu RD Manager w celu aktualizacji oprogramowania lokalizatora można znaleźć w sekcji pomocy technicznej programu RD Manager.

Aby sprawdzić, jaka wersja oprogramowania jest zainstalowana w urządzeniu C.A.T4, należy nacisnąć spust i przycisk głębokości podczas uruchamiania urządzenia C.A.T4 (gdy na wyświetlaczu widoczne są wszystkie ikony). Należy zwolnić przycisk głębokości, gdy po lewej stronie wyświetlacza pojawi się litera „C”.

Wyświetlacz automatycznie przełączy się kolejno na następujące informacje: numer konfiguracji „C”, wersja oprogramowania „S” oraz data wygaśnięcia kalibracji w formacie dzień „D”, miesiąc „M”, rok „Y”.

W razie potrzeby można zaktualizować lokalizator C.A.T4 do najnowszej wersji oprogramowania, instalując i korzystając z programu C.A.T Manager dla komputerów PC. Program ten można pobrać, odwiedzając stronę internetową C.A.T Manager dla komputerów PC lub, jeśli link nie działa, kopiując i wklejając poniższy adres URL do przeglądarki internetowej:

https://www.radiodetection.com/products/cable-avoidance/cat4-and-genny4-range 

Aby korzystać z programu C.A.T Manager for PC, potrzebny jest komputer z systemem operacyjnym Windows XP lub nowszym. Więcej informacji można znaleźć w instrukcji obsługi programu C.A.T Manager for PC.

Błąd ten jest zazwyczaj związany z „układem zegara czasu rzeczywistego” w lokalizatorze.  Wszystkie lokalizatory z funkcją rejestracji danych są wyposażone w wbudowaną baterię, która zasila ten obwód, gdy lokalizator jest wyłączony, dzięki czemu zegar daty i czasu nadal działa poprawnie, nawet gdy urządzenie jest wyłączone. Zazwyczaj bateria ta powinna wystarczyć na 3 do 5 lat, w zależności od intensywności użytkowania, warunków środowiskowych itp.

Jeśli poziom naładowania baterii zegara czasu rzeczywistego spadnie poniżej określonego poziomu, lokalizator wykryje to i wyświetli komunikat „err 150” po włączeniu zasilania. Nie wpłynie to negatywnie na wydajność ani działanie lokalizatora, ale informacje o dacie i godzinie w zapisanych rejestrach danych będą nieprawidłowe.

Należy pamiętać, że baterię czasu rzeczywistego może wymienić wyłącznie serwis firmy Radiodetection lub autoryzowane centrum serwisowe Radiodetection.

Płozy centrują kamerę w rurze i chronią ją przed uszkodzeniem. Jeśli kamera nie znajduje się w osi rury, nagrania i zdjęcia mogą być zniekształcone, a poziom wody lub deformacje błędnie oszacowane; dlatego zaleca się stosowanie płóz wszędzie tam, gdzie to możliwe, i to dwóch, aby kamera pozostawała w poziomie.

Uniwersalny zestaw płóz obejmuje rury o średnicy od 50 do 150 mm i pasuje do kamer 25 mm i 50 mm, sondy SolidSonde, sond FlexiSonde 25 mm i 35 mm oraz złącza sprężynowego Universal Flexi. Dla kamery 50 mm dostępne są dodatkowo płozy W do rur o średnicy do 225 mm.

Lina ma na obu końcach wplecione pętle. Do poziomego wciągania kabli zaleca się umieszczenie między liną a pończochą kablową krętlika łączącego z kompensacją skrętu: wyrównuje on skręcanie między kablem a liną, zmniejsza opór tarcia i chroni kabel oraz system wciągający.

Gwinty (W = gwint wewnętrzny, Z = gwint zewnętrzny):

• NanoSonde VMS3-33: 2 × M2 (W) do amortyzatora, żagla i kalibru
• NanoSonde MPL4-33: M3,5 (W)
• MicroSonde MPL6-33 i VMS6-33: M5 (W)
• MicroSonde MPL7-33 i MiniSonde MPL9-33: M5 (W) lub M6 (W), zależnie od zastosowanej komory baterii
• Sondy PL18-33, PL18-33R i PL18-05: M6 (W), M10 (Z) i M12 (W)
• MegaSonde PL42-05: M12 (W)

Akcesoria do linki wypychowej:

• Przegub sprężynowy FM55 (V14805): M5 (Z) do sondy, M5 (W) do linki; FM56 (V14800): M5 (Z) do sondy, M6 (W) do linki. Zalecane do MPL6-33, VMS6-33 i MPL7-33; z MPL9-33 możliwe, ale niezalecane.
• PL18-FM (V14194): elastyczne mocowanie zastępujące komorę baterii sond PL18, z M12 (W) i M6 (W) do linki; nie pasuje do PL42-05.
• PL-MSA5 (V14057): adapter z M12 (Z) do sondy oraz M10 (W) i M5 (W) do linki; przeznaczony do PL18-33, PL18-33R, PL18-05 i PL42-05. PL-MSA6 (V14058): M12 (Z) i M6 (W).

P354 to crawler bez funkcji skrętu z jednym silnikiem (5,4 kg), a P356 to crawler skrętny z dwoma silnikami (14,3 kg). Do inspekcji z kamerą w osi rury nadają się m.in. następujące konfiguracje:

Małe koła mają średnicę 62 mm, a średnie 110 mm; dla rur powyżej 375 mm w P356 stosuje się opony pneumatyczne 177 mm. W miarę możliwości należy stosować większe i podwójnie montowane koła; do rur śliskich lub po renowacji (relining) przewidziane są koła ścierne.

Wciągarka EDER WINCH 400 (PW400) wymaga syntetycznej liny pociągowej o średnicy od 8 do 10 mm. Lina RUNPOTEC ma średnicę 12 mm, a więc wykracza poza tę specyfikację. Odpowiednim systemem ciągnącym dla liny RUNPOTEC jest wciągarka kabestanowa CW 800 E.

Lina pociągowa nie wchodzi w zakres dostawy. Dla EDER WINCH 400 (PW400) wymagana jest lina syntetyczna o średnicy od 8 do 10 mm i dowolnej długości; jej wytrzymałość na rozciąganie przy ciągnięciu po ziemi musi wynosić co najmniej dwukrotność siły ciągnięcia. Należy też przestrzegać typu liny podanego na tabliczce znamionowej.

Maksymalną siłę ciągnięcia można w pewnych przypadkach osiągnąć tylko z oryginalną liną. Jako akcesorium dostępna jest lina z kauszą, Ø 9,5 mm, obciążenie niszczące 3600 daN, o długości 50 lub 100 m.

Odbiornik musi pracować na tej samej częstotliwości co sonda: 33 kHz (32 768 Hz) lub 512 Hz. Do lokalizacji sond nadaje się większość profesjonalnych lokalizatorów kabli.

W kompaktowym lokalizatorze VESALA CL43 decyduje antena:

• Sondy 33 kHz: antena prętowa SA43 (zasięg do 10 m) lub antena zbliżeniowa LA43 (dla sond do 2 m; do większych sond i dokładnej lokalizacji w odsłoniętych rurach)
• Sondy 512 Hz PL18-05 i PL42-05: antena prętowa SA05 (do 10 m)

Przed użyciem należy sprawdzić sondę i odbiornik razem na przewidzianej odległości.

Obie dźwignie na kółkach są przeznaczone do obciążenia 600 kg; pokrywę podnosi się, naciskając dźwignię w dół. Przewidziane są następujące połączenia:

• Podnośniki magnetyczne CL10 lub CL11 (APS80 i APS90), XT4 NANO przez trzpień w uchwycie (APS80 i APS90), XT10 i XT11 (APS90)
• Dwa CL10 połączone równolegle mostkiem łączącym (Ponticello) – do ciężkich pokryw lub przy małej powierzchni styku magnesu (APS80 i APS90)
• Magnesy stałe PM400 lub PM500 do bardzo ciężkich pokryw (APS80 i APS90)
• Zestaw haków mechanicznych (cztery zaciski skrzydełkowe, jeden zacisk hakowy) i belka poprzeczna BT95 z rozstawem szczelin od 400 do 920 mm do otwierania mechanicznego (APS80 i APS90)

APS80 to lżejsza, uproszczona wersja APS90.

W przypadku SC39 mikrorurkę wsuwa się na ok. 6 cm do przyłącza i zabezpiecza śrubą zaciskową; łapacz stawia się na stabilnej powierzchni lub mocuje przez otwór mocujący.

Wszystkie trzy walizki służą do oznaczania wilgotności związanych materiałów budowlanych i innych materiałów metodą karbidową bezpośrednio na obiekcie; zakres pomiaru jest taki sam: 0,30 do 7,5 % CM na manometrze oraz 0,14 do 22,9 % CM według tabeli przeliczeniowej. Wspólne są m.in. butla ciśnieniowa z pokrywą i manometrem Premium, waga elektroniczna i walizka transportowa P.

• CM-B Standard: wyposażenie podstawowe bez minutnika cyfrowego, z 2 ampułkami wody testowej.
• CM-B Pro: dodatkowo minutnik cyfrowy do rejestrowania czasu podczas pomiaru.
• CM-P Pro: dodatkowo minutnik cyfrowy, tłuczek ręczny do rozdrabniania próbki bezpośrednio w butli ciśnieniowej, 5 zamiast 2 ampułek wody testowej oraz Hydromette Compact B evo-100 do nieniszczącego badania wstępnego większych powierzchni.

Aktualizacje oprogramowania można wgrać do kamery wyłącznie w ramach serwisu. Jako oficjalne centrum napraw i serwisu chętnie zajmiemy się tym za Państwa. Zarejestruj swoją kamerę bezpośrednio przez nasze zgłoszenie serwisowe online lub skontaktuj się z nami przez kontakt@semperdeal.com.

Kamera akustyczna lokalizuje źródła dźwięku i przedstawia je w postaci obrazu. Pomaga w przemyśle wykrywać nieszczelności gazowe, wycieki sprężonego powietrza, wyładowania niezupełne, nietypowe odgłosy mechaniczne i inne sygnały akustyczne świadczące o usterkach.

Tak. Wyładowania niezupełne wytwarzają dźwięk słyszalny i ultradźwięki. Kamera akustyczna uwidacznia miejsce wyładowania, na przykład w stacjach elektroenergetycznych, w rozdzielnicach i na transformatorach.

Klasyczny ultradźwiękowy wykrywacz nieszczelności podaje zwykle tylko natężenie dźwięku lub sygnał dźwiękowy. Kamera akustyczna tworzy za pomocą matrycy mikrofonów obraz źródła dźwięku, dzięki czemu łatwiej zlokalizować usterkę i udokumentować wyniki inspekcji.

Tak. Gaz wydostający się pod ciśnieniem zwykle wytwarza ultradźwięki. Kamera akustyczna rejestruje ten sygnał i pokazuje miejsce nieszczelności na obrazie, co przyspiesza znalezienie źródła.

• Czas pracy: ok. 4 do 6 godzin w zależności od sposobu użytkowania (np. nagrywania i odtwarzania, jasności ekranu i Wi-Fi); przy samym podglądzie do 7,5 godziny, przy ciągłym nagrywaniu do 5 godzin. W P550c akumulator wystarcza tylko do pracy z pchaczem.
• Ładowanie: przed pierwszym użyciem naładować do pełna, wyłącznie ładowarkami Pearpoint (ładowarka sieciowa lub kabel do ładowania w samochodzie); pełne ładowanie trwa 4 do 6 godzin. Zalecane jest ładowanie w temperaturze od 10 do 40 °C i utrzymywanie poziomu naładowania w miarę możliwości między 10 a 90 %.
• W pojeździe: 60 minut ładowania z gniazda samochodowego przy wyłączonym kontrolerze przywraca do 25 % naładowania.
• Żywotność: przy typowym ciągłym użytkowaniu ok. dwóch lat; akumulatora nie wolno wymieniać samodzielnie, wymianę przeprowadza dział wsparcia technicznego Pearpoint.

Kreska oznacza, że miernik nie obsługuje danego pomiaru: HB 30 i BL E 2 nie mierzą wilgotności powietrza, a UNI 1 i UNI 2 nie mierzą wilgotności drewna. UNI 1 i UNI 2 są pomyślane jako uzupełnienie miernika wilgotności drewna. B 55 BL, OT 100 BL, ET 10 BL i TT 40 BL podłącza się do BL E 2 przez kabel adapterowy AK 2.

RD8200SG paruje się bezpośrednio w aplikacji przez Bluetooth Low Energy (BLE), i to dwukrotnie: w wyborze GPS oraz w wyborze lokalizatora (Locator), za każdym razem wybierając pozycję RD8200SG. Na Androidzie parowanie odbywa się przez ustawienia, opcję „NMEA Bluetooth device” i „Device Connections”, a na iOS przez „Enhanced BT/BLE Connections”; należy przy tym poprawnie ustawić wysokość tyczki.

Zielona ikona Bluetooth potwierdza połączenie. Następnie uruchamia się połączenie NTRIP, wybiera klasę obiektów, a każdy pomiar przesyła do aplikacji przyciskiem Survey Measurement na RD8200SG.

• FlexiSonde: elastyczna sonda montowana między pchaczem a kamerą; ułatwia pokonywanie kolan rur. W bębnach instalatorskich P541/P341 jest wbudowana na stałe.
• SolidSonde: sztywna sonda, która dodatkowo usztywnia głowicę kamery; jest przewidziana do inspekcji na długich odcinkach wpychania. Można ją łączyć ze złączem sprężynowym Universal Flexi.
• Złącze sprężynowe Universal Flexi: elastyczne połączenie sprężynowe, dzięki któremu kamera i pchacz pokonują ciasne kolana; w systemie instalatorskim nie jest potrzebne.

Wszystkie trzy elementy montuje się między gniazdem przyłączeniowym pchacza a kamerą. Ponieważ styki elektryczne są przy tym odsłonięte, montaż powinien odbywać się wyłącznie w suchym i czystym otoczeniu.

Wszystkie cztery modele rejestrują dźwięk w zakresie od 2 do 100 kHz przy odległości roboczej od 0,3 do 200 m i są przeznaczone do lokalizowania wyładowań niezupełnych oraz nieszczelności gazowych. Różnią się następująco:

Moduł termowizyjny modeli 270P i 271P mierzy temperatury od −20 do 550 °C.

Dla osprzętu do podnoszenia Volta obowiązują następujące współczynniki bezpieczeństwa:

• Zawiesia linowe: 5 : 1
• Zawiesia łańcuchowe: 4 : 1
• Osprzęt do podnoszenia, np. ogniwa zbiorcze, szekle i haki: 5 : 1

Dopuszczalne obciążenie robocze (W.L.L.) jest podane w daN; 1 daN odpowiada 10 N, czyli około 1 kg.

Zawsze od najkrótszej dostępnej szerokości impulsu, ponieważ uszkodzenie może znajdować się bardzo blisko. Przebieg przeszukuje się za pomocą zakresu (zoomu) i wzmocnienia; jeśli uszkodzenie nie zostanie znalezione, przełącza się na kolejną, większą szerokość impulsu i ponawia pomiar aż do jego zlokalizowania. Szersze impulsy niosą więcej energii i dlatego docierają dalej w głąb kabla, a większe wzmocnienie pionowe uwidacznia także mniejsze odbicia.

• Końcówki elektrody wbijać w poprzek włókien; mierniki wilgotności drewna GANN opierają się na tym kierunku pomiaru. Wzdłuż włókien miernik wskazuje zawyżone wartości, przy wilgotności drewna ok. 20 % o ok. 2 punkty procentowe.
• Aby określić wilgotność średnią, mierzyć na głębokości od 1/4 do 1/3 grubości drewna; końcówki 16 i 23 mm dostarczane z M 20 są przeznaczone do drewna o grubości odpowiednio 30 do 40 mm i 50 do 65 mm.
• Ustawić grupę gatunków drewna 2 lub 3 zgodnie z dołączoną tabelą gatunków drewna.
• Wskazanie dotyczy temperatury drewna 20 °C: zimniejsze drewno daje zaniżone, a cieplejsze zawyżone wartości, które koryguje się za pomocą tabeli korekcyjnej z instrukcji obsługi.
• Powyżej punktu nasycenia włókien, od ok. 30 % wilgotności drewna, dokładność pomiaru maleje.

Do pokryw, których magnes nie chwyta – np. pokrytych asfaltem, niemetalowych lub z zamknięciem – dostępne są funkcje dźwigni mechanicznej:

• XT1 NANO i XT1 NANO ERGO: górny uchwyt służy jako hak zaczepiany w szczelinach pokrywy.
• XT5: dźwignia hakowa na końcu uchwytu do mechanicznego podnoszenia.
• LB5: uchwyt w kształcie litery T służy jako dźwignia lub hak do podnoszenia.
• Dźwignie do pokryw LB2, LB4 i LB8 zaczepia się w szczelinach pokrywy, a LB7 wsuwa się płaskimi końcówkami w szczelinę między pokrywą a ramą; w LB2 hak wkłada się i obraca o 90°, a duże pokrywy można otwierać dwoma LB2.
• Zestaw haków mechanicznych z dźwigniami na kółkach APS80 lub APS90, gdy nie można użyć podnośnika magnetycznego.

Do okrągłych pokryw z żeliwną ramą wypełnienia lub z powierzchnią z asfaltu, kamienia albo betonu z centralnym metalowym krążkiem nadaje się CL11 z zakrzywioną podstawą magnetyczną.

Bębny różnią się przede wszystkim długością i średnicą pchacza:

Bęben instalatorski to szczególnie elastyczna wersja z na stałe wbudowaną sondą. Pchacz o długości 30 m nadaje się do instalacji domowych i mniejszych instalacji komercyjnych, a pchacz 150 m do zastosowań specjalistycznych. Używany typ bębna należy wybrać w kontrolerze i skalibrować przy całkowicie nawiniętym pchaczu, w przeciwnym razie pomiar odległości będzie niedokładny.

Jastrych cementowy jest ciemniejszy i bardziej gruboziarnisty, natomiast jastrych anhydrytowy (siarczanowo-wapniowy) jest jaśniejszy i drobniejszy.

Dla systemów kamer przesuwnych P540c dostępna jest sonda FlexiSonde o częstotliwości do wyboru 512 Hz lub 640 Hz; sonda jest montowana między pchaczem a głowicą kamery. Crawlery P354 i P356 mają wbudowaną sondę, której częstotliwość (512 Hz, 640 Hz, 8 kHz lub 33 kHz) wybiera się w kontrolerze; głębokość wykrywania wynosi do 3 m.

Lokalizację przeprowadza się lokalizatorem kabli i rur firmy Radiodetection, np. RD7200, ustawionym na częstotliwość sondy. Licznik odległości systemu podaje jedynie wartość szacunkową; istotne miejsca, zwłaszcza przed rozpoczęciem robót budowlanych, należy dokładnie wyznaczyć za pomocą sondy i lokalizatora.

XRS9012 ma 10 poziomów czułości; najwyższe, bardzo czułe poziomy pozwalają szybciej znaleźć podejrzane obszary. Decyzję o wykopie należy jednak podejmować dopiero wtedy, gdy nieszczelność da się potwierdzić także na poziomie 5 lub niższym. Jeśli sygnał jest zbyt słaby, należy poczekać, aż stężenie gazu wzrośnie, albo wykonać kilka otworów, aby uzyskać silniejszy sygnał. Kopać należy tylko przy sygnałach, które dają się wielokrotnie powtórzyć.

Każdemu krętlikowi antyskrętnemu przypisano średnicę liny i obciążenie niszczące. Podane wartości są wartościami obciążenia niszczącego.

Wartość VOP zależy od dielektryka kabla i zmienia się wraz z temperaturą, wiekiem i wilgotnością; nawet w nowych kablach rozrzut może sięgać ±3%. Wartość podaje producent kabla albo wyznacza się ją na kablu o znanej długości:

1. Zmierzyć kabel o znanej długości – im dłuższy kabel, tym dokładniejszy wynik.
2. Ustawić kursory na impulsie wyjściowym i na odbiciu od końca kabla.
3. Zmieniać wartość VOP, aż odległość między kursorami będzie równa znanej długości.

Aby dokładnie zlokalizować uszkodzenie, zaleca się pomiar z obu końców kabla do miejsca uszkodzenia: jeśli suma obu odległości jest większa od długości kabla, należy zmniejszyć VOP, a jeśli mniejsza – zwiększyć.

Kurz z obudowy i złączy usuwa się niestrzępiącą się ściereczką; na wilgotno czyści się tylko lekko zwilżoną ściereczką, przy wyłączonym przyrządzie i odłączonej ładowarce. Agresywne środki chemiczne i środki ścierne mogą uszkodzić folię panelu przedniego. Przyrząd i akcesoria należy regularnie sprawdzać pod kątem uszkodzeń, zużycia i brakujących części, a przy pracy w trudnym, zapylonym lub mokrym otoczeniu – po każdym użyciu; przewody pomiarowe z uszkodzoną izolacją albo wygiętymi lub złamanymi zaciskami należy wymienić. Przyrząd nie zawiera części, które użytkownik mógłby sam serwisować.

Dokładny pomiar w układach wielowarstwowych jest trudny, ponieważ zastosowane materiały mają różne gęstości objętościowe. Możliwe są jednak pomiary porównawcze.

RD8200SG jest gotowy do parowania przez BLE od wersji oprogramowania sprzętowego 6.1.7. Na urządzeniu można to sprawdzić i ustawić następująco:

• Menu INFO: rewizja (Rev) co najmniej 007, wersja (Ver) co najmniej 6001; dodatkowo musi być dostępne menu PHONE.
• Menu PHONE: na Androidzie wybrać BLE; na iOS BLE jest jedyną opcją i jest już ustawione.
• Menu SMLOG: protokół (PROT) ustawiony na ASCII 2, port komunikacyjny (COM) na ON.
• Ponadto: SMLOG → PROT → ASCII → GPS+ na YES oraz GPS → RTK na ON.

Starsze urządzenia należy zaktualizować do najnowszego oprogramowania sprzętowego zgodnie z instrukcjami Radiodetection.

Obowiązują następujące wartości orientacyjne na m³ wody z płukania, w zależności od zmierzonej wartości pH:

Są to wyłącznie wartości orientacyjne. Decydujący jest pomiar dołączonym papierkiem wskaźnikowym: neutralizator dodaje się tak długo, aż zostanie osiągnięta wartość pH wody pitnej (zwykle od 6,8 do 7,8).

Prędkość propagacji można podać jako V/2 (45–150 m/µs) albo jako VOP (30–99%). Najprościej wybrać typ kabla z biblioteki kabli, zawierającej typy standardowe i zdefiniowane przez użytkownika, oraz ustawić zakres obejmujący długość kabla: przyrząd sam ustawi wtedy V/2, wzmocnienie, szerokość impulsu i kompensację tłumienia zależną od odległości. Na własne wartości prędkości propagacji przewidziano 10 miejsc w pamięci, na parametry kabli standardowych 30; przyrząd potrafi też automatycznie obliczyć prędkość propagacji.

Procedura:

1. Ustalić położenie, średnicę i długość rury, opróżnić ją i odciąć badany odcinek.
2. Wprowadzić gaz znacznikowy pod niskim ciśnieniem (0,5–1 bar) z jednego końca i wypuścić go drugim końcem; pomiarem na dalszym końcu sprawdzić, czy gaz dotarł na całą długość.
3. Odczekać, aż gaz z nieszczelności wydostanie się na powierzchnię.
4. Przejść wzdłuż rury z XRS9012 i przedłużką sondy ręcznej, zatrzymując się mniej więcej co 50 cm, aby pobrać nową próbkę; sygnał dźwiękowy i diody LED prowadzą do miejsca wycieku, zwykle z dokładnością ±1 m.

Metoda nadaje się do rurociągów rozdzielczych i przyłączy o średnicy do 30 cm; w rurociągach czynnych napełnianie trwa dłużej, a sygnał na powierzchni pojawia się z opóźnieniem.

Odpowiednie są trzy bezpośrednie sposoby połączenia:

• Bluetooth (tylko na Androidzie)
• połączenie sieciowe przez TCP lub UDP (Android i iOS)
• w przypadku odbiorników Trimble aplikacja Trimble Mobile Manager (Android i iOS)

Dopiero gdy żaden z tych sposobów nie jest możliwy, należy użyć symulowanej lokalizacji systemu (mock location); nie wszystkie dane z odbiornika są wtedy przekazywane. Odbiornik musi wysyłać dane w formacie NMEA; poprawki NTRIP zapewniające dokładność centymetrową często dostarczają aplikacje producentów odbiorników. Wysokość anteny wprowadza się w ustawieniach GPS aplikacji, a dokumentacja Mergin Maps zawiera listę urządzeń, o których wiadomo, że działają dobrze.

Sole zwykle obecne w murze zmieniają wyniki pomiaru tylko nieznacznie. Widoczne zasolenia na powierzchni zawyżają natomiast odczyty, dlatego przed pomiarem należy je w miarę możliwości usunąć szczotką.

Osprzęt do układania kabli jest przeznaczony do następujących miejsc:

• Odcinki proste: rolki kablowe do prostoliniowego układania kabli, zależnie od typu do kabli o średnicy do 60–260 mm.
• Łuki: rolki narożne, zależnie od typu do kabli o średnicy do 100–280 mm.
• Studnie: łuki wprowadzające do studni do kabli do ø 160 mm, rolki kablowe i łuki ochronne na krawędź studni oraz urządzenia do wprowadzania kabli i lin do kabli do ø 100 mm.
• Kanały kablowe: prowadnice kablowe z rolkami ochronnymi.
• Wejście do rury: tuleje i prowadnice wprowadzające prowadzą i chronią kabel lub linę ciągnącą; wersje z mechanizmem rozporowym mocuje się w rurze.
• Rozwijanie z bębna: stojaki rolkowe prowadzące i rozwijające do kabli i rur osłonowych.

W razie błędu XRS9012 emituje pulsujący sygnał alarmowy, a lampka ON miga na czerwono. Przyczynę wskazują świecące diody LED:

• LED 1 i LED 4 jednocześnie: najprawdopodobniej kabel lub sonda nie są podłączone.
• Tylko LED 1, 2, 3 lub 4: najprawdopodobniej uszkodzony jest kabel lub czujnik (LED 1 i 2 sygnalizują zbyt niską lub zbyt wysoką temperaturę czujnika, LED 3 i 4 – zbyt niskie lub zbyt wysokie napięcie czujnika).
• LED 8: napięcie akumulatora spadło poniżej 5,0 V i przyrząd trzeba naładować.

Sonda ręczna H21 jest standardowym wyposażeniem XRS9012: czujnik znajduje się na jej końcówce; podłącza się ją kablem sondy C21 o długości 3, 6 lub 9 m. Dla trybu MAX, w którym porównuje się stężenie gazu w kilku punktach pomiarowych, sonda H21 nadaje się do pomiarów pod pokrywami studzienek, a sonda powierzchniowa 8612 do pomiarów na pokrywach studzienek i twardych nawierzchniach.

Tryb SEARCH służy do dokładnego wskazania miejsca nieszczelności: wysokość tonu rośnie w miarę zbliżania się do nieszczelności i maleje przy oddalaniu się. Tryb MAX porównuje stężenie gazu w kilku punktach, np. pod pokrywami studzienek, i pomaga we wstępnej lokalizacji, gdy dłuższy odcinek został napełniony gazem znacznikowym. Należy przyłożyć sondę i nacisnąć MAX; przyrząd mierzy przez 10 sekund, a następnie pokazuje wynik. Aby wyniki były porównywalne, sondę trzeba w każdym punkcie przykładać w ten sam sposób, a czułość można zmieniać tylko w trybie SEARCH.

Tak. QGIS umożliwia kartowanie w terenie z podłączonym odbiornikiem GPS/GNSS za pomocą paska narzędzi GPS: punkty powstają w bieżącej pozycji, a linie i poligony z zarejestrowanego śladu.

• Odbiornik Bluetooth najpierw paruje się z komputerem, a następnie łączy przez przypisany mu port COM; w systemie Linux możliwe jest także połączenie przez gpsd.
• Wszystkie odbierane pozycje wraz z prędkością, kierunkiem, wysokością i dokładnością można zapisywać do pliku GeoPackage lub SpatiaLite, a surowe dane NMEA do pliku tekstowego.
• Panel informacji GPS pokazuje m.in. HDOP, VDOP i PDOP oraz dokładność poziomą i pionową w metrach.

Metoda CM jest procesem mechaniczno-chemicznym, którego dokładność zależy przede wszystkim od prawidłowego pobrania próbki z całego przekroju, niewielkiej utraty wilgoci podczas przygotowania próbki oraz szczelnego układu ciśnieniowego.

• Wodą testową (ampułki po 0,7 ml) sprawdza się szczelność butli ciśnieniowej i sprawność manometru.
• Tłuczek ręczny rozdrabnia próbkę bezpośrednio w butli ciśnieniowej; odbywa się to bez utraty wilgoci próbki. Wchodzi on w skład CM-P Pro i pasuje także do CM-B Pro.
• Urządzenia pracują z małą ilością próbki, np. 20 lub 50 g; w walizce jest waga elektroniczna do 500 g o rozdzielczości 0,1 g.
• Przed pomiarem usunąć naklejkę z każdej ampułki z węglikiem wapnia; nieusunięta naklejka może wpłynąć na wynik pomiaru.

Zależy to w dużym stopniu od rodzaju gruntu, nawierzchni i głębokości rury. Wartości orientacyjne:

Rzeczywiste czasy mogą znacznie odbiegać w zależności od warunków gruntowych i stanu rurociągu.

Bęben z napędem ma wbudowany zasilacz, a bęben ręczny jest zasilany przez osobny zasilacz (PSU); bęben z napędem i zasilacz pracują przy 110 do 240 V, 50 do 60 Hz i 1,2 kVA. Akumulator kontrolera P550c wystarcza tylko do pracy z pchaczem; bębny z pchaczem podłącza się bezpośrednio do bębna z napędem lub do zasilacza.

• Agregaty prądotwórcze i przetwornice muszą dawać napięcie o przebiegu sinusoidalnym; przetwornice o przebiegu quasi-sinusoidalnym nie są zalecane.
• Przy pracy z agregatem przed jego uruchomieniem i przed wyłączeniem należy wyłączyć wszystkie odbiorniki, w tym P550c, i włączać je dopiero wtedy, gdy agregat pracuje stabilnie.

Oba przyrządy mają do wykrywania luźnych styków i uszkodzeń sporadycznych tryb długotrwały LONG TIME. Ponadto bieżący przebieg można wyświetlić razem z przebiegiem zapisanym w pamięci albo jako różnicę między nimi.

• Stal ocynkowana: materiał standardowy, odpowiedni do wszystkich rodzajów instalacji.
• Stal nierdzewna: do zastosowań w przemyśle petrochemicznym, w przemyśle spożywczym i pod wodą.
• Nylon, Kevlar® lub Dyneema®: gdy wymagane są pończochy nieprzewodzące lub antymagnetyczne; są lekkie, a część z nich osiąga wysokie obciążenie niszczące.

Pończochy stalowe są plecione ze splotek złożonych z 7, 19, 49 lub 133 pojedynczych drutów; dobór splotek zależy od właściwości trzymania, wymaganego obciążenia niszczącego i przewidzianego zastosowania.

Funkcja AUTO SEARCH ustawia kursor 3 na największym niedopasowaniu impedancji na przebiegu i powiększa ten fragment. Jeśli dalszy koniec kabla jest odłączony od reszty sieci, największym odbiciem jest koniec kabla i tam przeskakuje kursor. Jeśli kabel pozostaje podłączony, kursor trafia na największe niedopasowanie wzdłuż linii.

Obowiązują następujące wartości orientacyjne na m³ wody z płukania, w zależności od zmierzonej wartości pH:

Są to wyłącznie wartości orientacyjne. Decydujący jest pomiar dołączonym papierkiem wskaźnikowym: neutralizator dodaje się tak długo, aż zostanie osiągnięta wartość pH wody pitnej (zwykle od 6,8 do 7,8).

Elektrody podłącza się do UNI 2, HB 30 lub BL E 2 przewodem pomiarowym MK 8.

Bez nawiercenia i masy kontaktowej miernik może w twardych materiałach wskazywać wyraźnie zaniżone wartości. Materiałów izolacyjnych nie należy przebijać na wylot, ponieważ leżący pod nimi, zwykle już zawilgocony materiał budowlany może dać błędny wynik.

PW400 ma silnik dwusuwowy (Active) i jest zasilana specjalnym paliwem; odpowiednie są mieszanki benzynowe Lubimix, Oest Oecomix 2T, Stihl Motomix i Aspen 2T.

• Przed zmianą rodzaju mieszanki należy pozwolić silnikowi pracować, aż zbiornik się opróżni i silnik zgaśnie.
• Zbiornik (1,1 l) napełniać maksymalnie do trzech czwartych, a mieszanką przed każdym użyciem energicznie wstrząsnąć.
• Przed dłuższym przechowywaniem opróżnić zbiornik w ten sam sposób.

1. Lokalizacja przybliżona: trzymać CL43 pod kątem ok. 45°, przesuwać w lewo i w prawo i iść w kierunku silniejszego sygnału (dokładność ok. 1 m).
2. Położenie wzdłużne: trzymać urządzenie pionowo i znaleźć linię minimum sygnału, która przebiega poprzecznie do rury; zaznaczyć ją na ziemi.
3. Położenie poprzeczne: trzymać urządzenie poziomo pod kątem prostym do linii minimum i wzdłuż tej linii szukać maksimum sygnału – tam znajduje się sonda.
4. Głębokość: nadal trzymając urządzenie poziomo i pod kątem prostym do linii minimum, przesuwać je w kierunku czubka sondy, aż pojawi się drugie minimum. Głębokość = odległość między oboma minimami × 1,4.

Jeśli sonda leży obok zakłócającego kabla, rury lub szyny, należy obrócić antenę prętową równolegle do źródła zakłóceń i zbliżać się w tej pozycji do sondy, aż pojawi się maksimum sygnału.

Każda sonda mieści jedną baterię (MegaSonde PL42-05: osiem ogniw). Czasy pracy dotyczą temperatury +20 °C; niższe temperatury je skracają.

Opakowania po 10 sztuk V14007 (BR211), V14027 (BR425) i V14047 (BR535) są dopasowane do tych sond; czas pracy pod obciążeniem w temperaturze 0 °C spada do 2 h (BR211, BR535) lub 6 h (BR425). Sonda zaczyna nadawać, gdy zostanie włożona bateria; wyłącza się ją, wyjmując baterię po użyciu. W MPL6-33, VMS6-33, MPL7-33, MPL9-33 i sondach PL migająca dioda LED sygnalizuje pracę; gdy zgaśnie, należy wymienić baterię.

• Krętlik antyskrętny z przegubem kompensacyjnym: montuje się go między liną wyciągarki a pończochą kablową; kompensuje skręcanie powstające podczas ciągnięcia. Dostępny jest także z przegubem kulowym.
• Sztywny łącznik linowy: łączy linę wyciągarki z liną ciągnącą z tworzywa sztucznego lub z ocynkowanej liny plecionej. Jest tak skonstruowany, że może przechodzić przez rowkowe koła wyciągarek kabestanowych.

Do pokryw zablokowanych przez rdzę, osady, lód lub długi przestój nadają się następujące narzędzia:

• ES1 (ściągacz śrubowy): odpowiedni zacisk ITALIFTERS zaczepia się w szczelinie pokrywy; obrót śruby zgodnie z ruchem wskazówek zegara wytwarza dużą siłę skierowaną w górę, która kruszy osady i unosi pokrywę o pierwsze milimetry. Zastępuje to uderzanie młotkiem.
• MZ120 (młot przesuwny): hartowany stożkowy grot wbija się między ramę a pokrywę i rozsadza osady; pracuje się w pozycji stojącej. Służy też do przecinania warstwy asfaltu, odblokowania zamknięcia i jako dźwignia.
• T3 POLYTOOL: trzy końcówki do czyszczenia i wyskrobywania szczelin, zwalniania zamka obrotowego oraz jako klucz wsuwany.
• XT4 NANO: centralny trzpień w uchwycie do luzowania pokryw żeliwnych.